HORST Arts & Music Festival 2022  

HORST Arts & Music Festival is een hybride festival met een intense dialoog tussen muziek en visual arts. Dat dit alles omgetoverd wordt tot één event, is niet alleen bijzonder, maar ook zeer ambitieus. De uitdaging zit volgens ons in het feit dat iets hybride simultaan focust op verschillende interesses die niet noodzakelijk gedeeld worden door iedereen in het publiek. Het gevaar bestaat erin dat het publiek uit elkaar valt en naast elkaar bestaat zonder te interageren. Toch slaagt HORST met glans voor een intense samenhorigheid in het publiek en een unieke toegevoegde waarde voor alle aanwezige kunstvormen.

ARCHITECTURALE MEERWAARDE

Hoe ze dat realiseren is enerzijds te danken aan het architecturale karakter van de podia. De installaties zijn stuk voor stuk ontworpen door designers en architecten vanuit de locatie waar het festival plaatsvindt. Deze voorjaarseditie is dat nog steeds de Asiat-site, een voormalig militair domein in Vilvoorde. De setting wordt gedomineerd door pakhuizen en gebouwen met omringende bomen en spontane wandelpaden. Twee koeltorens groeien in de achtergrond naarmate we de site naderen. De analyse van deze complex culturele locatie leidde voor de curators tot een brede interpretatie. De pakhuizen blijken perfect voor een foodhall en enkele bars, een loods zonder dak biedt ruimte voor een regenvijver, de kleine gebouwtjes en de geborgen plekjes tussen de bomen zijn als gegoten voor verborgen kunst. En dit alles tijdens een driedaags muziekevent! Volgens ons is HORST er in geslaagd de volledige site op een zinvolle manier open te stellen naar zijn publiek.

Fotograaf Illias Teirlinck

De experimentele podia en paviljoenen zijn hiertussen rondgestrooid. Elk design toont aan wat een stage kan zijn, met als resultaat een spectrum aan podia met variërende ambities, verschillende materialen die elk faciliteren in diverse energie levels. Door het verhuizen van het najaar naar het voorjaar (om de opening van de kunstententoonstelling samen te laten vallen met het startschot van het festival) zijn de stages deze editie dezelfde als die van vorige editie met hier en daar een kleine aanpassing.

Bodies In Alliance – aka de kermis – krijgt een houten vloer die zondag volledig platgestamd werd tijdens een verpletterende dupstepset van AliA en Mala&Coki.  Rotunda – aka de put – krijgt houten trappen naar beneden. Hier was het veelal bouncen als een collectief geheel op Teki Latex of Yungh Singh. Troppo Fisso – aka de mainstage – staat gelijk aan clubby vibes met zijn stellingen, platformen verdiepen en lichtendouche. Er is daar zaterdagavond nog nooit zoveel gezamenlijk gezweet als op de knallers van Eris Drew & Octo Octa.

@Horstfestival

Moon Ra – aka de vulkaan of ufo – is naar onze mening de schattigste stage. De ingang bevindt zich 360° rond als je onder de schubben van de tipi kruipt. Overdag waan je je hier in een geborgen donkere sfeer en het dak zorgt voor de nodige lichtinval. We kunnen alleen maar voorstander zijn van deze circulaire, niet-wegwerparchitectuur, maar dat wilt niet meteen zeggen dat de aanpassingen daarom ook verbeteringen waren. We misten een beetje het ‘Wauw’-effect dat zo leuk is bij het betreden van het festivalterrein bij elke nieuwe editie van HORST.

Fotograaf Dieter van Caneghem

De ontbrekende ‘Wauw’ werd daarentegen wel gecompenseerd door twee nieuwe stages. In Turning Cirkles – of de ambient stage kan er gelegen worden op grote zitzakken terwijl de muziek je helemaal meeneemt. Tijdens de set van LSDXOXO in Hovering Caress Amère – of de Walvis – lijkt de buik van een walvis gemaakt van afval aan het plafond van de ruimte te bewegen voor een totale psychedelische danservaring. Dit zijn maar een klein deel van de artiesten die we gezien hebben, want de line-up houdt ook talks, liveacts en zelfs ballroom in. De line-up was deze editie echt een om je vingers bij af te likken, gekozen vanuit oprechte creativiteit en niet vanuit mainstream trekkracht.

