Omar Souleyman houdt stand ondanks opdringerig publiek

Vrijdag streek de bekendste Syrische bruiloftszanger ter wereld neer in ons eigen Depot voor een uitverkochte show. Het resultaat is een zeer degelijk en vermakelijk feest volgens standaarden die hij zelf gezet heeft, echter helaas maar van korte duur.

20645475_10155715091311349_6736789725531525920_o

Wie zich de laatste 10 jaar op Europese festivals heeft begeven kan de naam onmogelijk gemist hebben: Omar Souleyman. Met zijn toegankelijke versie van de Syrische volksmuzieksoort dabke is en blijft hij een vreemde eend in de bijt tussen de voor deze tijd gebruikelijke programmering van rockbands van stadionformaat en dansende popsterren voor grote LED-schermen. Maar over één ding kunnen we het eens zijn; Omar krijgt ons aan het dansen, keer op keer weer.

Aan zijn verhaal zit echter een tragisch randje. Hier mag hij dan wellicht geliefd zijn onder fervente festivalgangers op Westers grondgebied, maar nergens is hij zo geliefd als in zijn thuisland waar de burgeroorlog nog steeds op volle toeren woedt. Al zes jaar lang kan hij niet terugkeren, al tourend op de vlucht. Als Omar vanavond in het Depot van een toeschouwer een Syrische vlag aanpakt en even omhooghoudt is het moeilijk om zijn pijn niet te voelen.

Wie zich bij een show van de beste man bevindt, weet vaak al wat te verwachten. Omar staat niet bekend om zijn podiumprésence, maar eerder juist om het vrijwel volledige ontbreken van enige ophitserij of enthousiasmering richting het publiek. De snelle vierkwartsbeats doen hun werk terwijl Omar met neutraal gezicht op en neer ijsbeert met microfoon in hand, langzaam meeklapt, of om de minuut een luide “heeeeuuuuu” uitend. En dat is het wel.

22429734_292970374521787_944457011968344064_n

(c) Diederik Craps

Intussen pompt zijn one-man-band zowel de percussie als melodie uit twee boven elkaar gestationeerde Korg-keyboards. Dit doet hij zo snel en moeiteloos dat het vaak genoeg lijkt alsof hij niets aan het doen is, terwijl in werkelijkheid zijn handen heen en weer over de toetsen aan het flitsen zijn.

Zodra de twee mannen opgewarmd zijn is er geen ruimte meer voor uitpuffen en wordt het tempo almaar opgeschroefd. Verscheidene mensen klimmen op elkaars schouders, er wordt met theedoeken gezwaaid en een groep mannen wordt zelfs zo enthousiast dat ze het podium beklimmen om dit enthousiasme aan Omar te tonen. Anderen zien dit moment vervolgens als een excuus om ook het podium op te mogen. In een hoek gedreven door een kudde selfie-hongerige twintigers wordt Omar vervolgens gedwongen om de muziek stop te zetten tot iedereen zijn instagramvoer bemachtigd heeft. Alleen wanneer security na enkele minuten iedereen van het podium probeert te drijven wordt de hint pas begrepen.

Na enig stil overleg met zijn toetsenist zet Omar zijn set toch voort. Of de eerdere onderbreking eraan bijdraagt dat hij na een luttele drie kwartier speeltijd het podium al verlaat om terug te komen voor een enkele toegift zullen we nooit weten, maar de onbeschofte verstoring lijkt zijn enthousiasme geen goed gedaan te hebben. Uiteindelijk klokt het optreden op een klein uur, nogal kort voor de 20 euro die de gemiddelde bezoeker betaald heeft.

Wat? Omar Souleyman // Wanneer? Vr 13 Oktober 2017 // Waar? Het Depot // Prijs: 20 euro (18 voor cultuurkaart) // Meer info? Klik hier voor de evenementpagina

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s