Intrigerend en spraakmakend: Poquelin II

Dinsdag zagen we een speciale setting in de schouwburg van 30CC. Met de woorden ‘geef haar maar de VIP-behandeling’ werd ik naar het podium begeleid en nam ik samen met wat andere verdwaalde zielen plaats naast de acteurs. tg STAN weet het publiek te boeien en slaagt er in de zaal uitbundig te laten lachen, twee uur en een half lang.

In Poquelin II worden twee stukken van Molière op scène gezet. In 2003 tourde theatergezelschap STAN met een voorstelling die de naam Poquelin droeg. Nu, 15 jaar later brengen zij het zelfde concept, maar met andere stukken en andere acteurs. In samenwerking met theaterhuizen als Toneelhuis en NTGent brengen zij: L’avare, een stuk over hebzucht, gierigheid en macht; en Le Bourgeois Gentilhomme dat ons met de neus op de idiotie van de rijke burger en de adel wil duwen.

Molière leefde in het 17e eeuwse Parijs en toch kennen en appreciëren we zijn werk de dag van vandaag nog even hard als Louis XIV dat in die tijd deed. De satirische komedies laten duidelijk nog steeds een volle zaal schaterlachen om een afspiegeling van hun eigen slechte kantjes. Zelden zagen we zo een overdreven theater dat niet aan kwaliteit moet inboeten. De doorgedreven idiotie maakte het spel grootser en interessanter.

L’avare mag de spits afbijten. Willy Thomas vertolkt de rol van de rijke, maar oh zo gierige vader. Zijn zoon en dochter willen beide trouwen, maar dan blijkt dat zoon en vader met dezelfde vrouw willen trouwen. De dochter wilt de dienaar van de vader, maar die is niet rijk genoeg voor de vader… U kent het verhaal wel (of niet): we kijken naar een klucht. De karakters zijn groots, net als de mimiek, de kostuums specifiek en opvallend en men denkt niet eens aan een vierde wand. In Poquelin II wordt er naar waanzin gestreefd.

_VDE7259_11.jpg

Een aardig stukje Belgische trots (Warhaus – Beaches voor de fans) splitst muzikaal de avond in twee. De doeken gaan omhoog en acteurs nemen een nieuw personage aan (of meer dan één) voor Le Bourgeois Gentilhomme. Net als in het eerste deel dragen de acteurs absurde outfits: vodden en sportbroeken, te gekke combinaties met als toppunt de felblauwe kneeboots waar Kuno Bakker als man van adel mee op het toneel verschijnt. De klucht wordt sterker in dit tweede deel en de waanzin wordt bereikt.

Het volledige spel speelt zich af op en rond een houten podium niet groter dan een paar vierkante meters. Dit vormde het speelvlak voor 7 acteurs en zelfs nog meer personages. Met een open theater en een publiek dat zich langs alle kanten van het podium bevond had Poquelin II weinig te verbergen voor zijn toeschouwers. Het soms wel clowneske gebeuren drukt samen met de volledige setting de stempel op het absurde. Molière waakte dinsdag vanuit zijn graf over tg STAN.

Dinsdag 21/11/2017 – Poquelin II – tg STAN – 30CC

Advertenties

Solo Ten Oorlog werkt verpletterend

Heel even leek het of Tom Lanoye ons een gezellig avondje lachen zou voorschotelen, alsof hij niet zo goed wist wat hij deed en wat uit de mouw zou schudden. Maar Tom Lanoye weet goed genoeg waar hij mee bezig is. Solo Ten Oorlog is een spel met het gegeven van Theater en Woord: een totaalspektakel.

