Onder de huid en nog wat verder

hero_UnderTheSkin-2014-1 (1)

Na de zwartgallige misdaadfilm Sexy Beast en het ingetogen reïncarnatiedrama Birth, heeft Jonathan Glazer zich toegelegd op een uniek project dat bijna tien jaar van zijn carrière zou overspannen. Mixed reviews voor Under the Skin: geen publiekslieveling, wel een sciencefictionfilm die in se de antithese van het genre is. Voor de een ronduit slecht, voor mij een miskende parel. Dat er weinig volk in de zaal zat, is daar wellicht een bewijs van.

Het woord ‘Glazeriaans’ bestaat nog niet maar zal weldra gegarandeerd de filmlexica bekleden. Al van meet af aan wordt de toon gezet met een intrigerende intro die herinneringen oproept aan Stanley Kubricks A Space Odyssey. Begeleid door de bevreemdende soundtrack van Mica ‘Micachu’ Levi en het stokkende stemgeluid van Scarlett Johansson, worden we meegevoerd van de vijandige planeet naar de gemorphede alien zelf. Simultaan maken we kennis met de mysterieuze biker (gespeeld door professional Jeremy McWilliams) die doorheen de film steevast zal opduiken om ScarJo’s troep op te ruimen en haar op het matje te roepen.

De missie van onze stoute sirene bestaat erin onschuldige mannen op te pikken en hen daaropvolgend te zenden naar haar moederplaneet. Dit doet ze door rond te dolen door het grimmige Glasgow en hongerige heerschappen mee te tronen in haar witte bestelwagen. Bedwelmd door valse beloften, neemt ze hen mee naar haar afgelegen buitenverblijf om hen daar in de val te lokken. De mannen verdrinken in hun eigen poel van oppervlakkige verlangens. Verdrinken doet ook onze wulpse onbekende – dit niet in verlangens, maar in het gebrek eraan. Haar ultieme doel, mens-zijn, gaat haar namelijk slechter af dan verwacht en dit krijgen we als kijker te zien aan de hand van kleine cues. Dit relaas aangaande instinctieve identiteit, lichamelijkheid en de aan- en afwezigheid van genade, toont dan ook een vrouw die steevast tegen de stroom ingaat (zowel letterlijk als figuurlijk) en af en toe zelf kopje onder gaat.

Scarlett Johansson schittert in Under the Skin en verbluft met haar stilzwijgende geheimzinnigheid, haar ravenzwarte haar en haar ietwat trashy outfit. Opvallen doet ze zeker tegenover de Schotse grijze muizen die we doorheen de film op het scherm zien komen en gaan. Die dualiteit wordt ook versterkt door het feit dat Scarlett de enige bekende actrice is terwijl de rest van de cast zowaar geen professioneel performer is. U leest het goed: deze film werd deels met verborgen camera gefilmd en veel van de mannen die ze aansprak waren er zich dan ook niet van bewust dat ze in een film figureerden. Dit naturalisme draagt bij tot de authenticiteit en uniciteit.

Glazer wist Michel Fabers gelijknamige surrealistische roman geheel uit te kleden en deze tot een talmende bewustzijnsstroom te transformeren. Deze elliptische film is dan ook vooral gestoeld op vormelijkheid: de betekenis moet je er als kijker gedeeltelijk zelf, tussen de lijnen door, bij verzinnen. Under the Skin vergt dus een kijker die actief wil interpreteren. Ben jij zo iemand, dan is deze film een absolute aanrader voor jou. Prikkeling en verwondering staan je te wachten, niet minder dan dat. De film speelt nog op 17, 18, 19, 20, 24 en 27 oktober in Cinema ZED. Met cultuurkaart kan je steevast een mooie korting verwachten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s