Een tentoonstelling die (je) beweegt #Artefact19

Ik fiets de Naamsestraat af, laat de pedalen los, kijk omhoog en laat de regen op mijn gezicht vallen. Ik denk: jammer dat de zon niet meer schijnt. Maar ik denk ook: dankjewel Artefact om in deze harde tijden van bezuinigingen in de culturele sector en onder het gewicht van de allesoverheersende eis dat ‘kunst relevant moet zijn voor de huidige samenleving’ deze tentoonstelling te maken. Het is lang geleden dat ik nog zo enthousiast geweest ben over een expositie. Waarom? Omdat Artefact nog maar eens zo goed in zijn missie slaagt: een prikkelende, vernieuwende tentoonstelling bieden over een brandend actueel thema zonder te vervallen in een politiserend discours, waardoor je STUK verlaat met een bredere horizon en een nog bredere glimlach. Een mens zou voor minder eens de pedalen loslaten.

foto-opening-web-©-Joeri-Thiry-STUK-57© Joeri Thiry

De Expositie

Het thema van dit jaar is het gevaarlijk gemediatiseerd concept ‘migratie’. Maar, wat je te zien krijgt in de zalen van STUK staat ver af van de alarmerende beelden die de media ons voorschotelen. Eerder dan te focussen op deze vaak negatieve interpretatie en de bevolkingsgroepen die ermee geassocieerd worden, trekt Artefact het begrip helemaal open. Dit wordt meteen duidelijk door de tekst van stanley brouwn (ja, weldegelijk zonder hoofdletters), die de expositie inleidt:

Walk during a few moments very consciously

in a certain direction;

simultaneously an infinite number

of living creatures in the universe

are moving in an infinite number of directions

Lees verder

Cultuurtip: studenten zoeken ‘Waanzin’ in collectie van M – Museum Leuven

‘Wil jij publiekscurator worden?’ De advertentie van het M – Museum Leuven riep jongeren op die interesse hadden in het cureren van een tentoonstelling. Ik klikte er toevallig op, maar voelde me meteen aangesproken. Zo zie je maar, soms loont het eens je meldingen op Toledo te bekijken. Ik stuurde mijn applicatie door, ging naar de introductie, maakte een opdracht en voor ik het goed en wel besefte maakte ik deel uit van een fantastisch project. Ongeveer een jaar lang heb ik samengewerkt met negen andere Leuvense studenten om de werken uit de collectie van Museum M op een nieuwe, verfrissende manier samen te brengen. We kregen een grote zaal tot onze beschikking, die we mochten vullen met een selectie uit de 52.000 werken die het museum rijk is. Het thema, daar mochten we zelf naar op zoek. Maar het ging veel verder, van het inspreken van audiostops tot het bepalen van de kleur van de wanden in de zaal, bij een tentoonstelling cureren komt héél wat kijken. Gelukkig brachten we met z’n tienen het verhaal tot een goed einde, aangezien op donderdagavond 14 maart onze tentoonstelling ‘Waanzin’ opent voor het publiek. Maar wat maakt deze tentoonstelling nu zo bijzonder?

Lees verder

Liefdesverklaring (voor altijd): theater tot de tweede macht

‘U zult zich geërgerd voelen als u niet aangesproken wilt worden.’

Het is een speciaal soort paniek die uitgaat van het niet willen aangesproken worden tijdens een theatervoorstelling. Mensen beginnen te kuchen, blikken worden afgewend naar alle hoeken van de zaal buiten het podium en er wordt zenuwachtig heen en weer geschoven. Toch, it’s a feeling we love to hate. Dat gold ook voor mij, gezeten op rij K, zetel 1 (jawel, de zetel net naast het gangpad).

liefdesverklaring affiche

Lees verder

FILMTIPS: december @cinemaZED

Ook deze maand wachten er een heel aantal goede films op jullie in de cinemazalen. Een aantal recente release verdienen wel wat meer aandacht, zoals Utøya 22. juli, Climax, Woman at War en het Italiaanse La Terra Dell’Abbastanza. Te noteren in de agenda is zeker ook het UUR KULTUUR van 13 december dat draait rond de documentairefilm Leuven ’68. Verder biedt cinema ZED de kans om ook een aantal films die niet meer draaien toch nog een keert je in de zaal te zien. Het zijn er een heel aantal deze maand, maar ik raad toch voornamelijk The Children Act, Burning en The Bookshop aan. Tot slot zijn er natuurlijk ook nog de filmklassiekers met deze maand het wonderschone The Piano en ok Babette’s Feast als ‘new classic’ uit de jaren ’80.

UUR KULTUUR: donderdag 13 december

uurkultuur

Waarom kijken: omdat het wel belangrijk is te weten waarom en dankzij wie wij met zijn allen aan een Nederlandstalige universiteit kunnen studeren in Leuven, met een cultuurkaart kan je deze top docu helemaal GRATIS bekijken en als vervroegd kerstcadeautje kan je zelfs gratis een vriend/vriendin meebrengen. Bovendien is de film in het Engels ondertiteld voor de internationale studenten. Geen reden om niet te komen dus!

