INTERVIEW: Bart Peeters

Hij is zanger, presentator, acteur, entertainer en een groot muziekkenner. Of het nu op radio, tv of een podium is, Bart Peeters doet het allemaal. Hij is een alleskunner, maar in de eerste plaats -terug van even weggeweest- een geweldige artiest. Neem daarbij dat de man op 1 en 2 april voor de 4e en 5e keer met ‘Op de Groei’ twee bomvolle Depots heeft uitverkocht en je hebt redenen genoeg om met de mens zelf eens een gesprek te hebben over dat alles. Ik had de eer en het genoegen om één van mijn grote helden te interviewen over zijn studentenleven, de invloed daarvan op zijn muziek en zijn toekomst.
_MG_1456 (3MB)

© Hugo Van Beveren

Het is een regenachtige zaterdagnamiddag en ik zit vol spanning te wachten op een telefoontje. Niemand minder dan Bart Peeters zou mij namelijk opbellen na mijn vraag om een interview. De herkenbare Nokia-tune weerklinkt door de kamer en ik word hartelijk begroet door de man die mij al enkele jaren entertaint met zijn muziek, présence en persoonlijkheid. Bij mij, en opmerkelijk veel andere leeftijdsgenoten, valt Bart Peeters dus zeer in de smaak, maar hoe valt dat te verklaren?

“Ik heb daar absoluut geen duidelijke verklaring voor! Ik zit nu wel bij ‘The Voice’ en terwijl ik helemaal geen mainstream mens ben die zich in zijn muziek richt tot een breed publiek, kiezen veel kandidaten toch mij voor zoiets. Als ik dan vraag waarom, vertellen ze mij altijd dat ze ook zoiets willen als dat wat ik laat zien op een optreden. Misschien is mijn kleine geheimpje wel dat ik mij nooit bezig heb gehouden met hypes en nooit moeite heb gedaan om hip te zijn. Blijkbaar valt dat dan toch in de smaak bij velen.”

Als je nooit into hypes bent geweest, interesseren de huidige hypes als Tomorrowland en Snapchat je waarschijnlijk ook niet (zoals het in ‘Op De Groei’ wordt omschreven). Je zal dan wel tevreden zijn met de manier waarop jouw jeugd gelopen is?

“Welja je had in mijn tijd, en dan spreken we over eind jaren 70, slechts twee stromingen qua hypes. Ofwel was je punker ofwel was je een discokikker. Dat was een heel interessante periode want iedereen was er kapot van dat The Beatles gesplit waren en dan zijn er gewoon heel uiteenlopende genres ontstaan. Aan de ene kant had je The Sex Pistols, The Clash en The Ramones (die voor punk stonden) en aan de andere kant had je The Jacksons en dergelijke disco-voortrekkers. Zoals je dus in de jaren 60 óf voor The Beatles óf voor The Rolling Stones was, zo hoorde je in de jaren 70 óf voor punk óf voor disco te zijn. Ik was heel erg een punker. Mijn haar stond omhoog en ik droeg zwarte kleren. Maar als het dan op liefde aankwam, viel ik wel op disco-marina’s. Aangezien ik uitging met die hoge hakken-types, werd ik vreemd aangekeken in de aula want ik was namelijk een intellectueel die Germaanse studeerde aan de Universiteit van Antwerpen. Zo iemand hoorde niet uit te gaan met disco-marina’s. Ik was expliciet punker, mijn lief was expliciet een discomeisje. Romeo en Julia als het ware, maar dan met muziekgenres.”

Ben je dan ooit in Leuven uitgegaan?

