Omar Souleyman houdt stand ondanks opdringerig publiek

Vrijdag streek de bekendste Syrische bruiloftszanger ter wereld neer in ons eigen Depot voor een uitverkochte show. Het resultaat is een zeer degelijk en vermakelijk feest volgens standaarden die hij zelf gezet heeft, echter helaas maar van korte duur.

20645475_10155715091311349_6736789725531525920_o

Wie zich de laatste 10 jaar op Europese festivals heeft begeven kan de naam onmogelijk gemist hebben: Omar Souleyman. Met zijn toegankelijke versie van de Syrische volksmuzieksoort dabke is en blijft hij een vreemde eend in de bijt tussen de voor deze tijd gebruikelijke programmering van rockbands van stadionformaat en dansende popsterren voor grote LED-schermen. Maar over één ding kunnen we het eens zijn; Omar krijgt ons aan het dansen, keer op keer weer.

Aan zijn verhaal zit echter een tragisch randje. Hier mag hij dan wellicht geliefd zijn onder fervente festivalgangers op Westers grondgebied, maar nergens is hij zo geliefd als in zijn thuisland waar de burgeroorlog nog steeds op volle toeren woedt. Al zes jaar lang kan hij niet terugkeren, al tourend op de vlucht. Als Omar vanavond in het Depot van een toeschouwer een Syrische vlag aanpakt en even omhooghoudt is het moeilijk om zijn pijn niet te voelen.

Wie zich bij een show van de beste man bevindt, weet vaak al wat te verwachten. Omar staat niet bekend om zijn podiumprésence, maar eerder juist om het vrijwel volledige ontbreken van enige ophitserij of enthousiasmering richting het publiek. De snelle vierkwartsbeats doen hun werk terwijl Omar met neutraal gezicht op en neer ijsbeert met microfoon in hand, langzaam meeklapt, of om de minuut een luide “heeeeuuuuu” uitend. En dat is het wel.

22429734_292970374521787_944457011968344064_n

(c) Diederik Craps

Intussen pompt zijn one-man-band zowel de percussie als melodie uit twee boven elkaar gestationeerde Korg-keyboards. Dit doet hij zo snel en moeiteloos dat het vaak genoeg lijkt alsof hij niets aan het doen is, terwijl in werkelijkheid zijn handen heen en weer over de toetsen aan het flitsen zijn.

Zodra de twee mannen opgewarmd zijn is er geen ruimte meer voor uitpuffen en wordt het tempo almaar opgeschroefd. Verscheidene mensen klimmen op elkaars schouders, er wordt met theedoeken gezwaaid en een groep mannen wordt zelfs zo enthousiast dat ze het podium beklimmen om dit enthousiasme aan Omar te tonen. Anderen zien dit moment vervolgens als een excuus om ook het podium op te mogen. In een hoek gedreven door een kudde selfie-hongerige twintigers wordt Omar vervolgens gedwongen om de muziek stop te zetten tot iedereen zijn instagramvoer bemachtigd heeft. Alleen wanneer security na enkele minuten iedereen van het podium probeert te drijven wordt de hint pas begrepen.

Na enig stil overleg met zijn toetsenist zet Omar zijn set toch voort. Of de eerdere onderbreking eraan bijdraagt dat hij na een luttele drie kwartier speeltijd het podium al verlaat om terug te komen voor een enkele toegift zullen we nooit weten, maar de onbeschofte verstoring lijkt zijn enthousiasme geen goed gedaan te hebben. Uiteindelijk klokt het optreden op een klein uur, nogal kort voor de 20 euro die de gemiddelde bezoeker betaald heeft.

Wat? Omar Souleyman // Wanneer? Vr 13 Oktober 2017 // Waar? Het Depot // Prijs: 20 euro (18 voor cultuurkaart) // Meer info? Klik hier voor de evenementpagina

Advertenties

Muziek in Leuven: een gids voor beginners

Als je als muziekliefhebber naar een nieuwe stad verhuist gaat er altijd veel tijd overheen om uit te zoeken waar je het best aan je trekken kan komen. Waar spelen de lokale bands? Wie organiseert er de interessante feestjes? Of algemener: waar ga ik mijn kostbare tijd aan besteden? Na een jaar lang zelf intensief gezocht te hebben presenteer ik op CLUB KULTUUR een lichtelijk subjectief overzicht van dé “places to be” van de Leuvense muziekscene, gesorteerd op genre, met zowel lokale begrippen als obscure tips.

