Meisjes, ze maken ons kapot meneer

whenanimalsdream3172_L

Dat Scandinaviërs steevast voor intense audiovisuele ervaringen zorgen, is een feit. Ook Jonas Arnby’s When Animals Dream maakt pienter gebruik van de benevelde streken. Ditmaal geen vastberaden vrouwelijke detective in de hoofdrol, maar niettemin een sterk vrouwelijk personage. Sonia Suhl, een Deense Saoirse Ronan, speelt Marie, een tienermeisje met een onwezenlijk geheim. Wanneer deze amandelogige tomboy aan de slag gaat in een visverwerkingsbedrijf, is het onmiskenbaar dat ze geen typisch meisje van zestien is. Vanaf dag één is ze het mikpunt van de spot en deze lijkt alsmaar extremere vormen aan te nemen. Ondertussen ondergaat Marie ook een fysieke metamorfose en ontluikt zich een belangstelling voor een jongeman tewerkgesteld in het visbedrijf. Ondanks gesmoezel en geflirt, heeft Marie nog verplichtingen, zoals het assisteren van haar dociele vader (Lars Mikkelsen) bij de verzorging van haar zieke moeder (Sonja Richter). Persisterend vegetatief en gekluisterd aan haar rolstoel, is het onklaar aan welke ziekte de mama van Marie lijdt. Door kleine clues in het verhaal te injecteren, wordt het voor de kijker doch stilaan duidelijk welke heimelijkheid in deze gesloten gemeenschap zoveel stof doet opwaaien.

When Animals Dream betovert met haar gure klimaat en meeslepende verhaallijn. Toegegeven, een bovennatuurlijke rode draad kan soms wat als afgezaagd aanvoelen en ook ik had misschien liever een andere invalshoek gezien, maar Arnby schept een sfeer die zowel de Bildung van het hoofdpersonage als het toverachtige genre kracht bijzet. Ook de soundtrack die een muzikale equivalent van hortend ademen lijkt, zorgt voor een nerveuze stemming. Spanning ten top, zowel sensueel als surreëel, alsook visueel. Het portretteren van een meisje in een commune die nog waarde hecht aan initiatierituelen en het liefst slapende reuzen in slaap houdt, maakt het gevoel die optreedt bij stigmatisering van devianten nog wranger. Naar of niet, Marie weet haar mannetje te staan tussen de ontstemde mannen op het kleine eilandje.

Ook al had voelde het Nosferatu-bezielde einde van de film ietwat afgehaspeld aan en zag Maries make-up er bij afloop een beetje kluchtig uit, toch is When Animals Dream een geslaagde debuutfilm van voormalig muziekvideo- en reclamemaker Arnby. Minimalistisch voortkabbelend, moet de film het vooral van symboliek en haar herkenbare feel hebben. Hoe het ook zij, is de film een aanrader voor liefhebbers van romantische horror. Nog geen plannen vanavond? Cinema ZED ontvangt jou om 22u30 met open armen voor de allerlaatste vertoning van When Animals Dream.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s