Een kaleidoscoop van melancholie: Vocem Flentium stelt debuut-cd TRIDUÜM voor

Zaterdag 7 april was een grote dag voor polyfonie-koor Vocem Flentium. Het koor, dat sinds 2014 actief is, stelde namelijk haar debuut-cd Triduüm voor aan het grote publiek. Als volslagen leek in het genre zakte ik af naar de Begijnhofkerk om die belangrijke stap in het nalatenschap van het koor mee te maken. Liturgische gezangen uit de vijftiende en zestiende eeuw vormen het leeuwendeel van de avond, hoog tijd om mijn beste Latijn nog eens af te stoffen dus.

Het is die avond vrij rustig in het begijnhof. Onder een schemerende hemel begeef ik mij naar de Sint-Jan-de-Doper-kerk, die er zoals steeds imposant bijligt, zo van buitenaf bekeken. Voor de performance begint worden we eerst nog uitgenodigd voor een korte proloog door koorleider Arnout Malfliet. Hij geeft duiding bij de composities die we die avond te horen zouden krijgen, en hoewel de chronologische en culturele context interessant is, gingen de technische details van de polyfonische samenstelling mijn pet te boven. Hierna kregen we nog een “film” van om en bij de 30 seconden te zien, gerelateerd aan de cd. Afsluitend kwam een koorlid ons nog vertellen dat binnen de polyfonie het individu nutteloos is, en dat het enkel de synergie van de stemmen de “ik” in het koor kan overstijgen, een mooie filosofie die de rest van de avond zeker relevant bleef.

30443339_1232320866870691_418970211434102784_o

Opnames TRIDUUM, Vocem Flentium © Wout Biesmans

Hierna werden we de kerk binnengeleid. Het gigantische gebouw was zeer subtiel verlicht, net genoeg om me een weg te kunnen banen naar de plaatsen. De opstelling van de “stage” was tevens bijzonder: In het midden van de kerk zagen we een cirkel van 8 statieven rond een negenarmige kandelaar, en het publiek kon in de volledige 360 graden errond plaatsnemen. Wanneer iedereen eenmaal zit wordt het aangenaam stil. De voetstappen van de koorleden die hun plaatsen innemen galmen heerlijk doorheen de gigantische ruimte, en het is op dit punt dat ik besef dat er nergens audio-apparatuur te bespeuren valt. De avond steunt op de kracht van de stemmen van de leden en de akoestiek van het huis van God, net zoals het geval was toen deze stukken geschreven werden.

Zonder al te veel uitleg zetten zes van de acht stemmen het eerste nummer in, Asperges me, “Besprenkel mij” vrij vertaald, en meteen bevinden we ons in een andere wereld. Het valt mij uiterst moeilijk om een optreden als dit vanuit kritische hoek te benaderen, vooral door mijn onkunde in het vakgebied, maar tevens omdat alles aan de voorstelling zo atmosferisch sterk in elkaar steekt, dat het simpelweg niet fijn is om dat te doen. Zoals we eerder al hoorden van het koorlid dat ons toesprak, was het niet de bedoeling om stemmen te kunnen ontwaren, maar vormden alle stemmen samen als het ware één instrument. Negen composities kregen we te horen, die het verhaal vertelden van de drie dagen voor Pasen, met alle drama en melancholie die ermee gepaard gaat. En hoewel ik praktisch niets van de tekst meehad, maakten de stemmen het gemakkelijk om de opeenvolging van emoties en ingrijpende gebeurtenissen te volgen.

30531091_1232320620204049_8718454702284472320_o

Opnames TRIDUUM, Vocem Flentium © Wout Biesmans

Als ik heel eerlijk moet zijn was de avond voor mij meer een belevenis dan een optreden. De gezangen bleven duidelijk binnen dezelfde thematiek, maar werden nooit saai of eentonig. Wel leek het voor mij één groot geheel te vormen, dat mij van begin tot einde in een bijna spirituele trance vasthield. De korte pauzes tussen de aktes in, waarin telkens één van de kaarsen op de kandelaar gedoofd werd, lieten ons even bezinnen over wat we net hoorden, maar nooit lang genoeg om de sfeer te doorbreken. Voor het slotstuk gingen alle lichten in de zaal uit, en waren het enkel de leeslampjes van de zangers die voor illuminatie zorgden in de enorme zaal. Donkerder en luguberder kon het praktisch niet worden, en dat kwam de atmosfeer alleen maar ten goede.

Nadat de lichten terug aangingen bevonden we ons weer in de echte wereld, maar het spreken bleef bij de meesten nog even achter. Om dan op zo’n spektakel het label “cd-release” te kleven lijkt het tekort te doen, en ik vraag me af of een digitale opname de ervaring van het live, akoestisch in een kerk mee te maken kan benaderen. Maar één ding is zeker: als ik niet zo verwend was door streamingplatformen en goedkope digitale media stond het plaatje sowieso te pronken in mijn hypothetische cd-kast. Als jij wel zo’n ervaring kan gebruiken en je er de tijd en moeite voor overhebt kan je ze volgende week nog meemaken in Rijmenam, of kan je toch gewoon de cd kopen!

CD-Release Concert Triduüm Leuven| Zaterdag 7 april ’18| 15 euro (10 met studentenkaart)

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s