Ode aan de liefde voor en door literatuur.

De maand van Valentijn, de dag van de geliefden: een beter moment lijkt er niet te zijn om een ode te brengen aan de liefde. Dat is dan ook wat Behoud de Begeerte wil doen met Saint Amour, een literaire avond over alle aspecten van de liede. Want liefde doet iets met een mens: ze maakt blind, doet zingen, zorgt voor een lach, maar ook voor een traan. Al die verschillende aspecten wil Saint Amour belichten vanuit een selectie van negen auteurs,  bijgestaan door een handjevol muzikanten.

Op het podium staan de muzikanten al opgesteld: een pianist en een gitarist begeleiden zangeres Charlotte Neysens. Verder is het podium leeg, op een lessenaar na. De avond begint met een ingetogen, ietwat ijle versie van ‘my Valentine’ van Paul McCartney. Vooral in de hoogte klinkt er meer lucht dan klank, en het hele nummer blijft wat vlak. Jammer, want hiermee wordt wel de toon van de avond gezet.

De acts volgen elkaar in hoog tempo op, steeds aan elkaar gepraat door spreekstalmeester Sven Speybrouck, die moet optreden als vlotte presentator. Jammer genoeg doet hij dat soms wat te vlot, waardoor hij overkomt als het allemansvriendje dat er zeker van wil zijn dat iedereen goed gelachen heeft. Zijn grappen soms enigszins misplaatst en hij doet geregeld afbreuk aan de vaak heel intieme acts in plaats van deze te ondersteunen met zijn aankondigingen.

Ook het muzikale intermezzo van Los Speedy Bobs, een muzikaal trio dat een ode wil brengen aan Bobbejaan Schoepen, kan me maar weinig bekoren. Ze kondigen zichzelf aan als ‘het beetje braderij in de cultuurcentra’ en dat is ook het gevoel dat ze teweeg brengen met hun covers van Nederlandstalige klassiekers, inclusief reclameblok in het midden. Wanneer ze spelen op een braderij, is dit trio waarschijnlijk het hoogtepunt van de avond, maar binnen deze literaire setting vielen ze wat uit de toon.

De Nederlandse Stella Bergman pakt je met haar jazzy altstem wel helemaal in. Ook als auteur weet ze haar entree te maken: ingepakt in een bontjas vertelt ze meteen bij dat het eigenlijk veel te warm is voor bontjassen. Haar voordracht, een rondje afgeven op mannen, vrouwen, kinderen, beesten, dingen en een jij-figuur, heeft heel wat herkenbare elementen  en werkt behoorlijk op de lachspieren.

Ook een stemloze Pedro Elias maakt een lach los met zijn ontroerende verhalen over wandelingen met zijn hond Pablo. De verhalen over een ietwat sociaal incapabele hoofdfiguur met hond zijn zonder twijfel leuk, maar ze verbergen ook allemaal een schrijnend of ontroerend element. Bovendien brengt Elias ze zo ontwapenend dat je niet anders kan dan gecharmeerd zijn. Ook wanneer Roy Aernouts overneemt voor het laatste verhaal omdat de stem van Elias het toch definitief blijkt te begeven, blijft het publiek gecharmeerd en geamuseerd. Dit is enkel mogelijk doordat de teksten van Elias inherent ontwapenend zijn, al droeg de getergd heen en weer wandelende auteur hier zeker ook aan bij.
Dat ook poëzie luchtig kan zijn, bewijst excentrieke ‘performing poet’ Andy Fierens in zijn voordracht met een verrassende insteek. Hij weet zijn publiek ook tussen de gedichten in te bespelen, maar vooral zijn gedicht over wat er precies gebeurt bij mama’s en papa’s die overspel plegen, weet precies op de juiste manier fout en grappig tegelijk te zijn.

Maar net als in de liefde is het ook bij Saint Amour niet enkel lachen geblazen. Maarten Inghels brengt liefdeshymnen die eigenlijk niet voor de oren van het publiek bedoeld waren, sensatie van het moment Lize Spit beklijft door op haar eigen onschuldige manier te vertellen over uit de hand lopende tienerspelletjes in de vacuümschuur en wanneer Aleksandr Skorobogatov in het Russisch begint voor te lezen, gebeurt er iets magisch: hoewel je aanvankelijk niet goed weet welk stuk vertaling bij welke klank hoort, begin je plots te begrijpen wat de man zegt en vallen vreemde taal en vertaling samen. Het is bijna jammer dat hij na een tijdje overschakelt op het Nederlands, zo ontroerend is dit samengaan van talen in een stukje teder liefdesspel.

Deze en nog een aantal andere voordrachten wisselen elkaar in hoog tempo af, waardoor het geheel gevarieerd blijft. Hoewel Saint Amour net teveel probeert om het voor iedereen aantrekkelijk te maken door er braderijmuziek en een wat te vlotte presentator aan het geheel toe te voegen, slaagt het geheel er wel in om zjin doel te bereiken en brengt het een bonte mengeling van excentriekelingen en schijnbaar heel gewone mensen samen in een ode aan de liefde voor en door literatuur.

Wat? Saint Amour// Wie? Behoud de begeerte// Waar? Stadsschouwburg//Wanneer? 22 februari 2016// Meer info: Op de website van 30CC

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s