Donderdag 16/11 bracht Tom Lanoye zijn herwerking van zijn eerdere herwerking ‘Ten Oorlog’ in de schouwburg van Leuven. Eind jaren’ 90 stak hij samen met regisseur Luk Perceval een grootse productie in elkaar: een theatermarathon met Belgische acteurs als Jan Declair en Els Dottermans, gebaseerd op Shakespeares’ ‘The War of the Roses’. 8 historische verhalen over koningen van Engeland in de 15e eeuw samengeperst in één groot spektakel. Nu, 20 jaar later brengt hij zijn stuk helemaal op zichzelf, met als laatste stop: Leuven.

maxresdefault

En zo speel ik veel personen in mijn eentje, en geen voelt zich voldaan, noch recht gedaan. Maar wat het is dat ik ook ben, noch ik, noch enig mens die mens is. En niets meer kan ooit tevreden zijn met iets totdat hij vrede neemt met dit. De mens is niets.’ Zo opent Lanoye zijn stuk. Een passage uit de speech van ‘Risjaar de motherfucking derde’ dat ons meteen de puntjes op de i zet. U voelt het al aan, verschillende talen komen samen. Er wordt heel het stuk lang gespeeld met taal. Zo zegt hij ook zelf aan het begin van het stuk. Op een vrij kaal toneel, in een sobere zwarte outfit, met open doeken en zaallicht aan vertelt hij over zijn stuk. We krijgen een theoretische uiteenzetting over de vijfvoetige jambe die gebruikt wordt, over het verleden van het stuk en waar we zeker op moeten letten.

Hij vertelt ons wat we niet mogen verwachten van de avond: een acteur. Op dat exacte moment staat de schrijver steenhard te liegen. Deze meesterlijke verteller zet een innemende prestatie neer. Nooit was ‘voorlezen’ zo dynamisch, zo volledig.

Het zaallicht blijft aan en Lanoye begint aan zijn performance. Met zijn tekst in de hand neemt hij verschillende rollen aan en de kijker weet niet goed wat te verwachten. We worden opgeroepen om zijn zinnen aan te vullen, we zeggen hem na en we amuseren ons. Tot zijn eerste toppunt: het lege toneel vult zich tijdens een speech van ‘Richaar Deuzième’ met licht, muziek, een rookwolk en zelfs een attribuut. ‘Doe er maar wat klassieke muziek bij, dat werkt altijd’, zegt hij wanneer de spot op hem gericht wordt.

Dat trucje gebruikt hij verschillende keren: er komt een projectiescherm naar beneden, rode rook valt als een tapijt  over de planken of er ontploft een feestje op het podium waarbij hij de regieaanwijzing ‘FEEST EN LOL’ perfect weet uit te voeren. In een handomdraai verandert de sfeer van een boeiende lezing naar een nog boeiender theaterstuk, en weer terug.

Wat zo bijzonder is aan Ten Oorlog, is uiteraard de tekst. Binnen elk verhaal ontpopt er een nieuw soort taal, elke koning zet het stuk naar zijn hand door het taalgebruik. We beginnen met een ‘archaïsch’ woordgebruik bij ‘Richaar Deuzième’ dat geleidelijk aan naar een typisch Amerikaans-Tarantino-half Engels taalgebruik overschakelt, zo zegt hij zelf. Een speciale ervaring, als je je bedenkt dat je naar stukken van Shakespeare kijkt. Soms wordt het wat rommelig, dan stromen de woorden van het podium en verliezen hun betekentis. We kijken dan ook naar een marathontheater gecomprimeerd in 100 minuten. Of het de bedoeling was om bij ‘Risjaar de motherfucking derde’ even ons hoofd te doen ontploffen weet ik niet, maar net wanneer men zich kan bedenken dat het wat snel gaat verdwijnt Lanoye van het toneel. De rush van de afgelopen minuten wordt volledig goed gemaakt met een in een rood gewaad geklede koning Risjaar die het podium opschrijdt. Achtergrondmuziek en licht maken de ervaring nog net iets intenser. We zijn met stomheid geslagen en luisteren terug aandachtig naar wat deze bochelige man ons te vertellen heeft.

download

Eén ding is zeker: wat een spijt dat ik het originele werk niet heb gezien. Maarja, ik was nog niet geboren…

Donderdag 16/11/2017 – Solo Ten Oorlog – Tom Lanoye en Behoud de Begeerte – 30CC

Missie: Hoe een Witte Pater Leuven weet te overrompelen

Dinsdag bracht Bruno Vanden Broucke de befaamde monoloog van David Van Reybrouck terug naar Leuven. Het stuk werd geschreven door Van Reybrouck wanneer hij in Congo vertoefde voor zijn later werk ‘Congo’. De schrijver interviewde daar verscheidene Witte Paters en wist op basis van die verhalen zijn tekst te ontwikkelen. In 2007 bracht Bruno voor de eerste keer het verhaal van Pater André (onder regie van Raven Ruëll in samenwerking met KVS). Nu, 10 jaar later, krijgen we weer de kans om dit meesterwerk te aanschouwen.

