Untitled. – by Sam de Nef

Co-writing: Jacoba Waumans en Judith Leferink

Inmiddels is het buiten donker, wanneer wij, Jacoba en Judith, om iets voor 19.00 uur binnenstappen in de prachtige KADOC-kapel voor de muzikale opening van WEERKLANK. Effecten van rook en licht vormen een adembenemende sfeer die ons, in combinatie met de loepzuivere, dromerige stem van Sam, vastgrijpt van begin tot eind.

Een intieme livesessie die ondanks de leegtes tussen de stoelen magie en verbondenheid ademt, het lijkt wel of WEERKLANK aanvoelt wat concertliefhebbers nodig hebben na maanden van lege zalen. Met een vierdaags minifestival in de idyllische KADOC-kapel programmeert de Dienst Cultuur van de KU Leuven in samenwerking met INUIT vier jonge en beloftevolle artiesten. Op 19 oktober beet Sam De Nef de spits af. Met zijn band Danny Blue and the Old Socks stond hij in 2018 al in de finale van De Nieuwe Lichting, een halfjaar later schopten ze het tot finalist bij Humo’s Rock Rally. Eind deze maand laat hij zijn eerste solo-EP op de wereld los, waarin hij zich laat leiden door zijn liefde voor Bob Dylan, Joni Mitchell en andere singer-songwriters. Deze sneak peak maakt ons alvast meer dan nieuwsgierig.

Sam de Nef – My blood won’t soak these running shoes (LIVE)

De locatie is top, zijn stem is geweldig. De kwaliteit van de akoestiek lijkt te zorgen voor een intense beleving van de intieme, pure indiefolk van Sam, die balanceert tussen de sound van Kevin Morby, The Tallest Man on Earth en Matt Berninger. Zijn stem is echter nergens mee te vergelijken: hij schakelt vlot van donker en doorleefd naar een fragiele kopstem, met een occasionele uithaal die nooit geforceerd overkomt maar elke keer opnieuw raakt. Geflankeerd door Pieter Jan Decraene, die vlot switcht tussen gitaar en piano, bouwt hij de kapel om tot de warmste plek van Leuven. Tussen de eerste liedjes door zien we de muzikant aan het werk; gitaren worden gestemd, de capo af en toe wat verschoven en soms nog iets geprobeerd. Hij blijkt op deze momenten een man van weinig woorden; een ietwat onzeker ‘Ça va? Bevalt het een beetje?’ wordt bevestigd met een overweldigend applaus – het bevalt! 

Zijn songteksten zijn tegelijk poëtisch en persoonlijk. Hij zingt een lied voor zijn, aanwezige, beste vriend (Life Long Friend), maar ook zijn “eerste protestlied”. Als afsluiter brengt hij zijn eigen favoriete song, geschreven voor zijn moeder. We zagen vanavond niet alleen een talentvolle muzikant, maar kregen een intiem kijkje in het leven van Sam. 

De volle zaal toont gefocuste blikken; iedereen is aan het wegdromen bij deze prachtige stem. Dit optreden was goed. Dat heeft geen titel nodig. 

// Sam speelde 19 oktober twee keer (19.00 uur en 20.30 uur) op WEERKLANK in de KADOC-kapel. Beide optredens waren (bijna helemaal) uitverkocht; terecht! Zijn eerste single komt 28 oktober uit. Dit aanstormend talent moet je horen! //

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s