Het leven is een feest, maar je moet wel zelf de slingers ophangen ~ ga ouderwets knutselen en fleur uw kot op!

Auteurs: Amber de Leener en Judith Leferink

Woensdagavond 24 februari, donderdagavond 25 februari (Engels) en woensdagavond 3 maart organiseerde de dienst KU Leuven Cultuur (UUR KULTUUR) een Origami workshop. Tijdens de eerste avond, tussen 20.30 en 21.30 uur, waren ongeveer 30 studenten samen aan het knutselen en ondanks het gebrek aan interactie was het best gezellig om anderen te zien knippen en plakken via zoom. Iedereen ontving de week voor aanvang een pakketje thuis met een informatieblad, 18 papieren in 6 kleuren, een lijmstift en draad. Zelf te verzorgen: een lat, schaar en potlood.

20.30 uur: klaar voor de workshop!

Via een zoomlink (zie onderaan dit artikel) schakelen we om 20.30 uur in, waar we de instructie stap-voor-stap uitgelegd krijgen in combinatie met Els die tegelijkertijd voordoet wat je moet doen. ‘Het is jammer dat je niet met elkaar kunt kletsen tijdens deze workshop’, stelt zij, maar verder is het best vermakelijk om ‘samen’ te knippen en te plakken, en ‘samen’ uit te zoeken wat er fout gaat.

  20.40 uur: de eerste mislukt altijd…?

Na eerst een eigenwijze poging om te knutselen zonder lat, blijkt secuur werken toch een vereiste. En ook het behouden van een brede plakstrook is een tip die ik bij de tweede poging ter harte nam. Na een paar keer oefenen vlotte het steeds beter en in een mum van tijd had ik een prachtige slinger hangen.

21.30 uur: het resultaat! Uiteindelijk staat het best gezellig, zo’n slinger op kot.

Untitled. – by Sam de Nef

Co-writing: Jacoba Waumans en Judith Leferink

Inmiddels is het buiten donker, wanneer wij, Jacoba en Judith, om iets voor 19.00 uur binnenstappen in de prachtige KADOC-kapel voor de muzikale opening van WEERKLANK. Effecten van rook en licht vormen een adembenemende sfeer die ons, in combinatie met de loepzuivere, dromerige stem van Sam, vastgrijpt van begin tot eind.

Een intieme livesessie die ondanks de leegtes tussen de stoelen magie en verbondenheid ademt, het lijkt wel of WEERKLANK aanvoelt wat concertliefhebbers nodig hebben na maanden van lege zalen. Met een vierdaags minifestival in de idyllische KADOC-kapel programmeert de Dienst Cultuur van de KU Leuven in samenwerking met INUIT vier jonge en beloftevolle artiesten. Op 19 oktober beet Sam De Nef de spits af. Met zijn band Danny Blue and the Old Socks stond hij in 2018 al in de finale van De Nieuwe Lichting, een halfjaar later schopten ze het tot finalist bij Humo’s Rock Rally. Eind deze maand laat hij zijn eerste solo-EP op de wereld los, waarin hij zich laat leiden door zijn liefde voor Bob Dylan, Joni Mitchell en andere singer-songwriters. Deze sneak peak maakt ons alvast meer dan nieuwsgierig.

Sam de Nef – My blood won’t soak these running shoes (LIVE)

De locatie is top, zijn stem is geweldig. De kwaliteit van de akoestiek lijkt te zorgen voor een intense beleving van de intieme, pure indiefolk van Sam, die balanceert tussen de sound van Kevin Morby, The Tallest Man on Earth en Matt Berninger. Zijn stem is echter nergens mee te vergelijken: hij schakelt vlot van donker en doorleefd naar een fragiele kopstem, met een occasionele uithaal die nooit geforceerd overkomt maar elke keer opnieuw raakt. Geflankeerd door Pieter Jan Decraene, die vlot switcht tussen gitaar en piano, bouwt hij de kapel om tot de warmste plek van Leuven. Tussen de eerste liedjes door zien we de muzikant aan het werk; gitaren worden gestemd, de capo af en toe wat verschoven en soms nog iets geprobeerd. Hij blijkt op deze momenten een man van weinig woorden; een ietwat onzeker ‘Ça va? Bevalt het een beetje?’ wordt bevestigd met een overweldigend applaus – het bevalt! 

