Tom Waes vs Erwin Scheltjens: 0-1

Voorstelling: Universitair Harmonieorkest
Discipline: muziek

Locatie: PDS
Wanneer: 29/03/2013 om 20.15u

Dit is een ode, een ode aan de échte instrumenten. Geen Regi die optreedt zonder elektriciteitskabel voor zijn synthesizer. Geen David Guetta die een live set speelt met de volumeknop dicht gedraaid. Nee, een ode aan 87 hard repeterende KUL’ers die harmonieus een echte show opvoeren.

Ja een show, dat was het. Ik kan mij voorstellen dat u bij een harmonieorkest denkt aan uw lokale fanfare die in de parochiezaal het beste van zichzelf brengt onder de begeleiding van enkele kwelende zangeressen. Nee, niets van dat in de Pieter De Somer aula afgelopen vrijdagavond. Dankzij enkele Benidorm Bastards werden de nummers, allen in het thema “Rewind”, aan elkaar gepraat zonder de cliché presentator. Bovendien was er ook geen typisch programmaboekje dat achteraf overal in de zaal blijft rondslingeren maar een 8 pagina’s tellende editie van The UHO times. Dit krantje bevat vele artikels die niet alleen het repertoire met elkaar verbindt, maar ook de muziek en presentatoren van een andere kant laat zien. Ook is het een knipoog naar het boek “UHO rewind” dat de geschiedenis van het orkest beschrijft tijdens zijn 34jarig bestaan.

Wanneer je zelf jaren in groep op een podium staat, begrijp je het plezier van deze muzikanten. Met piccolo, dwarsfluit, hobo, althobo, fagot, es-, bas-, sopraanklarinet, alt-, tenor-, baritonsax, trompet, cornet, hoorn, trombone, euphonium, bastuba, piano, harp, contrabas of slagwerk in de hand bespeelden zij de grootste crescendo’s. Allen met de ogen op de dirigent gericht, hun rots in de branding. Want zoals Tom Waes het in zijn Tomtesterom bewees: een orkest leiden is niet zomaar met een stokje zwaaien. Erwin Scheltjens verdient dan ook een pluim.

De vraag is alleen dat wanneer je een staande ovatie afdwingt door twee Benidorm Bastards met een metersgroot STAANDE OVATIE-spandoek te laten zwaaien, dit ook 100% vrijwillig is. Hilariteit alom, maar iedereen kwam braafjes recht uit zijn stoel.

Graag had ik nog een speciale vermelding gemaakt van de percussionist. Proficiat aan de man die sneller dan de wind moest switchen tussen de verschillende klokkenspellen, marimba’s, vibrafoons en al de bijhorende stokken van dit slagwerk.

De bedankingen waren misschien wat langdradig, maar gelukkig was er een aanwezigheidstombola waar vier mensen uit het publiek door de rector zijn onschuldige hand een chocolade paashaas rijker werden.

Neem alvast uw agenda van 2014 erbij en omcirkel 26 en 28 maart, want om kwart na 8 speelt het UHO dan weer de pannen van het dak.

En hier: nog een feel good flashmobke, totaal irrelevant maar wel leuk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s