Tussen Jaga en Jazzist

Wie? Jaga Jazzist // Waar? Het depot // Wanneer? 22 oktober 2013

Scandinavië is the shit tegenwoordig. Dus begaf ik me naar het Depot waar 9 Noren Jaga Jazzist op me af lieten komen. Of Jaga Jazzist 9 Noren, ’t is maar naar wat je voorkeur gaat. Het beloofde top te worden, ik had onmiddellijk een Indische vriend gemaakt onder het mom dat muziek verbindt. Mijn avond kon al niet meer stuk. Of toch?

Jaga Jazzist is een complex fenomeen. Alleen de naam al doet je tong vermoeien, er naar luisteren al evenzeer. Uiteindelijk toch. De intro’s voelden in ieder geval lekker aan; een gezellige trombone, een ouderwetse tuba of dancehall-synths. Mooi zo. Dat dacht m’n Indische vriend ook. Denk ik. Enfin, daar was iedereen het ongetwijfeld mee eens. De fanfare werd plotsklaps onderbroken door gedrum en luide snaren. Tof, die opwelling! Marimba’s maakten van het het geheel een afwisseling, alsook de trompet die de Noorse fjord in klank toeliet. Zo is zo en u nu heeft ook meteen het draaiboek van elk nummer te pakken.

Hoewel Jaga Jazzist je ophitst, dwaalden m’n gedachten af. Naar de setlist op het geluidspaneel. De helft. Naar de aankleding. Die watermeloen en die citroen. Waarvoor zouden die staan? Waarschijnlijk Noorse symbolen. Tiens, in Noorwegen groeien toch helemaal geen watermeloenen? Of misschien wel, met al dat genetisch gefoefel van tegenwoordig... Misschien wist m’n Indische vriend raad? Helaas was die al verdwenen. Be right back! Net als bijna de hele rechterhelft van het Depot waartussen ik me bevond…

De Noren brachten ons geen klassieke Jazz, het voelde al evenmin ambient aan. Jaga Jazzist ligt tussen jazz, rock en dance. Inderdaad: te veel van het goede. Touch of Evil klonk wel en was zeker innovatief, maar dat de drummer als een halve gek ons stond aan te moedigen in onze handen te klappen, ging erover. En het twee keer opnieuw opkomen om nog een nummer te spelen was net iets te ambitieus gedacht. Tenzij dat iemand hier een bepaald Noors gebruik in bemerkt?

Het klonk net soms iets te Jaga dan Jazzist, en daar had ik me niet aan verwacht. Ik wilde meer fjord zoals Matthias Eick dat doet. Maar dat zou natuurlijk een kopie zijn, in die zin zijn ze wel uniek. Ze zijn hun dure prijs weinig waard. Maar dat is echter geen punt natuurlijk… En dat vond mijn nieuwe Indische vriend ook. Allicht zeker.

24 – 21 (vvk) // Cultuurkaart: 21- 18 (vvk)

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s