Raf Walschaerts klapt openhartig uit de biecht in nieuwe solovoorstelling

U kent hem wellicht als “de helft van Kommil Foo”, maar in de voorstelling Biecht staat Raf Walschaerts dit maal zonder zijn broer op de scène. In een mix van cabaret, toneel en concert neemt hij ons anderhalf uur lang mee doorheen een wirwar van gedachten en herinneringen, wensen en angsten. Openhartig en charmant zoals altijd, maar met een bepaalde rauwheid die we nog niet eerder van hem zagen. Hij is eerlijk. Te eerlijk? Raf Walschaerts heeft iets op te biechten.

Hij wilt altijd alles goed doen. Dat begon al in de wieg. Sindsdien wilt hij niemand teleurstellen, zelfs niet een homo in de schoenenwinkel of zijn vijfjarig petekindje dat alles vanzelfsprekend lijkt te vinden. Niet zijn vriendin waarmee hij zo nu en dan eens vriendschappelijk de liefde bedrijft, niet haar hond en zeker niet zichzelf. Hij mag dan nog wel 34 jaar te leven hebben, zo heeft hij zelf beslist, hij is bang. Want wat worden zijn laatste woorden?

“Ik ben bang, dat ik bang ga hebben. Niet voor wat er komt, maar dat ik het niet goed ga doen. Ik wil altijd alles goed doen. Zelfs sterven. Mijn laatste woorden moeten zowel humoristisch als ontroerend zijn, en dat is niet gemakkelijk.”

Het goed willen doen, dat hebben we allemaal in ons. Als we niet ons best doen, voelen we ons schuldig. Zondig. Dat is de fout van de grote homeopaat in de wolken, aldus Walschaerts. Hij is het, die ons in de steentijd met zondebesef heeft opgezadeld, wat een historisch moment geweest moet zijn. Het ene moment kon je nog ongestoord op straat met de buurvrouw vrijen, het volgende moment niet meer. Alhoewel?

Seks en ontrouw zijn de centrale thema’s binnen de voorstelling. Hij windt er weinig poëtische doekjes om en lijkt het publiek te willen confronteren. Misschien hebben wij ook wel iets op te biechten? Een ogenschijnlijk humoristische voorstelling, krijgt zo al snel een diepere laag. Vijftig procent van de monogame koppels gaat vreemd, zegt Walschaerts, wetenschappelijk bewezen. Belangrijk om te vermelden in een universiteitsstad, uiteraard. Bij wijze van verduidelijking deelt hij de zaal in tweeën. Rechts, de klootzakken en links de naïeve zieltjes. We moeten elkaar aankijken. Hier en daar barst iemand in bulderlachen uit, anderen blijven doodstil zitten. Er heerst spanning in de zaal. Ontrouw en overspel komen even heel dichtbij. En dat is waar Walschaerts zo sterk in is, diepere thema’s aansnijden met een weergaloze openhartigheid.

“Biechten voor de grote homeopaat in de wolken. Ik noem hem homeopaat, omdat homeopathie ook enkel werkt als ge erin gelooft.”

Enkele van zijn verhalen vertelt hij door middel van liedjes, waarbij hij zichzelf begeleidt op gitaar en piano. In zijn typische parlando-stijl, zingt hij over de liefde of net het gebrek eraan. Hij brengt vier nieuwe nummers, al klinken ze vertrouwd in de oren. Dit is klassieke Kommil Foo. Wie had gehoopt in deze solovoorstelling een andere stijl te horen, blijft op zijn honger zitten. Een solovoorstelling was de ideale kans geweest om eens iets anders te laten zien, maar de oudste Walschaerts blijft braaf bij zijn leest. Ach, we steken het op die grote homeopaat in de wolken.

Geen vernieuwende voorstelling dus, maar daarom niet minder beklijvend. Raf Walschaerts heeft in deze anderhalf uur durende biecht zijn ziel blootgegeven, misschien wel voor de eerste keer. Zijn liedjes en verhalen waren altijd al uit het hart gegrepen, maar nu toont hij werkelijk geen gêne meer.  En biechten schijnt dan toch te helpen. De angst waarmee hij de voorstelling opende, is verdwenen. Hij is klaar voor de dood, of toch over een jaar of 34.

“De cirkel is rond. Ik 87 jaar oud, kleine Maria in mijn armen. Mijn leven voorbij, terwijl het hare nog moet beginnen “En?” Vraagt ze. “Het is goed geweest”, zeg ik.”