bruno_vanden_broecke_foto_lieven_symaeys_0

De zaal wordt stil en we zien een oude, kreupele man met een notitieboekje op het toneel verschijnen. Pater André plaatst zich in het midden van het vrije stukje podium, achter een staander. Verder valt er niet veel te zien. André is een Witte Pater uit Congo die op ‘congé’ is in zijn thuisland. Hij komt vanavond zijn verhaal vertellen. Wat begint als een gewone monoloog over wie hij is en wat hij daar in Afrika doet gaat al snel over in een interessant stuk geschiedenis met een heel persoonlijke touche. Bruno Vanden Broucke is dan ook de geknipte acteur om deze prestatie neer te zetten. Een charismatisch man die het publiek twee uur lang dient te boeien.

De moeilijkheid van het brengen van een monoloog is uiteraard dat het niet te langdradig mag worden. Je staat ten slotte twee uur lang alleen op een podium. Het team van drie (Vanden Broucke, Van Reybrouck en Ruëll) is zich duidelijk bewust van deze val en speelt er vakkundig een spelletje mee. Net wanneer de kijker zich toch iets of wat onderuit begint te laten zakken grijpen ze de aandacht weer door: een plotse twist in de tekst, een kleine beweging en verplaatsing, het plots erbij halen van een attribuut als een cassetterecorder, … Op die manier slagen ze er in om in alle eenvoud een steeds interessant en toch afwisselend stuk neer te zetten.

Missie - cassetterecorder

Het is een memorabel moment wanneer André één van zijn zwarte Witte Paters nadoet en het scheppingsverhaal in het Frans uit de doeken doet. De oude en timide man die steeds in zijn notitieboekje staat te bladeren komt even uit zijn cocon en gaat helemaal op in zijn verhaal. De fascinatie voor zijn leven en vrienden in Congo speelt duidelijk op.

Wat het spel zo sterk en memorabel maakt, is waarschijnlijk wel het overdonderend eindstuk. Er klinkt letterlijk dondergeluid. (Spoiler alert). ‘Père’ André maakt duidelijk een einde aan zijn tekst, maar komt steeds terug voor een toevoeging. Er speelt een bepaalde frustratie op in zijn stem wanneer hij over God praat. Een sterke opbouw naar een cathartische roep van de naam ‘God’ laat de hemel openbreken en de tranen van de heer over het podium neerkomen. Pater André staat zich in de regen rustig uit te kleden. Eindigen doet hij met het openen van de doeken achter hem die een heus decor verhulde van laaghangende staaflampen die een interessant kleurenpalet toveren over de vele witte tuinstoelen die het podium vullen. André haalt er een grote vogel bij en verlaat iets later het podium. Een intense ervaring waarvoor zelfs een vlieg in de zaal stopt met zoemen.

In de schouwburg van 30CC breekt het applaus los. Het publiek geeft Bruno Vanden Broucke (of pater André?) zijn welverdiende applaus. Hij komt tot vier maal toe terug, blaast kusjes maar zijn team en kijkt glunderend over de zaal heen, waar ondertussen al een staande ovatie ontstond. Na al die jaren weet ‘Missie’ het publiek nog steeds te overrompelen.

Dinsdag 24/10/2017 – Missie – 30CC

Filmtip van de week: ZED STUNT NOG TWEE WEKEN IN OKTOBER (part III)

Cinema ZED, de bioscoop van Leuven, stunt in oktober. Speciaal voor cultuurkaarthouders zetten zij een niet te missen actie op. Kom tot en met 31 oktober genieten van het spetterende kortingstarief in de zalen: 1+1 ticket gratis! (let op: deze actie geldt enkel voor de nieuwe zalen in de Vesaliusite, niet voor de zaal in het STUK)

Net als de voorbije twee weken vul ik jullie filmagenda voor de komende 7 dagen aan:

  • Good Time: Wie fan is van Robbert Pattinson, maar hem eigenlijk alleen maar van Twighlight kent, komt voor een verrassing te staan. In deze bijzondere misdaadfilm brengt Pattinson het beste in zichzelf naar boven. Tussen het fantastisch kleurenpallet dat de film biedt vinden we een stel sterke acteurs en regisseurs. Good Time is een spannende film over zij die de American Dream niet wisten waar te maken: hard, maar smaakvol gebracht.