Wat: In “Leuven ’68” blikken we terug op de woelige jaren 1966 t.e.m. 1968, jaren waarin een breed gedragen, intense studentenrevolte het land doet daveren op haar grondvesten. De revolte, een voorbode van een golf studentenrevoltes wereldwijd, is zowel een reactie tegen het starre, autoritaire beleid van de bisschoppen als strijd voor een autonome Nederlandstalige universiteit in Vlaanderen. Zowel een strijd voor emancipatie, inspraak en democratisering als een hevig woedende taalstrijd. “Leuven ’68” is een zeldzaam moment in de geschiedenis waar links, centrum en rechts samen revolteerden. De gevolgen van de studentenrevolte blijven niet beperkt tot stad en universiteit, maar zullen een bepalende impact hebben op de koers van het land. Zowel op politiek als maatschappelijk vlak vormt “Leuven ‘68”  een breuklijn in de geschiedenis.

Lees verder

FILMPTIPS: november @cinema ZED

Vanaf vandaag ga ik elke maand door de catalogus van Cinema ZED voor jullie en zet ik een aantal interessante creaties in de kijker. Zo zijn er deze maand nog een aantal interessante releases als Beautiful Boy van Felix van Groeningen, maar ook de topfilms Girl en Cold War spelen nog, er is voor elk wat wils: horror, drama, een film over de maanlanding…  ZED speelt ook elke maand een aantal filmklassiekers, zoals Psycho van Hitchcock deze maand. Verder is november naar goede gewoonte de maand van het holebi filmfestival, hierdoor kan je nog eens gaan kijken naar darling Timothée Chalamet in Call me by your name, maar ook naar Maurice, of The Happy Prince.. Om af te sluiten werp ik al eens een blik op het aankomende kortfilmfestival in Leuven begin december.

Filmtips

Beautiful Boy

BB.jpg

Waarom kijken: Timothée Chalamet!! Felix van Groeningen zijn eerste internationale creatie, aangrijpend verhaal over alles overwinnende liefde tussen vader en zoon.

Wat: Journalist David Sheff en zijn getalenteerde tienerzoon Nic waren altijd al twee handen op één buik. Wanneer David ontdekt dat Nic worstelt met een drugsverslaving, stort zijn wereld in. Nic is verslaafd aan crystal meth, een van de meest verslavende en destructieve drugs ter wereld. David besluit om alles in het werk te stellen om zijn zoon te begrijpen en te redden. Maar hoe red je iemand die (misschien) niet gered wil worden?

Lees verder

Eija-Liisa Athila in Museum M: bewegend beeldig

Nu de laatste restanten van de tentoonstelling rond Edgard Tytgat Museum M hebben verlaten, is het tijd voor een nieuwe en zeer verfrissende expositie. Nog tot 16 september kan je je oren en ogen laten prikkelen door de video-installaties van Eija-Liisa Ahtila. Jammer genoeg valt de opening van deze tentoonstelling wederom samen met een nieuwe blokperiode, maar dat hoeft niet meteen een negatieve gebeurtenis te zijn. Integendeel, als het je even teveel wordt om in deze temperaturen de grote zomerquiz voor te bereiden, is een blokpauze in Museum M er eentje goed gespendeerd. Na al dat staren op cursussen (of andermans samenvattingen) is het filmisch werk van de Finse kunstenares immers echt een sight for sore eyes. Ik ging alvast een kijkje nemen en maakte voor jullie een overzicht van mijn favoriete zalen.

Foto 1.jpg

Lees verder

Het lenteconcert van het LUK: toen de dieren terug spraken

Op dinsdag 15 mei zat ik in de Pieter De Somer aula te luisteren naar het gezang van het Leuvens Universitair Koor. Ergens anders was een cantus gaande. Nog ergens anders werd er misschien gezongen bij het afwassen of bij een kampvuur. Samen zingen. Het maakt al sinds het prille begin deel uit van de menselijke geschiedenis. Er is iets aan het zingen in groep dat een gevoel van samenhorigheid uitdraagt, een herinnering aan ons dierlijke kudde instinct. En laat het net dat dierlijke zijn dat het thema van de avond uitmaakte; het lenteconcert van het LUK droeg namelijk de titel: Festival des Animaux.
Lees verder

Lady Bird in cinema ZED, een mozaïek van menselijkheid

Dinsdag ging ik naar Lady Bird kijken in cinema ZED. De debuutfilm van regisseuse Greta Gerwig werd de laatste tijd erg geprezen in het kritische veld en wanneer ik vroeg aan iemand die Lady Bird al gezien had wat ze ervan vonden, was het antwoord steevast ‘fantastische film!’ Kortom, ik was volledig klaar om te ontdekken wat er fout mee was, want zoveel lof is bijna nooit gerechtvaardigd. Dit dacht ik tenminste, want eerlijk toegegeven was ik nog geen dertig minuten later mijn bevallige buurvrouw aan het aanklampen in mijn zoektocht naar papieren zakkendoekjes. Gelukkig was ik niet de enige, zo bleek, want ook na de film bleef menig man en vrouw geëmotioneerd naar de aftiteling staren die ongestoord over het scherm rolde.