19023379_1690494404311864_106259871292722952_o

Kalaha tijdens het STUK Feest // (c) STUK

Rock/Folk/Soul

Depot café

Het Depot is het grootste poppodium van Leuven. Met een capaciteit van ruim 800 bezoekers is dit de plek waar de (relatief) grote namen neerstrijken als ze Leuven in hun tourschema betrekken. Naast de grote zaal heeft het Depot ook een kleinere foyer, waar het podium vaak geboden wordt aan lokaal talent. Ze organiseren o.a. meerdere open mics per jaar, maar met regelmaat zijn er ook op maandag, dinsdag of woensdag gratis concerten van opkomende rockbandjes onder de noemer van Depot café. Deze concerten zijn vaste prik voor veel Leuvenaren, waardoor de foyer vaak afgeladen is. Op tijd komen is een must!

Café Commerce/Bilbo Records

Bilbo Records is een grote platenwinkel aan het Ladeuzeplein met een breed scala aan elpees en cd’s verspreid over alle genres. De zaak organiseert echter ook regelmatig albumpresentaties in café Commerce aan het Ladeuzeplein. Grote en kleine helden van Belgische bodem geven een voorproefje of eerste live interpretatie van nieuw werk in een intieme setting. De komende twee weken zijn er om 21.00 op donderdag concerten van Absynthe Minded (6 oktober) en School is Cool (13 oktober) gepland. Plaatsen zijn beperkt en zeer gewild, dus wees op tijd!

 

commerce001.jpg

(c) Café Commerce

Leuven Live

De stad is met haar dunne muren en dichte bebouwing niet altijd de ideale plaats voor de muzikant. Het is bijna onmogelijk om geen geluidsoverlast te veroorzaken voor je buurt- of kotgenoten. Stilletjes oefenen is helaas alleen voor diegene weggelegd die de zeldzame luxe heeft om een garage om te bouwen tot geïsoleerde studio.

Gelukkig zijn er veel initiatieven om voor de muzikant met ruimtegebrek te voorzien. Zo zijn er vrije oefenruimtes als Klank en (in de toekomst) Vloer1, en ook organisaties als Leuven Live. In verscheidene cafés doorheen de stad organiseren ze jamsessies voor bijna elk denkbaar genre, en zo af en toe ook kleinschalige concerten. Uiteraard allemaal gratis, een daarnaast een goede manier om nieuwe muzikale vrienden te ontmoeten of studiestress van je af te spelen.

Jazz 

STUK: jazz op zondag

Al tientallen jaren nodigt STUK elke zondag een jazz-artiest of DJ uit om een gratis concert te geven in het STUK-café. Samen met het Depot Café is dit één van dé plekken om nieuwe muziek te leren kennen, zowel nationaal als internationaal.

15138410_1453207164707257_1798529230789989318_o

Jazz op zondag (c) STUK

De blauwe kater

In een smal pittoresk binnenplaatsje aan de Naamsestraat bevindt zich dit gezellige jazz & blues café, wat helaas binnenkort voorgoed haar deuren zal gaan sluiten. Zolang haar muzikale hart nog klopt zal er voorlopig nog elke maandag om 21.00 een live act op het programma staan, zoals de Leuvenaar de afgelopen jaren gewend is geraakt. Op 15 en 16 December zal er ook een groots eindfestival georganiseerd worden met verschillende van de artiesten die de afgelopen jaren het podium beklommen hebben.

Dance/Electronica

ONKRUID

Mensen die bekend zijn met ONKRUID kennen ze vaak van het tweedaagse, vooruitstrevende muziek- en kunstenfestival HORST, dat nu al meerdere jaren georganiseerd wordt rond het kasteel van Holsbeek. Maar de Leuven-based organisatie doet nog veel meer dan alleen dat. Zo hebben ze bijvoorbeeld in September met het 150-jarig bestaat van de Leuvense schouwburg een clubavond mogen organiseren in de grote zaal van het theater. Ze weten keer op keer de interessantere locaties van de stad te strikken voor hun evenementen, vaak aangevuld met de betere (internationale) meesters der draaitafels.

