INTERVIEW: Stijn Meuris

Naar aanleiding van zijn nieuwe plaat ‘Vigilant’ die begin februari uitkomt en het bijhorende concert in Het Depot op 28 april had ik een gesprek met de man die zijn volk leerde kussen op de tonen van ‘Ik Hou Van U’. Hieronder leest u een Stijn Meuris die vertelt over politieke hufters, over het spijtige einde van Noordkaap en over de nood aan jonge muzikanten die originele muziek maken met betekenisvolle teksten.

Meuris was in Leuven voor een voorstelling van zijn ‘Tirade’-tour en ik maakte van de gelegenheid gebruik voor een babbel. Na Bart Peeters vorig jaar, nu dus deel 2 in de categorie ‘interview eens een Vlaamse Held’.

meuris-banner-nieuw

Stijn Meuris: ex-frontman van Noordkaap en Monza en sinds 2010 vooral frontman van zichzelf. Na knallers als ‘Ik Hou Van U’, ‘Satelliet Suzy’, ‘Van God Los’ en ‘Een Heel Klein Beetje Oorlog’ ging hij namelijk soloslim. En niet alleen op muzikaal vlak. De rockster naar Vlaamse normen doet dit jaar ook nog eens 14 eindejaarsconferences in bijberoep.

Meuris is daarnaast ook nog voltijds anti-BV, halftijds acteur, regisseur en ook nog eens sociaal geëngageerd wat milieu en politiek betreft. Om naar de sterren kijken vindt hij nog wel ergens een gaatje. Stijn Meuris. Of zeg maar homo universalis.

Je hebt al veel gepresteerd en verwezenlijkt en je bent nu hier in Het Depot om je eindejaarsconference Tirade te brengen, vanwaar de keuze om je CV met deze nieuwe uitdaging nog wat uit te breiden?

“Nou, ik vind vooral van mezelf dat ik nog niet zo gek veel gepresteerd heb, hoor (lacht). Maar als jij het zegt… Ik kon het allemaal niet meer aanzien. Onze Belgische politiek dan vooral. Ik voelde dat ik iets moest doen want er was niemand anders om voor een tegenstem te zorgen. We zijn over het algemeen namelijk een volkje dat zich nogal gemakkelijk neerlegt bij de stand en gang van zaken. Toen kwam heel snel dat prachtige woord ‘Tirade’ en begon ik te leren om op een podium te gaan staan zonder muziek te maken. Op zich wist ik dat ik dat kon want ik geef veel lezingen over astronomie. Daarna moest ik inhoud gaan verzamelen en dat ging eigenlijk als vanzelf. Ik wou namelijk iets doen met de brutale, hufterige toon die er tegenwoordig heerst en nooit eerder waren er zoveel hufters in onze samenleving. Zoveel egocentrische personen die zonder rekening te houden met anderen het gewoon even goed doen als de beleefde, slimme en democratische politica.. Ik denk nu natúúrlijk aan een Donald Trump die eigenlijk iedere dag bewijst dat je met klootzakkerij heel ver geraakt. Wellicht zorgt hij er voor dat ook bij ons nogal wat dubieuze politici én ondernemers denken; hey, zo kan het dus ook! Als een soort legitimering van hun hufterigheid. Ik vind dat heel erg en voìla, op die manier was Tirade geboren. En ik vind het fantastisch, alle shows uitverkocht.”

Er staat nu toch veel op je programma, 14 Tirade-voorstellingen en begin februari je nieuwe album ‘Vigilant’.

