De theatertips van MAART

Ook deze maand is er een boordevol programma in de Leuvense cultuurhuizen. CLUB KULTUUR zocht voor jullie de beste theatertips uit.  Lees verder

Advertenties

fABULEUS brengt politiek, liefde, geschiedenis én jong geweld samen

17553504_1296968017059032_2884559162988287500_n

MERLIJN OF HET BARRE LAND

Woensdagavond liep de grote zaal van Opek behoorlijk vol voor de première van Merlijn of het barre land, de nieuwste voorstelling van jongerengezelschap fABULEUS. 2 muzikanten en 14 jonge spelers stonden samen op de scène om een vernieuwende versie te brengen van het beroemde verhaal van Koning Arthur en zijn Ronde Tafel. Vertrekkend vanuit Merlijn oder Das wüste Land (1978-1980) van Tankred Dorst (een stuk dat 12 à 15 uur zou duren om het volledig op te voeren) slaagden Dirk De Lathauwer en Astrid Ogiers erin om 14 jongeren tussen de 13 en 22 jaar oud én de dromerige klanken van Hydrogen Sea het stuk te laten dragen.

Arthur, de zoon van Uther Pendragon en Ygraine, wordt bij zijn geboorte door Merlijn meegenomen en ondergebracht bij een edelman. Uther Pendragon, voormalig heerser van Brittannië, sterft, waardoor er grote onrust onstaat in het rijk. Daarom plaatst Merlijn het zwaard Excalibur in een steen en wie het zwaard eruit kan halen, wordt de nieuwe koning van Brittannië. Wanneer Arthur als schildknaap het zwaard van Sir Kay (zijn adoptiebroer) vergeet en dit moet gaan halen, komt hij het rotsblok met Excalibur tegen en haalt het zwaard zonder enige moeite uit de steen. Arthur wordt koning, trouwt met Guinevere en richt de Ronde Tafel op, waar ridders aan plaatsnemen met een geloof in gelijkheid en zicht op een betere wereld. Eén van die ridders is Lancelot. Wanneer hij verliefd wordt op Guinevere, verschijnt Mordred (de buitenechtelijke zoon van Arthur) aan het hof. Hij zal Guineveres ontrouw veroordelen en mee aan de oorzaak staan van de val van het rijk van koning Arthur.

Lees verder

I used to love to look at the ocean but now I don’t care if I ever see it again / Joke Emmers & Daan Van Bendegem

Eind jaren dertig vond in Amerika ‘de grote depressie’ plaats. Een beurscrash met als direct gevolg een bankencrisis en internationale schuldencrisissen. Zo wat de grootste economische depressie van de twintigste eeuw. In deze tijd werden dansmarathons georganiseerd waarbij de armeren van de samenleving op de dansvloer dansten tot men niet meer kon rechtstaan. De rijken waren het publiek. Het ging niet om de kwaliteit van het dansen maar wel om het uithoudingsvermogen. Soms werd er tot drie maanden lang gedanst, met om de twee uur tien minuten pauze. Een uitputtingsslag die de arme bevolking aanging om door middel van sponsoring wat geld in het laatje te krijgen. Een ferm, misschien zelfs bijna walgelijk, concept dat theatermakers en acteurs Joke Emmers (°1990, België) en Daan Van Bendegem (°1993, Nederland) nu, 75 jaar later, opnieuw aangaan in I used to love to look at the ocean but now I don’t care if I ever see it again.

Lees verder