“Errare humanum est” – Ivan Locke

Locke

Eén man, één auto, 85 minuten lang. Saai, denk je? Steven Knight bewijst met Locke nochtans het tegendeel. Ivan Locke (Tom Hardy), doorsnee familieman en trotse figuur, stapt na het werk in zijn BMW om te moeten afslaan aan een belangrijk kruispunt in zijn leven. De bouwprojectleider is immers onverhoeds geconfronteerd met zijn grootste vergissing ooit. Die keuze, die op het moment zelf niet zo allesbepalend leek, zal hem in een neerwaartse spiraal doen belanden, waaruit hij gedurende de film zal proberen te ontsnappen. De ganse weg van Birmingham naar Londen zien we een succesvolle man die zijn hele hebben en houden dreigt te verliezen. Aangezien hij onderweg is, moet hij zijn problemen via de telefoon (handsfree, wees gerust) zien op te lossen. Of hij daar ook in slaagt, kan ik nog niet verklappen. De film toont dus onmiskenbaar aan dat een minieme fout iemands hele leven overhoop kan halen, dat het lot wel degelijk een rol speelt in het determineren van de toekomst.

Less is more is een succesformule voor Locke gebleken. Knight heeft de narratief gestript tot op het bot en brengt een indringende karakterstudie, gestoeld op monologen en dialogen. Die minimalistische opbouw wordt ondersteund door een maximale aankleding. De nachtelijke shots van de M6 zijn pareltjes en worden gebracht vanuit voldoende oogpunten om toch maar niet in herhaling te vallen. Bovendien ligt in het feit dat de gehele film zich in een auto afspeelt een zekere symboliek. De toekomst ligt op de weg voor Ivan, zijn verleden ziet hij in de achteruitkijkspiegel, buiten heerst verwarring en binnenin de auto probeert hij hier greep op te krijgen. Die symboliek wordt schitterend in beeld gebracht door Hardy middels een ingetogen mimiek. Beheerst als hij is op het ene moment, zo van streek is hij op het andere. Met deze onemanshow toont Tom Hardy dus aan dat hij een hele film op zijn schouders kan dragen. Geef die man toch eens een Oscar!

Net het feit dat er geen toeters en bellen nodig zijn, maakt de film zo menselijk. Net dat menselijke aspect, maakt de film zo innemend. Ondanks de thematiek, is Locke zeker niet zwaarmoedig, want de sporadische humor brengt het geheel in balans. Een iets langere speelduur, al was het maar tien minuten, was niettemin ideaal geweest om de film iets solider te kunnen afsluiten. Hoe dan ook, laat het eenvoudige concept je niet afschrikken en geef de film een kans. En dames, dat Welse accent van Hardy klinkt als muziek in de oren. Laat je meevoeren door Locke, nog op 1, 2, 3, 7, 8, 10 en 11 november in Cinema ZED.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s