UHO on the road

17632205_1271593169542651_8384524890398813960_o

Woensdagavond 29 maart zongen honderden studenten op de beiaardcantus, maar daar ben ik niet naar gaan luisteren. Op mijn programma stond het concert UHO on the Road. Onder leiding van Erwin Scheltjens bracht het Universitair Harmonisch Orkest een schitterend programma.

St. Casimir Chorale

De avond opent met het werk St. Casimir Chorale. Eerlijk gezegd was dit voor mij de eerste keer dat ik naar een harmonisch orkest ging luisteren. De klanken van al deze blazers overdonderen mij en ik voel mij als fluitiste eindelijk thuis. Hoe komt het eigenlijk dat er nog blazers in symfonieorkesten zitten?

Mijn eerste indruk van het orkest is dat het ontzettend goed in balans is. Geen enkel instrument gaat met de hoofdrol lopen. Iedereen komt op het juiste moment aan bod en heeft zijn eigen functie.

Sofie Engelen

Sofie Engelen presenteert de hele avond ‘Radio UHO’ als was het haar vertrouwde Studio Brussel. Haar professionaliteit en leuke mopjes zorgen er voor de avond goed aan elkaar hangt en ook Sofies ludieke ‘radioquiz’ is een welkom intermezzo. Af en toe mis ik een beetje de klunzigheid en spontaniteit van orkestleden die zelf presenteren; dat heeft toch iets meer charme.

Ghost Train

Ghost Train is het het tweede stuk van de avond. Een heel bijzonder werk waarbij het orkest als het ware een trein nabootst. Het vraagt een inspanning van de muzikanten die een nogal niet-conventioneel geluid uit hun instrument toveren. Het is een dynamisch werk waarin het orkest kan laten zien dat ze niet enkel klassiek van ’t blad spelen.

Later op de avond volgen nog twee werken die bij Ghost Train horen. Die zijn minder interessant en kunnen, hoewel ze mooi zijn, het bijzondere van ‘deel 1’ niet evenaren.

17620329_1271593159542652_1911002073275362329_o

West Side Story

Na Ghost Train volgt muziek van West Side Story. Het orkest koos voor de bewerking  ‘Symphonic Dances From West Side Story’. Een heel gevarieerde medley, met herkenbare maar ook minder gekende thema’s. Het heeft alles in zich: zweverige ballades en ook strak ritmisch werk. Af en toe moet het orkest oppassen dat die het tempo niet verliest. Hier en daar is het ook een beetje rommelig bij de ingewikkelde ritmische passages. Leuk extra element: het ‘gevingerknip’.

Hannibal

Hannibal is het hoogtepunt van de avond. Epische muziek waarbij de trompetten eindelijk ALLES mogen geven. Proficiat aan de trompettist die onder begeleiding van de fagotten een gewaagde solo mocht spelen: wat een vingerwerk! Wanneer de muzikanten tussen al dat blazen door ook nog adem vinden om mee te zingen, hap ik zelf naar lucht.

Bisnummer: Gonna fly now (thema rocky)

Een perfect bisnummer. Herkenbaar, kort en pittig. Na deze avond vergeet je gewoon dat er zoiets bestaat als strijkers.

Besluit

Het UHO is het beluisteren zeker waard. Deze blazers hebben een hoog niveau en komen in een harmonisch orkest ontzettend goed tot hun recht. Wat een balans! Voor ieder instrument is een geschikte rol. De groep is heel dynamisch de trompetten kunnen zich inhouden en de fluiten durven alles geven. Enige minpuntje is, zoals vaker, de lengte van het repertoire. Voor mijn part mochten die twee extra delen van Ghost Train gerust achterwege gelaten worden. Ze werden goed gebracht, maar waren geen echte meerwaarde voor de avond.

Wat? UHO on the road // Wanneer?  WO  29/03 en VR 31/03 // Waar? Pieter De Somer Aula// Prijs? Student: 6 euro, cultuurkaart: 5 euro//

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s