Lady Bird and Mom

Lees verder

UUR KULTUUR: Jazz in de kerk als soundtrack bij de hemelvaart

Rock Werchter meets Yoga meets God. Dat waren de eerste indrukken die bij me opkwamen toen ik afgelopen woensdag tijdens UUR KULTUUR de Predikherenkerk binnenstapte. Aan de ingang kreeg ik een fleece dekentje overhandigd en als een van de eerste rolde ik mijn matras uit vooraan in de kerk. Het Werchter gevoel kwam door de enkele campingstoelen en de opstelling van het orkest, dat voor een interessant contrast zorgde met het orgel waaronder deze ingericht was. De yoga vibe kan herleid worden tot de grote hoeveelheid matjes (en ook misschien een beetje door de jongen voor mij die de zonnegroet aan het uitoefenen was). En dan is er nog God, wiens aanwezigheid in mijn overpeinzingen volledig toegeschreven kan worden aan de indrukwekkende setting van de kerk, met de ruimte rond het orgel overgoten met dieprood en donkerblauw licht.

IMG_9930

Rond 22u lag de zaal aardig vol en waren alle aanwezigen klaar voor wat geafficheerd werd als een ‘ligconcert jazz’. Ik ging liggen en al kijkend naar de kruisgewelven van de Predikherenkerk werd me al snel duidelijk dat dit een soort jazz was waardoor Louis Armstrong en Duke Ellington hun wenkbrauwen zouden optrekken. Vvolk bracht met het nieuwe deel van hun album Book of Air immers eerder psychedelische muziek in de stijl van de Interludes van Alt J, waarin desalniettemin de jazzinvloeden (en –achtergronden van sommige artiesten) toch nog merkbaar waren. De muziek begon heel minimalistisch met slechts enkele variaties op dezelfde toon, een soort mantra die echode tussen de zuilen. Na enkele minuten ontwikkelde zich uit deze enkele toon een symfonie die gekenmerkt werd door heel subtiele veranderingen. Door deze repetitieve tonen zorgden voor een sacrale stilte in de kerk, en een luide gedachtestroom in de hoofden van de luisteraars.

IMG_9934

In de omschrijving op hun website stelt Vvolk het album Book of Air als volgt voor:

“As a listener you experience one sound, one cloud, one texture, with slow moving details within. While getting deeper in the sound of vvolk, the perception of time fades. It is astonishing how improvised music can create such a timeless, and calming experience for the listener. This timelessness clearly has an effect on the physical body. After a concert of ‘vvolk’ you will leave with an altered body state.” (bron: http://granvat.com/projects/bookofair/)

Of ik de Predikherenkerk in een ‘altered body state’ verliet, kan ik niet zeggen. Wel staat vast dat het tijdens deze unieke ervaring inderdaad moeilijk was aan de specifieke tijd en ruimte vast te houden en niet weg te dwalen in een labyrint van gedachten (of dromen). Voornamelijk de setting droeg bij tot deze out-of-body experience en gaf het bovendien een religieuze twist.

Kortom, combinatie van onder andere de muziek, de (akoestiek van) kerk, het lantaarnlicht dat door de grote ramen gefilterd werd en het neerliggen zorgde voor een meer dan geslaagde muzikale en transcendente ervaring.

WAT: Ligconcert i.h.k.v. Leuven Jazz waarin vvolk het nieuwe deel van hun album Book of Air voorstelt// WAAR: 30CC/Predikherenkerk, Onze-Lieve-Vrouwstraat, 3000 Leuven //WANNEER: woensdag 21 maart om 19u30 en 22u// HOEVEEL: gratis met je cultuurkaart, anders 12 euro

Motel melancholie in ‘BUKO’ door Abattoir Fermé

Hete lucht, het is avond in Los Angeles en hij ruikt naar zweet en wijn. Het neonlicht aan de overkant van de straat flikkert terwijl hij zijn sigaret dooft. En dan dit:

the illusion is that you are simplyreading this poem.
the reality is that this is
more than a
poem.
this is a beggar’s knife.
this is a tulip.
this is a soldier marchingthrough Madrid.
this is you on yourdeath bed.
this is Li Po laughingunderground.
this is not a god-damned
poem.
this is a horse asleep.
a butterfly in your brain.
this is the devil’s
circus.
you are not reading this
on a page.
the page is reading
you.
feel it?
it’s like a cobra. it’s a hungry eagle circling the room. Lees verder