Rechthoekige en ronde tafels in Merlijn of het barre land

THEATER – fABULEUS speelt Merlijn of het barre land van 7 tot 10 november in OPEK.

De duivel stuurt zijn mensenzoon met een missie de wereld in: ‘Laat het slechte in de mens naar boven komen’. De jonge tovenaar Merlijn weet alleen nog niet of hij wel mee wil doen met de smerige spelletjes van zijn vader.

0ByZxTxkdZLZ3WE5CTDl3cHVLRk0© Clara Hermans

De rest van het verhaal is bekend. Wie het zwaard Excalibur uit de steen krijgt, mag zichzelf de koning der koningen noemen. Geen enkele ridder slaagt erin, tot Arthur, de schildknaap van Kay het probeert. Vanaf dat moment is hij koning Arthur. De zoon van koning Uther is niet opgezet met de loodzware taak die op zijn schouders rust. Gelukkig is er de tovenaar Merlijn om hem met raad en daad bij te staan. Hij toont de koning een paar kunstwerken, maar Arthur is niet zo onder de indruk van landschapsschilderijen of Alepponica, de hedendaagse bewerking van Picasso’s Guernica. Het schilderij van Guinevere met de ronde tafel triggert hem wel. Al is de vraag hier wat hij het interessants vindt. Haar groene ogen of het meubelstuk dat de edelman die met haar trouwt als bruidsschat in ontvangst mag nemen? Arthur besluit op het koopje in te gaan en trouwt met de mooie Guinevere.

Aan de hand van rechthoekige tafels slaagt Arthur er in om de befaamde orde van de ridders van de ronde tafel op te richten. In een productie van fABULEUS kan het allemaal. Ook ’s werelds dapperste ridder, Lancelot biedt zich op zijn vliegvisschoeisel aan om bij de club te komen.  Zijn verschijning is ook koningin Guinevere niet ontgaan. Terwijl de ronde tafel-ridders en hun koning vechten voor de vrede, weerklinkt Imagine van John Lennon, meesterlijk gebracht door de band Hydrogen Sea. Blijft Arthurs vredelievende politiek van De leeuw eet gras wel overeind? Het rechte pad waarop Merlijn Arthur en zijn entourage wil houden, blijkt soms wat aan de smalle kant.

De grote tovenaar Merlijn die als een klein hulpeloos vogeltje ontwaakt ten midden van een nest kranten die over de waan van de dag berichten; de jongere generatie die zich wat verveelt omdat het onder koning Arthur niet meer de bedoeling is om hele volkeren in de pan te hakken; het vele bloed dat vloeit in functie van de vrede; de Amerikaanse reporter die alles in zijn thuisland zoveel beter vindt. Onder de regie van Dirk De Lathauwer en Astrid Ogiers blijft het idee van de oorspronkelijk Duitse bewerking van Tankred Dorst behouden. Waar Dorst destijds de Arthurstof projecteerde op de Koude Oorlog, is bij fABULEUS de vergelijking met de complete waanzin van het huidige Trump-en brexittijdperk niet ver te zoeken.

Met deze productie heeft fABULEUS nogmaals bewezen wat ze waard zijn. Dans- en theaterproducties maken met jongeren en hen de juiste artistieke omkadering bieden, dat is waar ze voor staan. Met succes! De verbrokkeling en chaos van de Arturstof blijf behouden en verheffen het tot een geheel dat de ondergang van de mens voorstelt.

 

MERLIJN OF HET BARRE LAND DOOR fABULEUS|  7 tot 10 november 2017 | OPEK | 7 euro voor cultuurkaarthouders| Meer info? Klik hier voor de website en hier voor de trailer

Advertenties

‘From which continent are you?’ – UUR KULTUUR met Thomas Smith

De sinds kort officieel Belgische stand-upcomedian met Britse roots, Thomas Smith doet eens iets anders en treedt in Vlaanderen op in zijn moedertaal, het Engels. Hij tovert de Grote Aula van het Maria-Theresiacollege in no time om tot een arena waar hij als een dartelend lipizzanerpaard zichzelf welkom heet. Niemand anders scheen die zware taak op zich te willen nemen.

Wallpaper_1024x768_Sitting_Thomas Smith Will Set You Free

Internationale studenten houden van interactie’, kreeg hij als tip mee in het kader van dit UUR KULTUUR. Iets wat Smith klaarblijkelijk goed onthouden heeft. Als hij een studente vraagt waar ze vandaan komt en het antwoord ’East-Europe’ krijgt, vraagt hij geïnteresseerd door in welke straat ze precies woont.Germany’? Afgezien van het feit dat dat geografisch niet helemaal klopt, is het toch een meesterlijke zet. De vraag van welk continent iemand afkomstig is,  wordt plotsklaps de rode draad van de voorstelling. Elke laatkomer die de aula zo onopvallend mogelijk probeert binnen te komen, zal het geweten hebben. Niemand blijft gespaard. Smith blijft maar doorgaan en het moet gezegd dat hij een knap staaltje kan improviseren.

Hij begint een aantal verhaaltjes over de moeilijkheden waar een man van vijftig mee te maken krijgt. Want niets is zo hard om als volwassen, verlichte geest te moeten toegeven dat je niet meer kan lezen. Stel je voor: je had jezelf voorgenomen om ‘Ik slaap niet zo goed’, niet als excuus te gebruiken, maar voor je het weet heb je jezelf en de knappe optieker zoiets wijsgemaakt. Professioneel als zij is doorziet ze meteen dat je gewoon een leesbril nodig hebt. Er komen wat klassieke man-vrouw clichés aan bod en als de humor naar de platte kant dreigt te gaan, berispt hij zichzelf omdat het tenslotte om een UUR KULTUUR gaat.