Zijn songteksten zijn tegelijk poëtisch en persoonlijk. Hij zingt een lied voor zijn, aanwezige, beste vriend (Life Long Friend), maar ook zijn “eerste protestlied”. Als afsluiter brengt hij zijn eigen favoriete song, geschreven voor zijn moeder. We zagen vanavond niet alleen een talentvolle muzikant, maar kregen een intiem kijkje in het leven van Sam. 

De volle zaal toont gefocuste blikken; iedereen is aan het wegdromen bij deze prachtige stem. Dit optreden was goed. Dat heeft geen titel nodig. 

// Sam speelde 19 oktober twee keer (19.00 uur en 20.30 uur) op WEERKLANK in de KADOC-kapel. Beide optredens waren (bijna helemaal) uitverkocht; terecht! Zijn eerste single komt 28 oktober uit. Dit aanstormend talent moet je horen! //

36 minuten en 47 seconden

Het is een regenachtige herfstmiddag wanneer ik besluit dat dit het perfecte moment moet zijn voor mijn eerste bezoek aan het M Leuven. Inmiddels woon en studeer ik een maand in deze mooie stad! Een bezoek aan een van dé kunst-hotspots, die al sinds dag één op mijn to-do lijstje staat, gaat vandaag afgevinkt worden.

De combinatie van oude en hedendaagse kunst die de collectiepresentatie Neem je Tijd vormt, laat je nadenken over het concept tijd. Gestart wordt met De Kalenderwijzerplaat uit ca. 1500, dit kunstobject toont de middeleeuwse manier van denken over tijd. Het verstrijken ervan werd gezien als een onophoudelijke cyclus, met elkaar verbonden door de seizoenen. Het jaar werd bepaald door een combinatie van feestdagen, zoals het nieuwjaarsfeest (zie afbeelding), en (landbouw)activiteiten. Alles wat door God geschapen is, is met elkaar verbonden en wordt beïnvloed door de astrologie, zo was de heersende gedachte. 

Detail uit de kalenderwijzerplaat. Foto door Miles Fischler (via website van M Leuven)

Deze middeleeuwse opvatting van aaneengeschakelde momenten in het jaar, die samen de tijd vormen, wordt gecontrasteerd met het hedendaagse werk van Ann Veronica Janssens. Janssens’ Disque (1998-1999), gemaakt van aluminium, daagt jou als toeschouwer uit jezelf te positioneren ten opzichte van het object en daardoor te ervaren wat beweging doet met jouw waarneming. Ik wissel van positie en zie de lichtreflecties veranderen. Bij iedere beweging word ik mij bewuster dat al mijn waarnemingen onderhevig zijn aan de plaats en de tijd waarin ik mij bevind. Je kunt je eigen ervaring beïnvloeden door te beslissen vanuit welke hoek en hoe lang je naar een kunstwerk kijkt, en Janssens maakt hier duidelijk dat de tijd nemen loont.

Dat bezoekers niet altijd de tijd nemen blijkt uit de zaaltekst; uit onderzoek bleek dat de gemiddelde bezoeker ca. 28,63 seconden(!) naar een kunstwerk kijkt, dit is inclusief de tijd voor het maken van een selfie! Geen foto’s rijker, maar wel een aantal waardevolle ervaringen en nieuwe inzichten én 36 minuten en 47 seconden later verliet ik de tentoonstelling. 

Neem je Tijd is een aanrader voor jouw volgende regenachtige herfstmiddag. En je hebt geluk want de collectiepresentatie, die natuurlijk meer kunstobjecten bevat, blijft nog even, namelijk tot 23 april 2023, dus neem je tijd! 😉

Neem je Tijd (10.07.2020 – 23.04.2023) in M Leuven is gratis te bezoeken met je Cultuurkaart! Reserveer van tevoren wel even een tijdslot via de website.