Prokofjevs kleurrijke kamermuziek

Tijdens een dag vol muziek van Prokofjev, die Festival 20/21 in het kader van Novecento organiseerde, verbazen Oxalys en Julien Libeer met een veelkleurig programma van de Russische meester.

Un poco allegro openen de piano, de viool en de cello het concert. Na enkele maten zet de klarinet een van de twee melodieën in waarop Sergej Prokofjev zijn Ouverture op Hebreeuwse thema’s baseerde. Ook de altviool zet nu in. Het is een bijzondere bezetting, strijkkwartet, piano en klarinet. Ongebruikelijk, maar ongelooflijk kleurrijk. Lang duurt het niet voor het stuk aan een eerste hoogtepunt komt. En dan gaat het zweven. Lichter dan je het stuk weleens hoort, spelen de musici van Oxalys de lyrische lijnen uit. Toch verdrinken ze niet in de lyriek, lijken ze telkens nog net één voet op de grond te houden. Tot het stuk in een krachtige finale weer landt.

Dat het tweede werk, een sonate voor fluit en piano, een huzarenstukje is, merk je pas als je je echt concentreert. Schijnbaar zonder moeite laten Toon Fret en Julien Libeer bijna twintig minuten lang Prokofjevs polychrome partituur klinken. Toon Fret is een vaste waarde in de klassieke muziekscène en kent het repertoire door en door. Waar de partituur het vraagt is zijn spel energiek, anders uiterst subtiel. In de stille, lage passages tast hij de grens af van wat nog hoorbaar is. Het wordt geen toonmoment voor fluit alleen. De uitgebalanceerde uitvoering laat ruimte voor beide instrumenten. Zo kan Julien Libeer, met reden door velen een aanstormend talent genoemd, ook zijn verfijnde spel ontplooien.

Het moeilijkst te doorgronden is misschien het Kwintet in sol-klein. Waar de vorige stukken, respectievelijk diep geworteld in de romantische en zelfs klassieke traditie, uitblonken in hun helderheid, is deze schriftuur denser. Hobo en klarinet aan de ene kant, viool, altviool en contrabas aan de andere, scheppen sferen die moeilijk te ontwaren zijn, maar tegelijk ook des te interessanter. De mix van kleuren is heterogener en Prokofjev waagt zich aan de rand van wat nog tonaal klinkt. Het Kwintet sluit zo een concert af waarin Oxalys en Julien Libeer het publiek op nauwelijks meer dan een uur de vele kleuren van Prokofjevs repertoire hebben laten horen.

Prokofiev Nussbaum_Begraebnis Orgel.jpg

Wat? Prokofjev Challenge, Novecento, Festival 20/21 // Wanneer? 16 oktober 2016, 15u30 // Waar? Schouwburg

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s