Toch blijft Smith ook in het Engels goed overeind. Voor een internationaal publiek spelen, is niet bepaald het jezelf gemakkelijk maken. Gevatte woordspelletjes en ergernissen over de Belgische politiek behoren niet tot de mogelijkheden, maar hij slaagt er goed in om in te spelen op de dagelijkse beslommeringen van een student in Leuven. Zo verwondert hij zich over het air dat de gemiddelde Leuvense fietser bezit. Het talent om autobestuurders een paar hartaanvalletjes te bezorgen, is een lokale specialiteit. De voorstelling is een warrige samenhang van enkele anekdotische verhalen en in tussentijd pikt hij vooral in op wat er zich in de zaal afspeelt. Hij belooft elk verhaal af te maken, maar niet noodzakelijk vandaag. Een stijl die werkt. Smith palmt het publiek helemaal in. Het opzet om studenten een fijne avond te bezorgen is – afgaande op de lachdecibels – helemaal geslaagd.

UUR KULTUUR STAND-UPCOMEDY THOMAS SMITH| woensdag 8/11/2017 | MTC | Gratis voor cultuurkaarthouders /10 euro (studenten en personeel KU Leuven) / 14 euro

Somalië, de hoorn Van de toorn

Para in 30 CC

Negen jaar na Missie is Bruno Vanden Broecke terug in een KVS- theatermonoloog van David Van Reybrouck. Ook voor Para nam Raven Ruëll weer de regie voor zijn rekening. In 30 CC  zijn beide voorstellingen, verspreid over drie dagen, achtereenvolgens te zien. Op zondag 22 oktober werd de eerste voorstelling in deze reeks opgevoerd.

para

© Thomas Dhanens

Het is zondag 22 oktober.  Nico Staelens,  ex-paracommando geeft een lezing over de militaire interventie in Somalië. Hij maakte deel uit van de Belgische troepen die daar in 1992-93 hulp boden in het kader van de Somalische burgeroorlog. Sergeant Staelens (Bruno Vanden Broecke) is een trotse maar gebroken militair. Professioneel als hij is, vertelt hij gepassioneerd over die bewuste missie in de hoorn van Afrika. Doch vergeet hij hierbij niet de nodige koelheid te bewaren. Staelens goochelt maar al te graag met vaktermen, vooral als hij het over de verschillende wapens heeft. Gelukkig wordt het geheel visueel ondersteund door een powerpointpresentatie. Bevelen geven komt Staelens ook na zijn militaire carrière nog van pas, want niets is zo handig als klaar en duidelijk “slide!” roepen, om de technieker keer op keer te laten weten dat het tijd is voor de volgende dia.

Net op het moment dat het publiek zich zou durven afvragen of een ticketje voor deze zogenaamde voorstelling wel de juiste investering was, gaat het doek achter Staelens omhoog en neemt hij de toeschouwer mee naar Somalië in het gezegende jaar 1993. Ook het licht dat voorheen opvallend aanwezig was, wordt gedempt. In enkele seconden tijd wordt het publiek meegezogen in de volgende theaterlaag. Nico Staelens staat op het punt zijn eerste parachutesprong te maken uit een luchtballon. In het leger hoef je niet te denken. Alles verloopt volgens het voorgekauwd redeneerpatroon: “Als A, dan B”. Maar wat doet een para in godsnaam als er een wolk onder de ballon zit op het moment dat hij zich terug richting vaste grond wil begeven? Het zal niet het enige dilemma zijn waar Staelens tijdens zijn militaire carrière mee geconfronteerd zal worden. Somalië word niet bepaald voorgesteld als hét vakantieoord bij uitstek. Het geluk dat de para’s mogen ervaren als ze een cassette van het Leugenpaleis toegestuurd krijgen is van korte duur, want terwijl ze in België afgeschilderd worden als barbaren die Somalische kinderen mishandelen, zitten diezelfde kinderen diezelfde cassette vakkundig te vernielen.

En het is nog niet gedaan. Het toppunt der waanzin wordt bereikt met een luide knal en de onstabiele planken ondergrond vliegt alle kanten uit. Wie nog niet wakker geschud was, is het dat nu wel. Theaterlagen worden doorbroken. De cirkel is rond. Het lichtspel is zodanig expliciet dat het harmonieus wordt.

Para is geen aanklacht of probeert mensen niet te overtuigen om een bepaalde kant te kiezen. David Van Reybrouck, Raven Ruëll en Bruno Vanden Broecke willen met deze KVS-productie duidelijk het publiek aan het denken zetten en doen dit met klasse.

 

  • Para: zondag 22 en maandag 23 oktober 2017 20.00 uur 30 CC Schouwburg

Info en tickets: https://www.30cc.be/nl/programma/item/para

  • De boekenkamer: maandag 23 oktober 2017 12.15 uur UCLL, campus Hertogstraat Heverlee

Info en tickets: https://www.30cc.be/nl/programma/item/de-boekenkamer—bruno-vanden-broecke

  • Missie: dinsdag 24 oktober 2017 20.00 uur 30 CC Schouwburg

Info en tickets: https://www.30cc.be/nl/programma/item/missie