Good Time – draait nog heel de week in cinema ZED (Vesalius)

http://www.cinemazed.be/node/3758

  • David Lynch – The Art Life: We kennen de curieuze creatuur ‘David Lynch’ van kaskrakers al ‘Blue Velvet’ en de serie ‘Twin Peaks’. Bijzondere producties waarbij steeds een enorme artistieke vrijheid aan te pas kwam. In deze documentaire wordt Lynchs’ visie volledig uit de doeken gedaan. Wat dwaalt er allemaal rond in het hoofd van deze interessante persoon? Hij spreek vanuit een intrigerende visie: leven is kunst, kunst is leven.

David Lynch – The Art Life – Dinsdag 24/10 en woensdag 25/10 om 17u30 in ZED STUK (let op: hier geldt de actie niet, maar kan je wel van de standaardreductie voor cultuurhouders genieten.)

http://www.cinemazed.be/node/3474

 

  • Dunkirk: Eén van de meest besproken films van het afgelopen jaar draait voor de laatste keer in cinema ZED: een wervelende oorlogsfilm van regisseur Christopher Nolan. Voor een straf verhaal moet je niet naar Dunkirk gaan kijken, maar dit kan zomaar één van de meest intense filmbelevingen worden die je al hebt ervaren. Prachtige beelden in combinatie met de specifieke filmmuziek van Hans Zimmer maken van Dunkirk een heuse belevenis voor de kijker.

Dunkirk – Donderdag 26/10 om 19u30 in ZED (Vesalius)

http://www.cinemazed.be/film/dunkirk

 

 

FILMTIP VAN DE WEEK: ZED STUNT NOG STEEDS IN OKTOBER (part II)

22179836_1826133444093372_5049979099315145409_oCinema ZED, de bioscoop van Leuven, stunt in oktober. Speciaal voor cultuurkaarthouders zetten zij een niet te missen actie op. Kom tot en met 31 oktober genieten van het spetterende kortingstarief in de zalen: 1+1 ticket gratis! (let op: deze actie geldt enkel voor de nieuwe zalen in de Vesaliusite, niet voor de zaal in het STUK)

Ook deze week zet ik voor jullie de niet te missen filmmomenten op een rijtje:

  • Happy End: Een film van de Oostenrijkse regisseur Haneke vertelt het verhaal van een jongedame die het hoofd van een familiebedrijf wordt. De film toont ons de sfeer van een rijke familie en de daarbij horende interne spanningen. We kennen de regisseur van zijn vorig werk dat meermaals werd bekroond. De verwachtingen voor Happy End zijn dus groot!

Happy End – draait heel de week in cinema ZED

http://www.cinemazed.be/node/3743

 

  • Uitreiking Cultuurprijs KULeuven + Cargo: Op woensdag 18 oktober wordt de tweejaarlijkse cultuurprijs van KULeuven uitgereikt. Deze keer gaat Gilles Coulier, de regisseur van Cargo, er mee aan de haal. Cargo is een Vlaamse film over een visser die overlijdt, zijn zonen die het familiebedrijf proberen te redden en heel veel meer.

Kom naar cinema ZED en wees welkom op deze uitreiking gevolgd door een receptie en de vertoning van de film Cargo. Iedereen is welkom, maar de inschrijvingen zijn beperkt.

Uitreiking Cultuurprijs KULeuven + film Cargo – woensdag 18/10 om 20u in cinema ZED

http://www.cinemazed.be/film/uitreiking-cultuurprijs-kuleuven

http://www.cinemazed.be/film/cargo

 

  • A Gentle Creature: Een vrouw krijgt een pakje teruggestuurd . Ze besluit om het zelf aan haar man te gaan bezorgen in de gevangenis van klein Siberisch stadje. A Gentle Creature is een film die via een roadtrip door de bossen deen koele blik op Rusland werpt. De moeite waard om deze klepper een laatste keer te aanschouwen.

