House of Gucci: a wel-dressed drama

Waar zit de waarde van dit waargebeurd verhaal verschuild? Geld dat voor liefde wordt ingeruild of net omgekeerd? Een vereerde familie verdraaid in hun eigen web van leugens en verraad. Een aantal  stofjes met een gesigneerd ‘Gucci’ etiketje dat resulteert in een verfilmd familiedrama. Maar helaas was deze zorgeloze haute-couture van korte duur.

Op een dag begon het verschrikkelijke sprookje toen het lelijke eendje met een snavel vol bankbiljetten, zijn mooie en oh zo domme prinses tegen het lijf liep op het gemaskerde bal. Ironisch genoeg droegen de twee protagonisten, Maurizio Gucci (Adam Driver) en Patrizia Reggiali (Lady Gaga) als enige gasten geen masker (wat in deze tijden al zeker ‘not done’ zou zijn). Op een metaforisch melodietje verwijst deze zoetsappige prospectie naar de maskers die zullen afvallen. ‘Golddigger’ in hart en nieren, bleef Patrizia toch trouw aan Maurizio toen ze samen in het huwelijksbootje stapten, dat vanaf dat moment stilletjes aan zou zinken. Maurizio koos voor Patrizia en schoof geld en familie aan de kant. Ze startten samen een nieuw en middelmatig leven op. Een schone lei, net zoals de schone, witter dan witte kleren. De kleuren werden over het algemeen koud en afstandelijk afgeschilderd, passend bij de inhoud van deze film.

De regie-details mochten wat gedetailleerder uitgewerkt worden. De gekozen muziek bij bepaalde scènes was slap en ronduit slecht. Het melodieuze gemekker paste niet bij de gemoedstoestand in het moment en verpeste het effect van de scène. Eveneens was het camerawerk niet altijd even stabiel. De zeezieke ‘hand-held’ cameravoering waarmee enkele shots in beeld werden gebracht, was zo wiebelend dat het stoorde. Dit contrasteerde dan weer met de  statische shots in bepaalde scènes die vaak weinig creativiteit opleverden. Ridley Scott had op vlak van regie net niet de lat gehaald die van hem verwacht werd te bereiken. Maar het prachtige acteerwerk van onder andere Adam Driver en Al Paccino (Aldo Gucci) bracht deze film een stapje hoger op de ladder der cinema. Ondergedompeld in een bad van prachtige kledij en realistische make-up, bliezen deze topacteurs hun (bestaand) personage nieuw leven in. Niet alleen droegen ze een excentrieke garderobe, maar ze droegen ook de film. Maar ook het script smolt als een suikerspin in je mond; zoet en zonder moeite. Dankzij de chemie tussen de acteurs, werden tekst en beeld twee handen op één buik.

Deze boeiende film representeert op correcte wijze het gevoel en het doel dat met dit verhaal bereikt wilden worden, namelijk de ‘High-fashion’ op de rooster leggen en natuurlijk de nodige drama die daarbij komt kijken. De constante vooruitwijzingen doorheen de film wijzen op hun beurt dan weer harmonieus naar het tragische einde. Het is zeker op vlak van regie geen revolutionaire film maar de boodschap wordt op een noemenswaardige manier toch overgebracht bij het grote publiek.

‘House of Gucci’ van Ridley Scott kan op het grote scherm worden bekeken bij Cinema Zed. Studenten met een cultuurkaart kunnen een ticket met korting bemachtigen om zo optimaal van de cinematische ervaring te genieten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s