Playground Festival: opnieuw een overvloed aan performers die buiten de lijntjes kleuren / Alex Cecchetti

14889721_1432941170067190_157142223149491522_o

Playground festival

Tijdens de 10e editie van Playground Kunstenfestival Leuven, settelen tal van kunstenaars zich voor een aantal dagen op verschillende locaties, voornamelijk in M Museum en STUK. Van 17 tot en met 20 november kon je je als toeschouwer onderdompelen in het werk van kunstenaars die verschillende disciplines met elkaar betrekken. Tekst, film, choreografie, architectuur, muziek, installatie, noem maar op.

Van een pathologisch onderzoek naar verwarrende organen bij een zelfmoord, de zoektocht van beweging naar taal, een installatie met helikopters, een klein tafeltoneel, een audiowerk dat je als museummedewerker door de ruimte laat gaan of operazangers die elke zaal in het museum vullen. Alles kwam aan bod.

Dat laatste was er een om U tegen te zeggen. Een twee uur durende performance van de Italiaanse kunstenaar Alex Cecchetti, getiteld Tamam Shud. Deze twee woorden zijn de laatste van een Perzisch gedicht. De performance vond plaats in Museum M, doorheen verschillende zalen. Hierin ging Cecchetti op zoek naar de identiteit van een man die dood werd aangetroffen. Hij nam ons mee op een tocht waarin verschillende disciplines elkaar raakten: poëzie, stand-up comedy, tactielentheater en opera.

com_foto_playground_16_tamam_shud_alex_cecchetti_2016_-_cca_ujazdowski_castle_warsaw

Foto: Bartosz Górka

In een cross-over van bovenstaande dingen werd je als toeschouwer, of je het wilde of niet, meegesleurd in een waterval van teksten, Cecchetti die je bij de arm nam of diep in de ogen keek, je verplichtte te lachen, te applaudisseren of zijn waterfles vast te houden.

Na een half uur maakten de eerste toeschouwers zich subtiel los uit de groep en verdwenen in een andere zaal. De interactiviteit waarin je werd betrokken deed je op sommige momenten ongemakkelijk voelen. Cecchetti ratelde zijn teksten af, er leek geen einde aan te komen. Zijn monoloog, het stapeltje papieren met doorlopende tekst en krabbels, telde 42 pagina’s, zo vermeldde hij zelf. Ik verloor aandacht voor het verhaal en de onderwerpen (het ontstaan van de wereld, zijn moeder,..) die hij hierbij betrok en had meer interesse in de man en vrouw in avondkledij wiens gezicht was beschilderd in goud of glitterend donkerblauw. Deze twee operazangers volgden gedurende de hele performance de stroom mensen en begonnen, op het juiste moment, aan hun aria’s. Deze galmden door de museumzalen en gaven je ondersteuning bij het bekijken van schilderijen of andere werken, wanneer je even afweek van Cecchetti’s exuberante aanwezigheid.

Ondanks de performance te lang duurde, kon ik Cecchetti’s stijl en concept wel smaken. Na de eerste vier zalen die ik doorkruiste raakte ik echter meer verwonderd over de infrastructuur en inhoud van de zalen die gecombineerd werd met de prachtige klassieke muziek. Aria’s als Lascia ch’io pianga van Handel bleven mij boeien. Mijn museumbezoek werd dan ook dankzij de twee zangers tot een unieke ervaring gemaakt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s