21122265_1616637711687779_1603474456876609058_o.jpg

(c) ONKRUID

Depot presents: Laat Open

Tweemaal per jaar wordt er in de grote zaal van het Depot een grote clubnacht georganiseerd waar de gebruikelijke openingsuren niet worden gerespecteerd. Al eerder passeerden Dorian Concept en Floating Points de revue, en voor komende donderdag (6 oktober) staat er een nieuwe editie op de planning, deze keer met Waajeed, een vooruitstrevende producer uit Detroit, en de Belgische AliA.

Club STUK

Maandelijkse clubavond in het STUK-café, variërend op een donderdag of zaterdag, met veel lokale DJ-begrippen zoals Bjeor, Poldoore en Klåps. Voor liefhebbers van de betere disco en house zijn dit geen evenementen om aan je voorbij te laten gaan.

Café AperO

Op het plein van de oude markt klinkt vaak voornamelijk de nieuwste en oudste popmuziek, maar er zijn ook enkele locaties die van deze norm durven afwijken. Zo is er café AperO, wat op het eerste gezicht vrij gemiddeld oogt, maar zich juist specialiseert in de genres disco, house en funk. Op vrijdag en zaterdag nodigen ze altijd extern talent uit, maar op bijna elke andere dag van de week staan de gepassioneerde residenten in voor een ander geluid op het ietwat uniforme Leuvense uitgaanscentrum.

Heb je het idee dat ik iets gemist heb in deze lijst? Dan kun je me contacteren op het emailadres panischeproleet@gmail.com. Ik sta altijd open voor suggesties voor toekomstige portretten en recensies.  

BLOKUUR KULTUUR: Comedy Shorts – een korte recensie

Wij bloggers van CLUB KULTUUR zijn ook maar studenten, dus ook wij hebben deze afgelopen weken diep in de boeken moeten duiken. Voor velen is de wanhoop bijna nabij, maar gelukkig heeft onze geliefde Dienst Cultuur gezorgd voor een excuus om de bureaustoel te verlaten en neer te strijken in de Pieter De Somer Aula voor een klein cinema-intermezzo van een uur. Die tijd kan ook ik nog wel missen.

seth-still-1

Shot uit ‘Seth’

De selectie kortfilms die woensdag werden vertoond onder de noemer “Comedy Shorts” bestond uit vijf, je raadt het al, korte comedyfilms, elk uit een verschillend land met een verschillende taal. Dat is, als je Australisch als een aparte taal beschouwt. Ik ga ze hieronder in een paar zinnen bespreken, en omdat een aantal online te bekijken zijn op Vimeo kun je ze via de gegeven links(legaal) in je studeerpauze zelf achteraf ook nog beoordelen.

De eerste film was ‘Drawcard’, waar kantoormedewerker Ed wraak wil nemen op een collega die een job voor zijn neus weggekaapt heeft, maar dit heeft onvoorziene gevolgen. Snelle humor, grappige expressies, slow-motion shots van een klapperende onderkin, en Australische accenten zijn natuurlijk altijd grappig.

De lichtelijk dystopische ‘Apolo 81’ tilt virtueel daten naar een hoger niveau, waar een afspraakje omgetoverd wordt in een razendsnel interactief kaartspel. De regels van het spel zijn me naderhand nog steeds niet duidelijk, maar laat dat nou juist een goede metafoor zijn voor daten in het echte leven.

Herman the German’ is een van de beste bom-ontmantelaars van Duitsland, maar wordt na een ongeval gediagnostiseerd met een zeldzaam syndroom waardoor hij geen angst meer voelt. Om ervan af te komen moet hij zijn diepste angst onder ogen zien, wat knap lastig is gezien er nogal wat fobieën bestaan, die Herman één voor één afwerkt om zo zichzelf te genezen. Leuk concept, maar de enige écht gelukte grap was Herman’s uitstraling die niks wegheeft van een bomexpert. De rest van de grappen waren verder vrij plat.

bf_395f5f4d5beb24888ab855cf47ba9b39cf08dcf1

Shot uit ‘Apolo 81’

In de categorie duistere, Franse humor kregen we ‘En bout de course’ voorgeschoteld, waar een ontrouwe man naar gevolg van een telefoontje van zijn vrouw in tien minuten heel Parijs moet doorkruisen om zijn huis en gezin niet te verliezen. Bijzonder vlot geschoten en zeer verassend tot het einde, wat mij betreft de beste film van de selectie.