Fotograaf Illias Teirlinck

SAMENHORIGHEID

Anderzijds is een groot deel toe te schrijven aan de bezoekers. Als het licht en muziek toegevoegd worden en de mensen beginnen te dansen komt de site echt tot leven. Het zijn de volunteers en bezoekers die uiteindelijk de setting van het festival bepalen. Het zijn zij die besluiten samen te komen als een community, om de tijd te vertragen en samen te dansen. We zijn daarin enorm trots op onze generatie. Het is – na een gedwongen pauze van de uitgaanscene – lang geleden dat we zoveel verdraagzaamheid en liefde op één plek hebben gezien. En die zindert zelfs nu nog na.

HORST kan die samenhorigheid niet plannen, maar ze biedt wel de opportuniteit om nieuwe en inspirerende mensen te ontmoeten. Zowel in de festivalbeleving als alles waar HORST ons bij uitnodigt deel van uit te maken – volunteeren, opbouw en afbraak van podia, verschillende labs etc. We zijn hier namelijk allemaal voor dezelfde redenen, voor dezelfde beleving. Het festival gaat ondertussen al een tijdje mee (sinds 2014), maar voor ons hoeft het niet ambitieuzer te worden dan het nu is. Met zijn 6 stages en 3 dagen is het groot genoeg om te verdwalen, vrienden tegen te komen en te zorgen voor een intieme relatie en wederzijdse interactie tussen artiest/dj en het publiek.

COLLECTIVE CARE

Als teken van appreciatie wijden we ook een kleine rubriek aan de Safe&Sound. We vatten dit het best samen als een plek waar je onvoorwaardelijk en onveroordeeld terecht kan met elk soort vraag of bezorgdheid, zonder dat er een reden moet zijn dat je daar bent. Het is een zorg die minder met afvinken en meer met aanvoelen te maken heeft. Met ruimte voor wat situaties onverwacht afroepen of liever: waar mensen onverwacht toe roepen.

Concreet is het een plek waar je kan snoezelen in kussens, in ligstoelen of onder dekentjes, waar je een glaasje water kan drinken of zelfs een appelsien kan eten, waar je even kan ontsnappen aan de grote hoeveelheid prikkels of waar je gewoon even kan babbelen als het nodig is. Er is nog een lange weg en veel bewustwording te gaan, maar we vinden het fijn dat HORST elke editie probeert een ruimte te creëren die voor zoveel mogelijk mensen veilig en gastvrij aanvoelt. De Safe&Sound is hiervoor een goede én nodige stap.

BACK-TO-REALITY

HORST heeft het festivalseizoen met een knal ingezet en is daarmee geslaagd in hun opzet. Toch hebben we onze twijfels bij het verhuizen van de september-editie naar een mei-editie. Als student zijnde, was HORST het festival waar je ondanks je herexamens of reizen met zekerheid zou staan om je laatste dansenergie kwijt te kunnen. In mei is dat minder vanzelfsprekend.

Het festival blijft een heterotopie waar er 3 dagen weggevlucht kan worden van het dagelijks leven, maar als we eerlijk zijn was het maandag geen zachte landing in deadlines en verplichtingen. We moesten de eerste festivaldag ook nog even wennen en de knop omdraaien naar de feest- en zomersfeer, die gedurende de drie dagen ook maar verlegen door de wolken kwam piepen.

Dat de student het doelpubliek niet meer is, merken we ook aan de absurd hoge prijs voor drank en eten. Het eten is dan wel volledig vegetarisch en van buitengewone kwaliteit, de meeste van mijn vrienden zijn drie dagen zonder avondeten door het weekend gegaan. Toch kijken we met een lach op ons gezicht en vermoeidheid in ons lichaam vanachter onze laptops terug naar een geweldige 3-daagse vol verbondenheid en energie.

HORST is een festival met vele verhalen en we selecteren er maar enkele om hier te vertellen. Om de volledige bundel te kunnen lezen, raden we ten sterkste aan zelf te komen dansen, kunst te bekijken, jezelf te verliezen en vooral te genieten van elkaar ❤

Geschreven door Soetkin Segaert en Florelien Soete

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s