“Ik hou daarvan, van veel te doen. En de twee verhalen van Tirade en Vigilant gingen eigenlijk gelijk op. We waren al nummers aan het schrijven voor Vigilant toen dat idee kwam voor Tirade dus inhoudelijk liggen ze heel dicht bij elkaar. Het is ook een heel persoonlijke plaat geworden. Ik reflecteer op een persoonlijke manier wat ik zie in de samenleving en ik krijg er eigenlijk schrik van. Ik ben heel verontwaardigd over het feit dat ik geen 26-jarigen zie die het voortouw nemen en zeggen van ‘hey gasten, daar gaan wij niet mee akkoord!’. Nu, mijn toekomst is beperkt dus ik ga daar veel minder last van hebben, maar iemand die nu 25, 26 is gaat nog wat meemaken binnen dit en 5 jaar. Echt waar, nu is het nog allemaal kermis en iedereen is nog vrolijk. De frigo is nu nog altijd vol maar de frigo gaat niet vol blijven!”

Zeg dat Meuris het gezegd heeft! We mogen dus een maatschappijkritische plaat verwachten op 6 februari?

“Ja, maar het is wel raar als je dat zo zegt want dan lijkt het alsof het een moeilijke, heftige plaat is. Maar nee, het is pop -of rockmuziek, hoe je het ook noemt, maar wel met een andere soort aanpak op tekstgebied. Heel duidelijke en heldere teksten vooral.”

Verbaas mij! Doe mij twijfelen! Doe mij wankelen! Doe mij iets inzien!

Waarom vind je dat Nederlandstalige lied zo bijzonder?

“Heel simpel, ik denk in het Nederlands. Dan leek het mij ook wel evident om in mijn eigen taal te zingen. Dat is dus nooit een soort ideologische keuze geweest. Ik vind het juist een onlogische keuze om te beslissen om die andere richting op te gaan en in een vreemde taal te gaan zingen. Dat is pas een statement. Maar het mag hé, alles mag, voor mijn part zing je in het IJslands, zolang ik het maar geloof. En daar heb ik het toch steeds moeilijker mee. Ik geloof steeds minder dat artiesten het menen. Ik zou het mooi vinden moest het muzikale deel ook nog eens heel goed overeenkomen met het tekstuele deel. Er ontbreekt tegenwoordig iets in de muziek en dat is jammer.”

Als we het hebben over de Nederlandstalig muziek van vandaag, spreken we onder andere over BAZART, Tourist LeMC en Bart Peeters.

“Ja, en dat is allemaal heel veilig en heel tof en dat mag, ik heb daar echt helemaal niks op tegen, chapeau zelfs. Het punt is gewoon dat er niks anders meer is. En dat vind ik erg. Er mag gerust 80% luchtige, vrijblijvende Youtube-georiënteerde muziek zijn, maar er moet ook nog dat andere deel zijn. En dat mis ik tegenwoordig. Het is niet dat er geen underground of avant-garde meer is, het komt gewoon niet aan de bovenkant, aan de commerciële kant. Ik zou het heel graag zien gebeuren dat er op radio’s en festivals ook wat meer tegen de kloten wordt gestampt. Hoe komt het toch dat we zo in slaap zijn gewiegd? Hoe lang is het geleden dat ik schrik kreeg van een nummer? Waar is de tijd dat mijn wereld even voor 4 minuten is veranderd? Dat bestaat niet meer tegenwoordig. Verbaas mij! Doe mij twijfelen! Doe mij wankelen! Doe mij iets inzien! Met schoonheid of lelijkheid, het maakt zelfs niet uit, maar doe iets!”

Alles is dus te veel op maat van bimbo’s, zoals je het in je nieuwe single ‘Bimbo Van Het Jaar‘ zo mooi uitlegt?

“Voila, die tekst is eigenlijk akelig accuraat in veel gevallen. Het lijkt op een popliedje, tot je naar die tekst luistert. Écht luistert hé. (zie link hierboven). Die tekst is bijna een boek.”

Het was nooit mijn bedoeling om van ‘Ik Hou Van U’ een hit te maken, mijn voorkeuren liggen natuurlijk ergens totaal anders.

Maar met Nederlandstalige teksten liggen de grenzen in Vlaanderen en Nederland (en waarom niet Zuid-Afrika). Heb je nooit de ambitie gehad om daar uit te ontsnappen?