AP1W4776 kopie

© Hugo Van Beveren

“Ja dat moest wel. Ik groeide namelijk op in het kleine dorpje Boechout en het uitgaansleven daar bestond uit volksdansavonden. Vandaar ook mijn liedje ‘I’m Into Folk’, denk ik. Dat was eigenlijk bijzonder ellendig want ik voelde al snel aan dat volksdans nogal foute boel was. Ik ben dan maar op mijn 17de in allerlei bands beginnen spelen. Ik speelde bijvoorbeeld met Hugo Matthyssen en Jan Leyers in een covergroep. In de plaats van uit te gaan in Leuven, waren wij eigenlijk de band waarop iedereen uit z’n dak ging. Ik heb de studentenfeesten leren kennen van achter mijn drumstel en dat was eigenlijk heel plezant. We speelden dan vijf uur lang alles wat de mensen wilden horen. Dat was een heel leuke manier van uitgaan.”

Ik ben druk bezig met het schrijven van nieuwe nummers. Er komt namelijk een nieuwe plaat die we in 2017 gaan opnemen.

Tegenwoordig ben je druk bezig met ‘The Voice’ en ‘Mag Ik U Kussen’. Je hebt eerder ook ‘Studio Flagey’ gedaan. Hoe weet je al die dingen te combineren met je artiestencarrière?

“Het allerleukste is touren. De ‘Op De Groei’-tour waarmee we nu bezig zijn, zal uiteindelijk klaar zijn na twee jaar. Vooral in België zullen we dan twee jaar lang opgetreden hebben, maar ook in Nederland. En soms doen we dan ook ineens Frankrijk, en dat is dan in het Frans hé (lacht). Dat is allemaal natuurlijk wel heavy en dat mag je niet onderschatten. Het grote voordeel is dat wij daar bijzonder weinig voor moeten repeteren want wij beschikken over ’s werelds beste muzikanten (Piet Van Den Heuvel, Mike en Ivan Smeulders, Amel Serra Garcia en Emile Verstraeten). Dat maakt het makkelijk. Daarbij is een gedeelte van The Voice ook al opgenomen ondertussen. Niet de liveshows, natuurlijk. En nu ben ik dus ook bezig met ‘Mag Ik U Kussen’ enerzijds en met het schrijven van nieuwe nummers anderzijds. Er komt namelijk een nieuwe plaat die we in 2017 gaan opnemen. Je mag ook niet vergeten dat mijn leven heel goed geleid en gestructureerd is dankzij mijn broer en manager Stijn.”

Wat is je favoriete nummer van jezelf?

“Ze zeggen weleens over mij dat ik altijd goedgezind ben. Maar dan hebben ze toch nog niet goed naar mijn teksten geluisterd want ik kan ook heel emotioneel overkomen, hoor. Daarom kies ik als favoriete nummer van mezelf ‘Allemaal Door Jou’. Het gaat namelijk over het gevoel dat je hebt wanneer je relatie gaat fout lopen en je begint al totaal op de zaken vooruit te lopen en wraak te nemen, nog voor het gruwelijke ‘het is over’ gezegd is. Ik kan alleen maar dingen schrijven die ik zelf voel en ik worstel dus zelf ook wel eens met dat soort gevoelens. En dan moet je dat ook durven op te schrijven.”

Wat vind je zo bijzonder aan het Nederlandstalige lied?

“Heel simpel. Het Engels is mijn taal niet. Ik heb het wel gestudeerd en ik kan mij wel verstaanbaar maken, maar ik krijg mijn gevoelens er niet subtiel genoeg in verwoord. Ik heb zo bijvoorbeeld 16 jaar lang aan het nummer ‘Wat Nog Komen Zou‘ gewerkt. Eerst probeerde ik het in het Engels, maar ik kreeg mijn gedachten niet verwoord. Toen ben ik beginnen beseffen dat ik het gewoon in het Nederlands moet doen. Dat is namelijk mijn moedertaal en ik kan er mij veel subtieler in uitdrukken.”

Je steekt niet onder stoelen of banken dat je niet erg veel van DJ’s moet weten. Vind je het echt zo belachelijk?

“Pas op, ik lach niet met gewone DJ’s die een leuke sfeer brengen op een studentenfuif of een huwelijksfeest ofzo. Ik lach wel met superster-DJ’s die met hun privéjet landen en dan echt alleen maar op een start-en stopknopje komen drukken. Dat is zo dom want het enige wat ze moeten doen is tussen twee plaatjes de grootste, ouderwetse clichés roepen in de aard van ‘make some fucking nooooise!’. Ik moet dus inderdaad heel hard lachen met Dimitri Vegas en Like Mike want ik vind dat geen muzikanten.”

