BAZART: machtig in magische moedertaal

Geen nineties zonder Gorki en De Mens, geen 2016 zonder Bazart. De Nederlandstalige songteksten van de opkomende Belgische band klinken menig Studio Brussel-luisteraars ondertussen vertrouwd in de oren en hun dromerige popmuziek weet steeds meer fans achter zich te scharen.

Woensdagavond was het de beurt aan Het Depot in Leuven om in rode, blauwe en voornamelijk gouden kleur te worden gehuld. Met een donkere, poëtische set list zette Bazart de taal van Vondel opnieuw op een voetstuk. “Ze denken dat ik alles kan, maar ik ben nog veel meer van plan,” zong frontman en taalgoochelaar Mathieu Terryn in Koortsdroom. Het is smachtend uitkijken naar die langspeelplaat.

DSC_0402b

© Charlotte Knapen

De nog relatief jonge band, met wortels in Gent en Antwerpen, heeft zijn veroveringstocht openlijk ingezet. Trouw gebleven aan hun moedertaal stond Bazart sinds het najaar van 2015 onder meer in de AB en Vooruit en ook een concert in Paradiso (Amsterdam) komt eraan. Hun bekendheid verwierven ze mede als voorprogramma van Oscar and the Wolf. Met slechts één EP op hun palmares wisten de niettemin ervaren gasten enkele concerten uit te verkopen. Studio Brussels Afrekening is bovendien verliefd op het nummer Goud en met Nederlandstalige indiepop weet de band steeds meer muziekliefhebbers te bekeren tot een origineel genre met eigen (gouden) randjes.

Support act Faces on TV, gelanceerd door Studio Brussel als een van de finalisten van De Nieuwe Lichting 2014, bracht de concertzaal reeds in lichte vervoering met hun gesmaakte trippop. De atmosferische synths, charismatische frontman Jasper Maekelberg (producer van onder meer Jef Neve en Gabriel Rios) en de meeslepende melodie van nummer Love / Dead zaten daar voor iets tussen. Bazart opende nadien met gloednieuwe, nog onbekende nummers. De kenmerkende, donkere beats en dromerige vibe werden nu eens door rustige, dan weer door meer catchy nummers neergezet. De nonchalante looks, het saffraankleurige gewaad van de frontman en de verwarde haarbossen illustreerden wat ze zijn: jong, hip en beloftevol.

DSC_0313b

© Charlotte Knapen

De synergie van de jonge muzikanten was een ware voltreffer. Polymuzikant Oliver Symons wisselde de synths af en toe in voor de gitaar en versterkte met zijn indrukwekkende hoge tonen de warme stem van Terryn. De magische ervaring die het publiek onderging schuilde echter in de eenvoud: een voorbeeld daarvan is dat toetsenman Symons het klavier niet heel veel aanraakte, maar met de juiste toetsen wel de gepaste sfeer wist op te roepen. Het knappe drum- en baswerk van respectievelijk Robbe Vekeman en Daan Schepers  (die tevens voor bepaalde nummers de synths opzocht) en het gitaarspel van Simon Nuytten maakten het totaalplaatje af. We werden stil van de sprekende samenzang van de muzikanten.

Toch hingen we voornamelijk aan de lippen van de frontman. Songwriter Mathieu Terryn betoonde zich namelijk als een doorkneed performer: zelfzeker en comfortabel zweefde hij over het podium met vloeiende en aanstekelijke dansmoves à la Max Colombie. De connectie met het publiek raakte geen moment verloren. Door interactie (denk aan zwaaiende armen) en met bezieling zweepte Terryn het onderdanige publiek op. Bazart wilde duidelijk geliefd worden én slaagde daar ook in. Na de songteksten van Het Zesde Metaal en Slongs Dievanongs zijn de gearticuleerde verzen van Bazart dan ook welgekomen (van een Gents accent overigens geen spoor).

Kersverse nummers werden afgewisseld met EP-hits Zienderogen, Koortsdroom en Tunnels. Geen overtuigende climax of moeilijke teksten, maar een ononderbroken indringende ervaring hield het publiek in zijn greep. De cover van Sterrenstof (De Jeugd van Tegenwoordig), waarvan het succes al bewezen was in een StuBru-sessie, was zegevierend. Het mag al eens braver en het hoeft niet altijd ruig te zijn. Onze gevoelige oren werden maar al te graag gestreeld door de intense stem van Terryn. Tijdens radiohit en sluitstuk Goud lichtte de concertzaal op door smartphoneflitsen, waardoor het podium minder zichtbaar werd, maar dat deed er niet toe. In alle toonaarden kweelde het euforische publiek de songtekst mee. Met gesloten ogen, ongedwongen dansmoves of gillende (meisjes)stem zocht iedereen zijn weg naar de hemel of hel. De gouden gloed was tastbaar en Bazart trachtte voor even de hemel op aarde te brengen. Oh geloof mij, elk feest duurt hier oneindig. (Goud)

Het antwoord op Terryns vraag mag dan wel in alle talen vaag blijven, de droompopperige band kan met de universele taal van de muziek een nieuwe Belgische trots worden. Houd de oren open in 2016: de pophits in magische moedertaal zullen meermaals uit uw radio weerklinken en tot meezingen aanzetten. Met een nieuw AB-concert in het vooruitzicht zal de honger naar een album ondertussen gestild kunnen worden.

DSC_0393b

© Charlotte Knapen

Wat? Concert Bazart + Faces on TV // Waar? Het Depot, Martelarenplein 12, 3000 Leuven // Wanneer? Woensdag 10 februari 2016 // Kostprijs? Met Cultuurkaart KU Leuven €13 – €15, anderen betaalden €15 – €18

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s