Hink, spring, stap, zwier – wissel, wissel, zwaai!

fABULEUS – ‘dUb’ – Dans – 23.04.2015, 20u00, Opek Grote Zaal

Het Leuvense collectief fABULEUS doet zijn naam alle eer aan met ‘dUb’, een dans- voorstelling die bruist van energie, subtiliteit en artistieke inventiviteit. Met veertien (piep)jonge dansers – de oudste in het gezelschap was amper 24! – creëerden bezielers Karolien Verlinden, choreografe, en Wannes Deneer, geluidskunstenaar, een mateloos fascinerende uitputtingsslag waarbij de grenzen en mogelijkheden van de symbiose tussen beweging en geluid werden afgetast. Hoewel de dansers degenen waren die op het einde van de korte maar intense voorstelling in het zweet baadden, kwam je als publiek toch ook niet bepaald uitgerust uit de Grote Zaal van het Opek. Je voelde je als kijker 45 minuten lang meegezogen worden in een langzaam aanzwellende wervelwind waar je bij momenten moeiteloos in kon meetollen, maar waar je enthousiasme andere keren bruusk een halt werd toegeroepen. “We willen ons publiek uitputten”, en hoe!

Eerst en vooral vormde deze voorstelling een bewegings- en geluidsexperiment, waarbij de makers vertrokken van de vraag: ‘kan je een beweging een andere kleur geven door er een andere klank onder te zetten?’ Zo was ‘dUb’ eigenlijk een voortdurende herhaling van variaties op hetzelfde thema, waarbij de grondlijnen (letterlijk) van in het begin al waren uitgetekend, maar er naarmate de voorstelling vorderde, steeds meer ruimte ontstond voor andere geluiden, bewegingen en ritmes. De vloer van het danstoneel was zwart en beplakt met dikke witte lijnen, pijlen, streepjes en symbolen, die een soort cryptisch parcours voor de dansers vormden waarlangs ze hun passen en sprongen uitvoerden. Deze tekens gaven de sowieso al strak georchestreerde bewegingen nog meer structuur, waardoor de choreografieën de precisie kregen van machinale perfectie. Wat ‘dUb’ zo speciaal en anders dan alle andere voorstellingen maakte, was het wonderlijke samenspel van beweging en geluid, waarbij bijvoorbeeld elke door de dansers gezette stap voorzien werd van een perfect getimed geluid van een voetstap. Met dit samenspel werd duchtig gespeeld en geëxperimenteerd; meer dan eens werden de kijker en zijn verwachtingen voor schut gezet door nu eens beeld zonder klank of dan weer klank zonder beeld te produceren. Onverwacht werd ‘dUb’ op deze manier ook een komische voorstelling: op momenten ontstond door het spelen met verwachtingen heerlijke situatiehumor.

Ten slotte moet zeker iets gezegd over het talent van de dansers. Niet alleen voerden deze jongens en meisjes Karolien Verlindens meer dan uitdagende choreografie met een bewonderenswaardige precisie uit, maar getuigde hun volle overgave in deze langzame uitputtingsslag van een staalharde uithouding en een ongelooflijk gevoel voor timing. De groepschoreografieën op het einde van de voorstelling, waar de veertien dansers prachtig synchroon hun laatste restjes energie er op de gescandeerde commando’s van ‘wissel, wissel, zwaai, wissel, wissel, schuif, zwier!’ uit dansten vormden dan ook een gepaste en wervelende apotheose voor een artistiek pareltje als ‘dUb’. Klap, klap, joel, buig, klap!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s