Mijn guilty pleasure? Beyoncé! Zij is een voorbeeld van hoe je een optreden doet.

Dus de huidige muziek interesseert je helemaal niets?

“Jawel, ik vind heel veel van de huidige muziek verschrikkelijk goed. Ik ben bijvoorbeeld enorme fan van groepen als Arctic Monkeys, Oscar and the Wolf en The Van Jets. Zelfs ‘Rather Be’ van Clean Bandit vind ik echt heel goed. Kendrick Lamar is een genie en ook den Tourist (LeMC) vind ik geweldig. Mijn grootste guilty pleasure? Beyoncé! Niemand gelooft dat, maar Beyoncé is voor mij echt een voorbeeld van hoe je een optreden doet. Echt waar, ik heb veel van haar gestolen. Niet zozeer van teksten en zang (lacht), maar er is wel degelijk een ietwat vergezochte link tussen mijn optredens en die van Beyoncé.”

Het valt me op in je teksten dat je duidelijk gelooft in het lot. (‘Het gaat om kop of let, het toeval is een basiswet, geen dirigent die dirigeert want we zijn voorgeprogrammeerd’; ‘Ontsnappen kan, maar niet aan je eigen lot’; ‘Het heeft geen zin er tegenin te gaan, zo zal het zijn, daar doe je echt niets aan’, ‘Het lot valt ons diep en zwaar’,…). Is dat iets bewust of schrijf je dat gewoon spontaan?

“Het is wel straf dat je dat ontdekt hebt. Ik geloof namelijk erg in de lotsbestemming want als iets moet gebeuren, dan moet het gebeuren. Mijn basisgedachte is sinds de gebeurtenissen in Parijs en alles wat volgde zelfs nog versterkt. In de zogenaamde ‘Parijsmaand’ eind vorig jaar, speelden wij heel rare concerten want we werden beveiligd door soldaten met gigantische wapens rond hun schouders. We speelden zelfs eens op een steenworp van Molenbeek. Op zo’n momenten zou je als artiest op een podium kunnen denken dat je een soort schietschijf bent. Ik ben daar vooral heel erg níet mee bezig. Ik trek mij dat niet aan want wat moet komen, dat komt en komt het niet dan is het nog niet het moment. Ik leef niet in angst want je kan er toch niets aan doen.”

De openlucht is mijn favoriete plek om op te treden. Als ik een favoriete zaal moet kiezen, is het wel Het Depot in Leuven.

Heb je een favoriete zaal om op te treden in Vlaanderen?

AP1W4047 kopie

© Hugo Van Beveren

Ja, de sterrenhemel. Openlucht is namelijk de leukste plek om op te treden. We zijn dan ook altijd heel blij als we mogen optreden op de Leuvense Oude Markt of in het Rivierenhof in Antwerpen. Als ik dan toch echt een zaal moet kiezen, ga ik wel voor Het Depot. En dat heeft eigenlijk niet echt veel te maken met de zaal, maar gewoon met de sfeer die er heerst. Er hangt niet zo’n bestofte cultuurachige geur ofzo. Het is een zaal waar je heel goed concerten kan doen en dat vond ik vroeger al, nog voor de verbouwingen. Nu is het werkelijk ongelooflijk. We hebben er vorig jaar 3 concerten gedaan en dat was een geweldige ervaring. Mike Naert, de directeur van Het Depot, was trouwens de eerste manager van The Radios. Zo zijn alle cirkels rond.”

Wat mogen we verwachten op 1 en 2 april in je favoriete zaal?

