Notallwhowanderarelost: Benjamin Verdonck doet het telkens weer

‘Time is a rivier which sweeps me along.’

Benjamin Verdonck, Vlaams theatermaker, schrijver en beeldend kunstenaar, vertrok voor zijn voorstelling Notallwhowanderarelost vanuit het idee een ‘tafeltoneel’ te maken: een verplaatsbaar decor dat overal opgesteld kan worden. Een houten constructie met ontelbaar veel touwtjes vormen de miniatuurwereld die Verdonck voor het publiek openplooit. Met enorm veel rust en precisie weet Verdonck vanaf de eerste minuten het publiek aan zich vast te kluisteren en al de geheimen, truucjes en schoonheid van zijn werk te doen ontluiken.

In zijn eigen landschap creëert hij scènes met zijn personages: houten driehoeken in verschillende formaten en kleuren. Hij laat ze dansen, balanceren, elkaar raken, voorbij steken: een zoektocht naar de essentie van het leven. In al haar wonderschone simpelheid en met een perfect getimede dosis humor is deze voorstelling een parel in Verdoncks oeuvre. De souplesse en subtiele nonchalance waarmee Verdonck je laat verzinken in een nieuw landschap zorgen ervoor dat je er niet meer uit weg wilt.

150716_rdl_0032
© Theatre-contemporain.net

Verdonck is een expert in het maken van beelden die je fantasie doen leven. Met een gigantische finesse creëert hij bij de kijker een gevoel van herkenbaarheid, al dan niet geabstraheerd. Zo verdween de performer een moment achter zijn tafeltoneel om vervolgens weer op te komen als kapstokman. Zonder het hoofd zichtbaar sprak deze man in een te grote veston en met een kapstok als hoofd het publiek toe. Een scène die blijft hangen. Ongemakkelijkheid, humor, tristesse, poëzie en zelfzekerheid tegelijkertijd.

14799018_10208889136478716_2024777116_nTime is a river which sweeps me along
but I am the river
It is a tiger which destroys me
but I am the tiger
It is a fire which consumes me
but I am the fire
(J. L. Borges)

 De beheersing en rust werd doorheen de voorstelling in één boog mooi opgebouwd en werd afgerond door het enthousiaste applaus. Helaas kreeg de voorstelling hierna nog een staartje: het zaallicht ging niet meteen aan waardoor het publiek geen blijf wist met zichzelf. Een lichtelijke chaos en een nonchalante Verdonck die deze situatie dan wel naar zijn hand zette deden helaas een kleine afbreuk aan het voorgaande.

Maar hoe dan ook: rust en stilte in zijn puurste vorm met een vlaag poëzie, verbeeldingskracht en humor: dat is theater.

Wat zag ik? Notallwhowanderarelost – Benjamin Verdonck // Wanneer? 19 oktober 2016 // Waar? Wagehuys, Leuven

© Matilde Quirynen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s