Triple M: afgewogen minimalisme met een imaginaire daadkracht

Dinsdagavond wijde 30CC met Triple M aan de hedendaagse klassieke muziek. Onder leiding van Erik Desimpelaere vertolkte het Ataneres Ensemble composities van de grootmeesters van het minimalisme zoals Philip Glass, Arvo Pärt en Max Richter. Videografe Karen  De Meyer coöpereerde aan de hand van audiovisueel materiaal waarmee zij terugblikte op de twintigste eeuw. Zo passeerden onder meer fragmenten over eerste maandstonden, tuperware, consumentisme en oorlogsbeelden, maar ook Mickey Mouse, waarmee associaties met muzikale acts die gebruikmaken van cinematografie zoals Boards of Canada, Godspeed You Black Emperor en de eigenste Max Richter nooit veraf waren.

Het vijftienkoppige Ataneres Ensemble opende met Gnossienne 1 (1893), een pianocompositie van Erik Satie. Met het vrije tempo dat het stuk kenmerkt leek het geen vanzelfsprekende intro, maar de strijkersarrangementen deden de Franse componist alle eer aan. Hierna volgde een al even grote uitdaging met een herwerking van Philip Glass’ Company (1983), muziek die hij schreef voor de gelijknamige novelle van de Ierse schrijver Samuel Beckett. Vervolgens brachten zij interpretaties van Karl Jenkins’ Palladio (1995), Otatiga en Timeless van Koen De Wolf en Elegia en Drive van Piet Swerts. Het magnum opus van de avond was echter zonder meer On the nature of daylight (2004) van het Duitse wonderkind Max Richter. De eerste viool vertolkte de trage melodielijn op een ingetogen, maar beheerste manier, waarbij de veertien andere strijkers collectief de uitgesponnen harmonie uitdroegen. Zes minuten balanceren tussen weemoed, melancholie en aangrijpende schoonheid, werkelijk prachtig.

Interpretaties van Arvo Pärts Summa (1977) en Fratres (1977), de eerstgenoemde compositie is geschreven voor een koorbezetting en de laatstgenoemde in zijn vermaarde Tintinnabulistijl, moesten nauwelijks onderdoen en getuigden eveneens van de imaginaire daadkracht die het Ataneres Ensemble hier aan de dag legde. Tot slot bleek de eerste Gymnopedie (1888) van Satie de ideale afsluiter voor deze wondermooie ode aan de minimalistische canon binnen de klassieke muziek.

Triple M in de Stadsschouwburg op 26/03. 

https://www.30cc.be/nl/programma/item/triple-m

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s