En als laatste was daar ‘Seth’, wat veruit de vreemdste film van de avond was. Wat aan het begin een grappig portret van autisme of schizofrenie leek te zijn, mondde uiteindelijk uit in een manische opeenvolging aan shots van de hoofdpersoon die rare stemmetjes opzet, praat tegen poppen en zijn vader lastigvalt. Soms was het grappig, puur vanwege absurditeit, maar de hoofdpersoon deed me vooral denken aan een volwassen versie van Youtube-icoon Fred, en dat is niet bepaald een positieve associatie om te hebben.

Qua stijl kwamen de films zeer overeen, met een heel hoog tempo en charismatische personages. De humor was ietwat wisselend in kwaliteit, maar de concepten waren gevarieerd genoeg om mijn aandacht vast te houden gedurende de voorstelling. De selectie bleek overigens een verkorte versie van eerdere vertoningen van een gelijknamige voorstelling tijdens het kortfilmfestival, waar blijkbaar ook één van mijn favoriete kortfilms ‘I’m you, dickhead’ vertoond werd (ook Australisch). Helaas werd deze vanavond niet vertoond. Voor zij die nog smachten naar wat meer afleiding tijdens de laatste loodjes de komende weken: deze kan ik zeer aanraden.

Wat? BLOKUUR KULTUUR: Comedy Shorts // Wanneer?  Wo 25 januari // Waar? Pieter de Somer Aula // Prijs? Gratis

Tip: Straatlawaai, het nieuwe podium voor de hiphop

In de laatste week voor het kerstreces begint het Leuvense cultuuraanbod al flink uit te dunnen, om vervolgens straks te beginnen aan een ruime maand van relatieve stilte. Toch is er deze woensdag (21 december) met mini-hiphopfestival Straatlawaai nog een unieke kans om te proeven aan de rapscene van België voordat we met z’n allen de boeken in duiken; en met wie kan dat beter dan met het Brusselse collectief Stikstof.

15401011_1613638135606965_8374846691630534861_n

Op de Leuvense podia is er is veel jazz, lieve indierock en minder lieve indierock te vinden, maar de gehele hiphopscene is toch ietwat ondervertegenwoordigd. Gelukkig is er nu Straatlawaai, een periodiek minifestival dat dit collegejaar van start is gegaan. De vorige edities trokken al aardig wat nieuw talent naar de Rumba toe, en de nieuwe editie die deze woensdag plaatsvindt is te omschrijven als een Brusselse met twee liveoptredens uit de hoofdstad.

Zoals al blijkt uit de banner hierboven, Stikstof is de gevestigde naam van de avond. Het vijfkoppig vlaamstalig hiphopcollectief heeft in een paar jaar tijd een speciale plaats vervaardigd in de landelijke scene. Ondanks nederlandstalige verses hebben ze ongeveer net zo veel Waalse fans als Vlaamse vervaardigd. En deze fans liegen niet: de beats van DJ Vega zijn jazzy, experimenteel en bangers tegelijk, waar de overige vier rappers goed raad mee weten met speelse, maar kritische teksten.

Vervolgens zal er ook nog een optreden plaatsvinden van Jay MNG & Alphonse D, een duo waar de ene in het frans rapt en de ander nederlands, maar dit hun allerminst tegenhoudt. Verwacht stevige beats en diepe teksten van deze twee. Na de liveoptredens zullen verscheidene hiphop dj’s de avond tot in de late uurtjes door laten gaan, alleen voor de echte liefhebbers.

Wat? Straatlawaai Presents Stikstof (live) // Wanneer? Wo 21 december, 22.00 // Waar? Rumba // Prijs? €5 // Voor de evenementpagina klik hier