In haat alleen schuilt geen geluk

Foto.jpeg

Op het podium staat een tafel met stoelen, een deur en een groot krijtbord waarop een wegenkaart is nagebootst. De acteurs stormen één voor één het podium op. Ze kleden zich om en vertellen de geschiedenis van het verhaal dat zal volgen, een verhaal met slechts één vraag: “Mag je over lijken gaan om gelijk te krijgen?”

Over lijken

De negen acteurs van CampusToneel zijn zowel studenten, personeelsleden als alumni van de KU Leuven en de daaraan verbonden hogescholen. Dit huisgezelschap vertelt tijdens hun 28ste werkingsjaar het verhaal “Over Lijken” van Albert Camus, met een herwerking door Sam Rijnders. Benieuwd? Ik ook!

Wij doden samen, wij sterven samen, wij zijn broeders

Rusland moet bevrijd worden! Het is een absolute noodzaak dat Rusland vrij wordt gemaakt van alle tirannen, alle alleenheersers en iedereen die streeft naar vorstelijk absolutisme.  Een klein groepje broeders zet zich in voor de bevolking door tirannen te executeren. Toch doden zij niet, want ze doen iets goeds en dat is niet hetzelfde als doden. Samen gaan ze lijken om een betere wereld te maken: op naar de revolutie! Maar de eerste poging om de Groothertog Sergei Romanov te doden mislukt: er zijn kinderen bij en de levenslustige, spontane en energieke Yana – die de bom zou werpen – kan het plots niet meer. Is het begrijpelijk dat Yana de bom niet werpt in het belang van de kinderen, of is ze slechts een sentimenteel, onbekwaam persoon – niet in staat om een revolutie tot stand te brengen? En zullen ze alsnog hun leven riskeren en over lijken gaan in het belang van de Russische bevolking? Of is het na deze mislukte poging gedaan met het broederschap?

Getalenteerd huisgezelschap

Met “Over lijken” brengt CampusToneel een zeer sterk theaterstuk. Had ik dit verwacht? Nee, stiekem niet. Toen ik naar de voorstelling vertrok wist ik niet wat ik moest verwachten. Ik kende CampusToneel niet en het enige dat ik wist was dat het door studenten werd gebracht. Amateurs dus? Ja hoor, kort door de bocht van mezelf maar ik moet het toegeven, ik zet al mijn vooroordelen opzij en ben sterk onder de indruk. Zo nu en dan valt er een detail op, een stem die te gemaakt klinkt, iemand die eventjes de tekst vergeten lijkt te zijn maar zich al snel weet te herpakken. Toch zijn dit slechts pietluttigheden in vergelijking met hoe sterk ze acteren en hoe sterk ze het verhaal hebben herwerkt én uitgewerkt. De personages lijken bij alle acteurs op hun lijf geschreven te zijn doordat ze het zo goed spelen. Van de overactieve Yana tot de beheerste Dora tot de sarcastische Skouratov. Alle karakters komen tot hun recht. Van amateurs naar een getalenteerd theatergezelschap in slechts tweeëneenhalf uur. Chapeau aan alle deelnemers!

Maar ook een pluim voor Sam Rijnders die voor een herwerking van de tekst zorgde. De filosofische mono- en dialogen die in het verhaal naar voren komen zijn zodanig sterk dat ze boeien, raken en het verhaal naar een hoger niveau drijven. Het maakt het verhaal tot wat het is: klasse! Toch is hieraan ook een valkuil verbonden. Hoewel ik de filosofische monologen en dialogen interessant vind en het het verhaal naar een hoger niveau brengt is het op het einde van de voorstelling te veel van het goede. Na een tijd kost het mij moeite om aandachtig te blijven kijken en ben ik de filosofische gesprekken beu. Als het een half uurtje korter was geweest zou ik op geen enkel moment mijn aandacht zijn verloren.

Een sterkte tijdens de voorstelling zit voor mij in een detail. CampusToneel gebruikt niet enkel het podium maar benut de volledige theaterruimte. Zo zitten de Groothertog en Groothertogin op de eerste rij, waardoor ze op een gegeven moment rechtstreeks aangesproken worden door de figuren op het podium. Skouratov en Dora bewegen zich op bepaalde momenten in het gangpad, terwijl de andere figuren langs het andere gangpad de trap opstormen. Er is ook een scène waarin de Groothertog en de Groothertogin het festival van de Russische kunsten voorstellen: de andere acteurs zitten achter het publiek en klappen. Ik had spontaan de neiging om mee te klappen, tot ik mij natuurlijk plots realiseerde dat het Russische kunstenfestival niet direct aan mij werd voorgesteld. Dat zorgde toch enkele seconden voor een mindfuck. Door subtiliteiten, details, … weten ze te verbazen!

Well done

Over lijken is een verhaal over de drang een revolutie te veroorzaken en alle twijfel, angst en risico’s die daaraan verbonden zijn. Een verhaal met een geschiedenis, een filosofie en een doel. Een absolute must see dus! De vraag die ik mij na de voorstelling stel is dan ook: hoe komt het dat er zo weinig publiek aanwezig is? Is CampusToneel te weinig gekend bij het publiek? Hebben ze onvoldoende reclame gemaakt? Of zijn er andere verklaringen? Jammer want als er meer mensen aanwezig waren geweest hadden ze ook meer liefhebbers kunnen bekoren die – net zoals ik – ervan overtuigd zouden worden een volgende keer zonder twijfel terug te komen. Well done, CampusToneel, well done!

Wat? Over lijken – CampusToneel
Wanneer? 21 t.e.m. 23 april 2017 om 20 uur
Waar? 30CC / Minnepoort
Prijzen? Niet-studenten 8 euro // studenten 6 euro // cultuurkaart 5 euro
Meer info? http://www.campustoneel.be/

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s