“Natuurlijk wel, maar ontsnappen is niet het juiste woord. Ik vind het eigenlijk allemaal al spannend genoeg nu. Ik heb bijvoorbeeld nooit de ambitie gehad om met een slechte camionette op tournee te gaan in Oekraïne en in een kutclub voor 6 man te staan zingen. Al heb ik wel het grootste respect voor diegenen die toch die keuze maken en dat ook goed doen. Maar dat was nooit mijn ambitie. Ik wou altijd vooral impact genereren. Ik wil de mensen, en mezelf, raken. Tot nu toe is dat aardig gelukt vind ik. Maar er is dus nog nooit een nacht geweest dat ik heb wakker gelegen dat ik dacht van ‘shit, we hebben nog niet in Hongarije gespeeld’. Nog nooit, echt niet. Ik lig wel wakker van het komende concert, dat misschien maar gewoon in Roeselare is.”

Ben je het niet beu om altijd met ‘Ik Hou Van U’ geassocieerd te worden?

“Absoluut. En voor de duidelijkheid, dat hebben we gemaakt in opdracht van de film ‘Manneken Pis’. Het was dus gewoon een soundtrack van die film en dan is dat nummer ontploft. Het is nooit mijn intentie geweest om eens een opzwepende wals te gaan spelen. Mijn voorkeuren liggen natuurlijk ergens totaal anders. Maar zoals het soms gaat, wordt dat een hit. Terwijl wij uit een veel pittigere, luide omgeving komen. ‘Ik Hou Van U’ is dus allesbehalve representatief voor wat wij doen, maar het heeft er aan de andere kant natuurlijk wel voor gezorgd dat ik voor de rest van mijn leven een stuk makkelijker dingen kan doen die ik belangrijk vind. Financieel gezien was dat nummer, en nog een paar andere, nodig om gelanceerd te geraken.

En op vlak van bekendheid was het toch ook het startschot van een BV-carrière?

“Kijk naar mij, ik ben nu toch dé anti-BV. Ik kom zelfs niet in De Slimste Mens ofzo. Dat is echt niet mijn ding. Het is nu allemaal al meer dan genoeg. Ik hoef niet door 17 mensen op straat gevraagd worden om een selfie te nemen, no way. Ik snap dat dat bij jonge mensen nu wel zo is. Alle 18, 19-jarigen willen nu ‘beroemd’ worden. Alsof dat een vak is. En waar kun je dat studeren?

In de bimboschool natuurlijk!

“Ja, vlak naast de VTM zeker? Nee maar dat wordt dus serieus gezegd. Dus aan alle bimbo’s van tegenwoordig: ik zou toch nog niet zo trots zijn op die status!”

Het leven was veel gemakkelijker geweest als ik toen minder democratisch was. Daar heb ik wel spijt van.

Heb je spijt van het einde van Noordkaap?

“Een eerlijke bekentenis: toen Noordkaap stopte in 2000 ben ik te democratisch geweest. Ik heb toen gezegd ‘oh jammer, ja dan stopt Noordkaap hier’. Wat ik toen had moeten zeggen is ‘oh jammer, next!’, en gewoon met andere muzikanten voortgaan onder dezelfde naam. Met de naamsverandering naar Monza heb ik veel moeite en voordelen weggegooid. Er is dus nooit ruzie geweest ofzo, maar het leven was veel gemakkelijker geweest als ik toen minder democratisch was. Daar heb ik wel spijt van. Maar goed, nu heet het dus gewoon MEURIS en dat maakt het heel simpel. Ook al zit er morgen iemand in de groep die zingt en niet Meuris heet, dan nog heet dat MEURIS. Enfin ja, dat denk ik toch (lacht)”

Je was toen dus naïef om te geloven in een hechte groep.

“Welja, ik heb eens een lijst gemaakt van alle muzikanten waarmee ik in 25 jaar mee heb gespeeld en het waren er in totaal 36. Daarvan zijn er trouwens al twee dood ondertussen. De muziekindustrie, dat is een komen en gaan. En zo gaat dat ook bij groepen. In 2017 bestaat dat bijna niet meer denk ik; ‘een groep’. Je knippert twee keer met je ogen en er staan vier andere personen voor je neus. Kijk maar naar een voetbalploeg. Maar goed,  ik ben dus een beetje naïef, maar als je niet naïef bent gebeurt er niks. Dan doe je gewoon je job tot aan je pensioen en that’s it.”