“De setlist verandert altijd. Feit is wel dat we bij een nieuwe tour altijd zo fier zijn op onze nieuwe plaat dat we vooral de nummers van dat album spelen. Wat niet wilt zeggen dat we er niet schaamteloos ook wat belangrijke nummers van de voorbije 16 jaar bijzetten. En ook wat nieuwe nummers en verrassingen. Zo van dat je denkt: ‘wat doen ze nu weer?’. We proberen altijd het publiek te verrassen. Ik probeer zelfs iedere avond mijn eigen band te verrassen. Soms door heel rare dingen te zeggen of te doen, soms door gewoon onverwachts een willekeurig nummer in te zetten. Op één of ander manier kunnen die toch volgen en weten perfect wat ze dan moeten doen. Het zijn inderdaad de beste muzikanten van de wereld, ja!”

Hoe onderhoud je je conditie zodat je die lange concerten aankunt?

“Langeafstandlopen. Ik weet dat dat eigenlijk niet zo gezond is. Het is belastend voor je knieën en rug, maar het is zo verslavend. Ik kan het niet laten. Ik krijg bij het lopen zelfs een adrenalinekick. De 10 miles Antwerpen is dan wel weer een te grote hype en zoals je weet ben ik niet zo into uitbaggering. En die ondergrond is trouwens slecht. Een ander ding dat ik al een tijdje doe, is opera. Klassieke zang dus. Ik hoop dat het nooit opvalt tijdens optredens, maar de operales helpt mij om de juiste ademsteun te krijgen. Maak je maar geen zorgen, ik zal nooit Pavarotti’s repertoire beginnen zingen ofzo, maar als technische ondersteuning helpt het wel.”

Heb je nog tips voor jongeren die het tegenwoordig in de muziekwereld proberen te maken?

“Doe mee aan een wedstrijd! Onderschat niet de geweldige opportuniteit die ‘De Nieuwe Lichting’ van Studio Brussel is. Die wedstrijd wordt heel au sérieux genomen en daar komen heel erg goede dingen uit. Ik denk aan Tout Va Bien en Soldier’s Heart. Als je opvalt in zo’n wedstrijd, val je ook meteen op waar jonge bands of solisten horen op te vallen, namelijk op Studio Brussel. Hetzelfde geldt voor Humo’s Rock Rally trouwens. En als je zegt dat je gewoon een goede stem hebt en niet per se een band ofzo, dan vind ik zelfs The Voice niet verkeerd. In tegenstelling tot Idool, wat uitlachtelevisie is, worden bij The Voice de mensen wel met respect benaderd. Daarnaast vond ik ‘De beste singer-songwriter van Vlaanderen’ ook heel interessant voor nieuwe ontdekkingen. Als je dus de juiste wedstrijd uitpikt, is dat echt al een heel goede steun. En uiteindelijk, zoals je weet zal talent altijd boven drijven. Het is daarom dat duikers geen talent hebben. Die zouden dan namelijk altijd bovendrijven en werkloos worden (lacht).”

Met deze typische Bart Peeters-mop eindigde mijn gesprek en al mijn vragen werden meer dan gewoon beantwoord. Op een al even typische manier kreeg ik verhalen te horen zoals alleen de grote Meneer Peeters die kan vertellen. Het was een geweldig plezant gesprek en een superervaring, waarvoor ook heel veel dank aan Stijn Peeters en Katleen Van Gelder. Mijn volgende afspraak met Bart Peeters staat gepland op 1 april in Het Depot, houd dus zeker deze site in de gaten!

Wat? Telefonisch interview met Bart Peeters // Wanneer? zaterdag 13 februari 2016 // Waarom? Omdat het kan

Advertenties

5 gedachtes over “INTERVIEW: Bart Peeters

  1. Pingback: Bart Peeters overtreft alle verwachtingen | CLUB KULtuur

  2. Pingback: Bart Peeters overtreft alle verwachtingen « Leven in Leuven

  3. Pingback: Ook alleen en zonder plan blijft Bart Peeters verrassen | CLUB KULtuur

  4. Pingback: INTERVIEW: Stijn Meuris | CLUB KULtuur

  5. Pingback: INTERVIEW: Raymond van het Groenewoud | CLUB KULTUUR

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s