Afrikaanse beelden in de Leuvense “concrete jungle”

da8a96cfc8ca1dd33bc42677c8b9c7c6_XL

Voorstelling: La Pirogue, Afrika Film Festival
Discipline: Film
Locatie: Kinepolis Leuven
Wanneer: 15/3/2013, 20.00u.

Afgelopen vrijdagavond ging het achttiende Afrika Film Festival (AFF) van start. In een overvolle zaal van Kinepolis Leuven zaten allerlei hotshots bij elkaar om een schouderklopje in ontvangst te nemen voor hun inzet voor het bij voorbaat geslaagde festival. Daarna werd er een film getoond, La Pirogue  van Senegalese regisseur Moussa Touré, over een kleurrijk groepje gelukszoekers dat met een vissersbootje de risicovolle tocht van Senegal naar de luchtkastelen van Europa probeert te maken.

De opening

Bij binnenkomst spelen twee in traditionele kledij gestoken Afrikanen een vrolijk instrumentaal deuntje dat een exotische sfeer creëert. Knap werk bij een publiek waarbij witte kale hoofden in grijze pakken gestoken de grootste gemene deler lijken te zijn. Guido Convents, directie lid van AFF, presenteert trots het programma van dit jaar: 80 films en 90 screenings in verschillende Belgische steden. ‘Het Afrikaans Film Festival is een uniek artistiek concept dat op innovatieve wijze de kijk op filmkunst en cultuur maar ook op Afrika weet te verleggen’, zo luidt de achtergrond tekst op het witte doek. Na een uur van zalvende praatjes voor en door verschillende medewerkers is de exotische sfeer min of meer te niet gedaan. Gelukkig is er nog de film…

Het sprookje

‘Dan kun je nog beter naar China gaan. In Europa is het ook crisis’, zegt de echtgenote van Baye Laye schertsend wanneer hij haar over zijn plannen vertelt een aanbod te accepteren wat hem kapitein zal maken van een vissersbootje dat naar Europa probeert te varen. ‘Wat ga je daar doen? Je kunt toch alleen maar vissen’, vervolgt ze nog iets harder. Baye Laye kijkt haar ernstig aan en zegt met zijn zware donkere stem: ‘Maar, de vis is hier op’. Met deze simpele dialoog wordt de nijpende situatie van Baye Laye (gespeeld door Souleymane Seye Ndiaye), en met hem vele andere illegale immigranten, duidelijk geschetst. Om economische redenen, aangesterkt door sprookjesachtige ideeën over Europa en “het Westen”, wagen ieder jaar weer duizenden Afrikanen zich aan een levensgevaarlijke tocht.

La Pirogue verwijst naar het vrolijk gekleurde vissersbootje waarmee Baye Laye en zijn 29 reisgenoten de Atlantische Oceaan proberen over te steken naar Europa. Het bootje is niet veel meer dan een houten sloep met een onbetrouwbare motor, niet gemaakt voor de woelige zeevaart. De bemanning op dit bootje weerspiegelt de diverse etnische groepen die in Senegal naast elkaar leven (o.a. Toucouleurs, Wolofs en Peules). Naast kleine taal en religie gerelateerde onenigheidjes, zorgt de vrouwelijke verstekeling Nafy voor de nodige ophef in de groep. Regisseur Touré verklaart dat deze vrouw symbool staat voor de sterke Afrikaanse vrouw – toevallig ook één van de focus gebieden van het AFF dit jaar – die ook in staat is zelf keuzes te maken en risico’s te nemen.

La-Pirogue

Vol goede moed en met de meest fantastische plannen voor de toekomst vertrekken de bemanningsleden met het bootje uit de havens van een buitenwijk van Dakar, op naar Spanje. Zoals te verwachten valt, verloopt de reis niet al te soepel. Alle mogelijke scenario’s en crises die een bootje op zee kunnen treffen, volgen elkaar (op voorspelbare wijze) op: zeeziekte, paniekaanvallen, storm, sneuvelende motors, sterfgevallen et cetera. Een Afrikaanse versie van Life of Pi, zo je wilt.

De film vertelt een meeslepend en duidelijk realistisch verhaal. Het geeft de toeschouwer een kijkje in de cultuur en de problematiek van de Senegalese illegale immigranten en hun reis. Het verhaal roept veel empatische gevoelens op, maar het bij vlagen kunstmatige acteerwerk brengt je soms met een klap terug in het pluche van Kinepolis. De verschillende karakters van de bemanning zijn scherp neergezet maar worden niet echt uitgediept, de subtiliteit ontbreekt. De urgentie van het onderwerp en de relatief hoge kwaliteit van het filmwerk zorgen er echter wel voor dat je als toeschouwer tevreden blijft kijken

De opdracht

La Pirogue is opgedragen aan de 5000 Afrikanen die het afgelopen decennium zijn gestorven tijdens de oversteek naar Europa. Ondanks de politieke gevoeligheid van het onderwerp, weet Touré het verhaal vrij neutraal te brengen. Hij schetst een menselijk drama, zonder duidelijk goed of slecht. Een probleem zonder eenvoudige oplossing. Tenminste, zo lijkt het. Het is aan het publiek in de zaal om hier een mening over te vormen.

U kunt het Afrika Film Festival nog op verschillende locaties bezoeken tot en met 30/03/2013.

Link: www.afrikafilmfestival.be

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s