Een Zanger Zonder Meer: Raymond doet het solo

In zwarte tijden waarin grootheden als David Bowie, Glenn Frey en Zjef Vanuytsel de pijp aan Maarten geven, is het belangrijk om de nog levende legendes te koesteren en dat is exact wat ik donderdagavond heb gedaan. Raymond van het Groenewoud is dan misschien niet zo wereldwijd bekend als de excentrieke Bowie of de next-level countryrocker Frey, maar een Vlaamse held net zoals Vanuytsel is hij zonder meer. Of gewoon een zanger zonder meer, zoals hij zelf zingt. En dat geheel solo, nu met zijn tour ‘Kreten en Gefluister’, ons aangeboden door 30CC/Schouwburg.

vhgroenewoud

De ondertussen 65-jarige man beschikt over een haast oneindig palmares wat betreft klassiekers scoren, maar de meeste bekendheid verwierf van het Groenewoud met Meisjes, Vlaanderen Boven, Liefde Voor Muziek en ‘Twee Meisjes’. De kans is klein dat deze titels geen belletje doen rinkelen en dan kunnen we wel stellen dat Raymond de voorbije vier decennia een niet te onderschatten invloed heeft uitgewerkt op het Nederlandstalige lied.

Mama, kijk, zonder handen. Zonder andere muzikanten. Op verzoek van velen: Raymond geheel alleen, aan zijn piano. De liedschrijver. De dromer. Even waarachtig als schoon.

Terwijl de belangrijkste Vlaamse muziekprijzen in de vorm van de MIA’s worden uitgereikt, staat één van de belangrijkste Vlaamse muzikanten op de plaats waar hij het liefst is. Of dat de Leuvense Schouwburg is, zal hem eens moeten worden gevraagd, maar dat Raymond van het Groenewoud zich thuis voelt op een podium, is een understatement. En liefst een podium met slechts drie hulpmiddeltjes: een piano, een microfoon en een prachtige zaal. Meer heeft van het Groenewoud niet nodig om het publiek in diezelfde zaal te bekoren. Beginnen doet hij intiem en na ‘Maria, Maria, Ik Hou Van Jou’, weten we precies waar we ons de komende twee uur aan mogen verwachten. Met een perfecte mix tussen intimiteit en klasse bespeelt de nimmer vermoeibare man zijn oeuvre toch niet té formeel. Aanvankelijk solo aan de piano, even later wordt ook het klassieke zessnarig instrument bovengehaald en wordt er zelfs geëxperimenteerd met de tegenwoordig zeer populaire ‘looper pedal’, waarmee verschillende live opgenomen klanken over elkaar worden geplaatst.

Ik wil niet moeilijk doen, of excentriek. Ik zoek m’n heil in de muziek.

Het is duidelijk dat Raymond van het Groenewoud zich in z’n nopjes voelt, daar zo moederziel alleen op het podium van de Stadsschouwburg. In vergelijking met de eerder genoemde wijlen Bowie is onze vertegenwoordiger van het Vlaamse lied dan niet zo excentriek, maar we hebben meer dan genoeg aan Raymond zijn muziek en présence pur sang. De ene keer met een gek-grappige tekst, de andere keer met rakende en diepgaande woorden. En dat alles zonder achterban, gewoon van het Groenewoud in al z’n pure glorie.

Hoogtepuntje van de avond? Ongetwijfeld de ambiance bij ‘Liefde Voor Muziek’. De alom gekende oleeeola’s in het begin van het lied worden voor de gelegenheid eens vervangen door geneuriede mmm’en en de Schouwburg wordt gevraagd mee te doen. De sfeer zit er dik in, maar het einde begint dan ook te naderen. Raymond verlaat zelfs even later een eerste keer het podium. En na het gebruikelijk verzoek van het publiek om enkele bisnummers, komt niet alleen de kale man op waar we ondertussen aan zijn gewend. Ook een gekostumeerde man voorzien van hoed vult het podium en zorgt zo voor het verrassingseffect bij de eerste ‘encore’. Met ‘Maanlicht’ brengt van het Groenewoud eerst een zwoele avondlijke sfeer in de zaal, om dan als tweede en tevens laatste bisnummer ‘Twee Meisjes’ te spelen. Het is sinds vanavond officieel een ongeschreven regel dat er geen mooiere afsluiter bestaat dan dat duo.

Met heel veel gevoel komt het concert zo op z’n einde en met een nog beter gevoel verlaat het publiek even later de zaal. Raymond van het Groenewoud heeft zichzelf, in mijn ogen, toch weer eens overtroffen. De ene moment een rustig nummer, het volgende al wat losser en zo werd krachtig afgewisseld tussen rakend en entertainend. Zoals de titel al deed vermoeden werden er dus zowel kreten als gefluister de Schouwburg ingestuurd en werd het tevens geen seconde vervelend. Op die manier kon slechts één iets me uit mijn diepe trance halen: de pauze.

Wat? Kreten en Gefluister: Raymond van het Groenewoud // Wanneer? 21 januari 2016, 20u // Waar? Schouwburg// Website?

Advertenties

Een gedachte over “Een Zanger Zonder Meer: Raymond doet het solo

  1. Pingback: Stef Bos, ik hou steeds meer van jou | CLUB KULtuur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s