Expo Overlap: The no man’s land between art and science

BAC ART LAB: vroeger het instituut voor bacteriologie, vandaag het prachtige gebouw dat een thuis biedt aan heel wat kunstenaars uit verschillende disciplines van de KU Leuven. Ook de reizende Expo Overlap mag zich nog tot 30 juni nestelen in het goedbewaarde erfgoed en presenteert vijftien ontmoetingen tussen kunst en wetenschap. De met gele steentjes betegelde gevel en het overvloedige zonlicht dat zich binnen de exporuimtes vestigt vormt in combinatie met de geschiedenis van het instituut voor bacteriologie dus de ideale ruimte voor deze interdisciplinaire tentoonsteling. Een ideaal neutraal terrein dus. Een niemandsland waar iedereen thuiskomt.

De expo is een selectie uit de vele werken die in het boek ‘Opverlap: The no man’s land between art and science’ zijn opgenomen. Dat zijn er 52 op precies te zijn, aangevuld met 12 essays. Niet toevallig zijn dit respectievelijk het aantal weken en maanden in één jaar: het boek vormt als het ware een kalender die op elke dag, elke week, elk seizoen zorgt voor een ontmoeting tussen kunst en wetenschap, een vakoverschreidend project dat inspireert en verwondert.

Het eerste werk dat je ziet is dat van Ugo Dehaes en zal je misschien nog het langste bijblijven, al is het dan maar in je dromen. Deze onvoorspelbare, lichtgevende, octopusachtige tentakel stelt een dansende stalaciet voor. “Stalactieten bewegen niet, maar zijn wel gevormd door beweging.” Zo wil de vindingrijke choreograaf zijn stempel drukken op de lange geschiedenis van beweging en ook schijnbaar vaste objecten choreograferen en doen danse., dit steeds met een grote fascinatie voor wetenschap. De zoektocht naar het analytische van kunst en de esthetische kracht van wetenschap vormt ook de hele verdere expo: schoonheid wordt gevonden in de twijfel, het willen weten en het samenbrengen van twee paden die feitelijk hetzelfde eindpunt willen bekomen.

Doorheen de verschillende oude, witbehangen gangen staat er af en toe een deur voor je open die je uitnodigend aankijkt. Achter één van die deuren vind je het werk van kunstenares Katelijne De Corte. Zij vroeg aan microbiologe Sarah Lebeer of en herinnering tastbaar gemaakt kon worden. En zo ja, hoe dan? De jeans die in de kleine, witte ruimte ligt heeft een gat ter hoogte van de dijen. Het stuk waarop haar geliefde voor het laatst op haar schoot lag en stierf, laat nu ook in de marineblauwe broek een leegte achter.

Onbedoeld bevond Katelijne zich met haar vraag op het terrein van de nieuwste inzichten in de microbiologie. Uit onderzoek blijkt namelijk dat mensen een voortdurende uitwisseling van bacteriële organismen onderhoudt met elkaar en haar omgeving. “Hoe groter de nabijheid, hoe groter de uitwisseling van materiaal. Het DNA dat bij deze uitwisselingen betrokken is, kan soms zelfs nog geruime tijd aanwezig blijven.” Deze uitwisselingen zouden met andere woorden dus een uitgangspunt kunnen vormen om een soort tastbaar geheugen te verwerven, om herinnering opnieuw aan te raken. De symboliek in dit kunstwerk doet zwijgen en toont ongefilterd onze kwetsbaarheid als mensen, ons eeuwige verlangen naar wat voorbij is en nooit meer zal komen. Eén van de krachtigste werken uit de tentoonstelling.

De expo gaat door. De omvang van het aantal mogelijkheden die een samenwerking tussen het analytische en het esthetische kunnen voortbrengen wordt duidelijker per werk dat u bekijkt. Pijlen van gekleurde plakband brengen u langs kandelaars met meerdere gezichten, kleine en grote eieren en ongebakken rivierkleivissen. Die laatsten liggen nu nog mooi te wezen op het gele zand, maar zullen weldra terug vrijgelaten worden in urbane wateren, waar ze opnieuw versmelten met het water, een project van Karel Verhoeven.

Gedurende de hele reis door het gebouw valt het zonlicht haast perfect op de vele werken, als spotlights die ze elk appart doen oplichten, zo ook in de laatste zaal. Een verzameling van de laatste werken doet u van links naar rechts en weer terug bewegen. Elk kunstwerk wekt evenveel nieuwsgierigheid op, elk project doet je glimlachen vanwege de vindingrijkheid en de spanning tussen zowel de gelaagde symboliek en het soms kinderlijke, ongedwongen uiterlijk van de werken. Deze expo roept vragen op, geeft ook enkele antwoorden, maar laat je vooral achter met het gevoel dat er nog zoveel meer mogelijk is. Opnieuw begint alles bij ontmoetingen, bij een aanraking, een zoektocht naar elkaar.

De gratis Expo Overlap is nog te zien tot 30 juni in BAC ART LAB in Leuven en is daarna nog te bezichtigen in Brussel, Gent en Hasselt. Deelnemende kunstenaars zijn Nicolas Baeyens, Ann Bessemans, Louis De Cordier / Cosco, Katelijne De Corte, Ugo Dehaes, Annelys de Vet, Kasper De Vos, Lodewijk Heylen, Robbert&Frank Frank&Robbert, Athar Jaber, Christina Stuhlberger, Kevin Trappeniers, Karel Verhoeven, Karen Vermeren, Dirk Zoete.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s