Na Noordkaap was er dus Monza maar dat lukte niet helemaal, had dat te maken met het eerder experimentele karakter van die groep?

“Ik wou eens iets anders en soms lukken de dingen, soms niet.. We hebben toen heel mooie nummers gemaakt maar die waren inderdaad niet altijd even gemakkelijk om te begrijpen. Je zou kunnen zeggen dat Noordkaap een oldschool rockgroep was die gaandeweg is veranderd naar een iets chiquere, betere band. Monza daarentegen was iets experimenteler en moeilijker en nu met MEURIS heb ik eigenlijk het perfecte huwelijk van die twee. Dat is commercieel, zonder weg te deinzen van het experimentele, donkere en duistere. Op Vigilant staan de drie donkerste nummers die ik ooit heb gemaakt. ‘Vagebond’, ‘Maraboet’ en ‘Fonkeling’ heten ze. Ze zijn de beste songs van de plaat, maar je weet automatisch dat dat geen singles kunnen worden.”

Humo’s Rock Rally, 1990. Je wint met Noordkaap. Hoe hoog schat je het belang van die wedstrijd in?

“Dat was heel belangrijk voor ons. Niet te onderschatten. Vanaf dan konden we dingen probéren en op onze bek gaan zonder dat dat erg was. Dat was toen echt zoals op de startknop van een chronometer klikken en tot nu toe loopt die chronometer nog altijd. Ik heb de batterijen halverwege wel moeten vervangen, maar ça va. Nu is de impact van die wedstrijd misschien wat verminderd omdat de platenfirma’s geen plannen, centen of mensen meer hebben, maar als je toen won was je vertrokken.”

De Rockrally is misschien ook minder rock geworden? Ik denk aan het Leuvense rapcollectief Rewind Productions. Die mannen zijn heel getalenteerd en werden dit jaar dan ook tweede, maar rock is het niet.

“Dat is waar maar pas op, dEUS was finalist in 1992 en dat kon je ook moeilijk rock noemen. En singer-songwriters als Novastar (die in 1996 won) horen ook niet thuis op een rockpodium. Dus dat heeft er eigenlijk altijd wel ingezeten. En nu is er natuurlijk meer elektronica. Ik denk aan Compact Disk Dummies of de winnaars van dit jaar, die ik fan-tas-tisch vind, Whispering Sons! Dus de dingen evolueren en draaien rond en ik vind dat wel goed.”

Zijn er nóg ambities die je wilt verwezenlijken? Is dat nog mogelijk na zo’n al goed gevuld CV?

“Ja hoor, eerst en vooral wil ik Tirade drie seizoenen proberen. Dat vind ik nogal belangrijk. En ten tweede zou ik graag een film maken. Niet acteren, wel schrijven. Regisseren is een ander verhaal. Ook al ben ik van beroep eigenlijk televisieregisseur, een film maken is toch nog een heel ander vak. Dat is nog altijd één van de hoogste kunstvakken die er zijn. Muziek schrijven natuurlijk ook, maar dan heb je het over een heel ander budget. Op financieel vlak stelt muziek stelt namelijk niks voor ten opzichte van film. Alleszins, ik kan nog wel een tijdje verder met deze ambities!”

Wat? interview met Stijn Meuris // Wanneer? woensdag 25 januari 2017 // Waar? Het Depot

meuris-2

Advertenties

2 gedachtes over “INTERVIEW: Stijn Meuris

  1. Pingback: MEURIS: Meesterlijk Eigenzinnig, Uitermate Ruw, Immer Stevig | CLUB KULTUUR

  2. Pingback: INTERVIEW: Raymond van het Groenewoud | CLUB KULTUUR

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s