A Gentle Creature – donderdag 19/10 om 19u30 in cinema ZED

http://www.cinemazed.be/film/gentle-creature

 

  • Insyriated (let op: deze draait in STUK, hier val je buiten de actie): Insyriated is een film over wat er gaande is in Syrië. Een familie die veilig in hun huis zit, maar daar kunnen ze niet eeuwig blijven. Een heel innemende en aangrijpende film die de actualiteit een extra dimensie aanreikt. Op ‘Filmfest Gent’ werd hij alsopeningsfilm bijzonder goed onthaald. Tijd om deze unieke ervaring met Leuven te delen.

Insyriated – draait heel de week in cinema ZED (STUK)

http://www.cinemazed.be/node/3750

 

  • Blade Runner (Double Bill): Last but not least! Zaterdag krijg je in ZED de kans om één van de meest spraakmakende sci-fi films van de 20e eeuw te kijken, al dan niet in combinatie met zijn opvolger. ‘Blade Runner 2049’ is de spannende zoektocht naar de oude Blade Runner. Een bijzonder goede keuze van de cast zorgt voor een gelijkwaardige filmervaring.

Blade Runner (Double Bill): zaterdag 21/10 om 17u30 ‘Blade Runner: director’s cut’ en om 19u45 ‘Blade Runner 2049’in cinema ZED

 

http://www.cinemazed.be/film/blade-runner-directors-cut

http://www.cinemazed.be/film/blade-runner-2049

Filmtip van de week: ZED STUNT IN OKTOBER (part I)

Cinema ZED, de bioscoop van Leuven, stunt in oktober. Speciaal voor cultuurkaarthouders zetten zij een niet te missen actie op. Kom tot en met 31 oktober genieten van het spetterende kortingstarief in de zalen: 1+1 ticket gratis! (let op: deze actie geldt enkel voor de nieuwe zalen in de Vesaliusite, niet voor de zaal in het STUK)

Om deze maand niet onopgemerkt voorbij te laten gaan, schrijf ik jullie elke week de niet te missen films voor. Op het menu voor deze week:

  • Wind River: Voor zij die het graag iets uitdagender hebben draait cinema ZED nog twee dagen de debuutfilm van regisseur Taylor Sherridan. Een verhaal over moord en mysterie binnen de setting van een indianenreservaat. FBI-agenten Jane en haar partner in crime Cory zorgen voor een spannende, maar toch ook innemende avond.

Wind River – maandag 9/10 en dinsdag 10/10 om 20u in cinema ZED

http://www.cinemazed.be/film/wind-river

  • Le fidèle: Le fidèle is een meeslepende film over het gangsterleven en de liefde. Roskam maakt wederom een filmtopper op formaat. Althans, dat laat de Vlaamse media tot nu toe uitschijnen. Het valt uiteraard niet te ontkennen dat samenwerkingen tussen Roskam en Schoenaerts reeds goed bleken uit te vallen. Voor zij die graag hun eigen zegje over de film willen kunnen doen, zot zijn van rauwe liefde en helemaal in de ban van Schoenaerts zijn, kan je le fidèle gedurende heel oktober op groot scherm komen kijken.

Le fidèle – maandag 9/10 en dinsdag 10/10 om 17u30 in cinema ZED (speelt nog tot 27/10)

http://www.cinemazed.be/film/le-fid%C3%A8le

  • The Big Sick: The Big Sick vertelt het verhaal van een Pakistaanse jongen die verliefd wordt op en een relatie begint met zijn one-night-stand. Van huis uit kan het niet werken, maar wanneer zij in coma geraakt barst alles los. Een grappige en hartverwarmende film: die moeten er ook zijn. Gewoon een avondje lachen en genieten, maar toch kwaliteitsvol en verrassend.

Films die doorheen het jaar goed scoorde, komen in ZED terug onder de noemer ‘Play it again Sam’. Zo ook The Big Sick. Nog slechts twee maal te bekijken in de zalen.

The Big Sick – donderdag 12/10 om 19u30 in cinema ZED

http://www.cinemazed.be/film/big-sick