Honderden levens in één verhaal

Het is onmogelijk nog niet van hem gehoord te hebben, net zoals het ook onmogelijk is zijn succes te negeren. De Noor Karl Ove Knausgard verovert sinds een paar maanden de Belgische boekenwinkels. Overal waar je komt, staren de omslagfoto’s van zijn Mijn Strijd-reeks je aan. Die reeks bestaat uit zes delen die hij allemaal in een recordtijd van twee jaar geschreven heeft. Het derde deel, Zoon, is sinds kort ook in het Nederlands verkrijgbaar. Met Knausgard is een nieuwe hype gelanceerd, maar is hij al onze aandacht wel waard?

ZoonEerlijk duurt het langst

Net als in de andere delen in de reeks, staat eerlijkheid in Zoon voorop. Knausgard wil zijn leven en dat van de andere personages, die ook allemaal echt een rol gespeeld hebben in zijn leven, zo eerlijk en open mogelijk beschrijven. In Zoon gaat het om zijn jeugd: van zijn prille kindertijd tot zijn vroege tienerjaren. Eerlijkheid betekent dat je alles uit de doeken moet doen, ook de minder mooie kanten van je eigen persoonlijkheid en dat van anderen. En dat kan pijn doen. Knausgard beschrijft hoe hij tijdens zijn kindertijd onder het tirannieke gezag van zijn vader leefde, hoe hij vaak uitgelachen en geplaagd werd door zijn leeftijdsgenoten en hoe dat eigenlijk ook wel zijn eigen schuld was. Knausgard vertelt over een kleine jongen die in alles wil uitblinken, een jongen die zichzelf slimmer acht dan de rest, een jongen die altijd naar de eerste plaats streeft en die jongen is hijzelf. Betweterig en aandachtsgeil, maar verder niet anders dan andere kinderen, dat is het beeld dat de lezer aan het begin van het verhaal krijgt van de jonge Knausgard en dat beeld blijft hangen tot aan het allerlaatste leesteken dat het einde van de roman aankondigt.

Bende voyeurs

Zoon is een autobiografisch verhaal gebaseerd op de herinneringen die Knausgard nog had van zijn kindertijd en zijn jeugd. En dat is het dan ook. Meer dan een beschrijving van die jeugd krijgen we niet. Geen verrassende plotwendingen, geen spannende gebeurtenissen, eigenlijk gebeurt er helemaal niets in het verhaal. De jeugd van Knausgard was net als die van de andere kinderen van zijn generatie, maar toch zijn wij, bende voyeurs, geïnteresseerd in zijn leven. Eerlijk, dat is ook niet helemaal onterecht. Hoewel hij pas twintig, dertig jaar na zijn jeugd is beginnen schrijven, slaagt Knausgard er toch nog in een kinderlijke visie in zijn werk te leggen. Hij weet de gevoelens, gedachten en twijfels die iedereen als kind wel eens had perfect te verwoorden. Met Zoon beschrijft hij niet alleen zijn eigen kindertijd, maar dat van iedereen. Daarbij laat hij ingewikkelde woorden en een hoogdravende stijl achterwege. Knausgard schrijft in een vlot leesbare, eenvoudige en aantrekkelijke stijl. Hij is heel precies in wat hij neerschrijft, hij noemt de details, zonder het saai te maken.

Knausgard stelt in één verhaal honderden levens ten toon – dat van hem, dat van de mensen in zijn omgeving, dat van jou en mij – en niemand neemt hem dat kwalijk. Dat is wat men noemt talent.

Cultuurkaartvoordeel: Op zoek naar leesvoer voor de paasvakantie? Nog tot 3 april geeft Paard van Troje 10% korting op Zoon van Karl Ove Knausgard aan cultuurkaarthouders.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s