2018-10-23 20:23:09.707Foto: Eline Dewaele

Raf Walschaerts // Biecht // 23 oktober 2018 // 30CC Schouwburg

(20% korting op vertoon van je cultuurkaart aan de ticketbalie van 30CC)

Advertenties

Recensie Vermaak Na Arbeid

Cheapstamatic-51c0af2f5f683

Van the Staple Singers hebben wij vooral onthouden dat we onszelf moeten respecteren. Omdat wij logischerwijs ook in onszelf geloven, hebben wij onze eigen goede raad niet in de wind geslagen en zijn wij vorige week richting OPEK getrokken voor Vermaak Na Arbeid. Omdat er met onze agenda niet te praten valt, hebben we het bij één avond moeten houden: de vrijdag. Kloteagenda.

Wij werden hartelijk ontvangen met de voorstelling Henric, een multimediale meditatie over Henric Van Veldeke. Die was – dixit Wikipedia – de eerste volkstalige schrijver van de Lage Landen die we bij naam kennen. Waarbij volkstalig moet worden begrepen als: hij schreef niet in het Latijn maar in het Middelnederlands. Schrijver-punker Elvis Peeters voerde het hoogste woord, nu eens vertelde hij over Henric, dan weer incarneerde hij Henric en dat afwisselend live en op video. Gerrit Valckenaers, Stevie Wishart en Agnes De Graaff verzorgden de muziek erbij. Dat varieerde van old school troubadoursgetokkel tot gewelddadige industrial en alarmsirenes die niet hadden misstaan boven Hiroshima. Ronduit puik.

Vervolgens sloegen Teuk Henri & Lynn Cassiers aan het improviseren. Hij op gitaar, zij op synths, andere elektronica en eigenlijk alles wat maar los of vast zat. Het resultaat krijgt probleemloos een tien op tien voor speelsheid en spontaniteit maar was niet altijd even boeiend. Improvisatie is altijd een beetje een berekend risico.

Het hoogtepunt van de avond was zoals verwacht De Kift. Deze Nederlandse vrijbuiters vierden hun vijfentwintig jarig bestaan met de voorstelling Proost trouwe vrienden: A-po-ca-lyp-tisch! Een hele mond vol en het mag u dan ook niet verbazen dat er niets minimalistisch aan het optreden was. De Kift trad aan in een negenkoppige bezetting – vier blazers meer dan bij hun vorige passage op Vermaak Na Arbeid – en dat leverde een drukte van jewelste op. Er werd van instrument gewisseld alsof het een estafette was en er werd bij momenten gedanst alsof er iets te vieren viel. Wat natuurlijk ook zo was.

De held van de avond was wat ons betreft drummer Wim ter Weele. Hij had de uitstraling van een boekhouder die enkel nog berekent hoeveel dagen hem van zijn pensioen scheiden maar hij had de groove volledig onder de knie. Volgend jaar een derde keer De Kift op Vermaak Na Arbeid?

De nacht werd omhelsd met Condor Gruppe in het café. Een jong bandje uit Antwerpen waarvan de leden groepen als Dead Stop, Creature With The Atom Brain en Meuris op hun cv hebben staan. De heren deden aan instrumentale rock waar het label spaghettiwesternmuziek op geplakt werd. Het kind moet natuurlijk een naam hebben. Gelukkig maakte de muziek het ook waar. Wij hebben alvast een dik half uur fokswild op onze stoel zitten shaken. Een geslaagde vrijdagavond heet dat dan.

Geert Simonis

Vermaak Na Arbeid

Cheapstamatic-51b592c206d49Het einde van het academiejaar nadert. Het moment bij uitstek om stil te staan en te reflecteren. Op uw cursussen bijvoorbeeld of op de katers die u uit de les hielden. Het Leuvense muziektheatergezelschap Braakland/ZheBilding heeft geen examens af te leggen en reflecteert op een andere manier. Van woensdag tot en met zaterdag kan u in OPEK terecht voor de derde editie van Vermaak Na Arbeid.

Toen de dieren nog roddelden, waren er Woensdagen en Vrijdagen. Verloren avonden van vloeibaar goud in de Molens van Orshoven. Braakland gaf zijn muzikanten carte blanche om het publiek te tonen wat ze zoal doen als ze geen soundtracks spelen voor toneelstukken. Vermaak Na Arbeid is gegroeid uit die woensdagen en vrijdagen maar is ook iets anders geworden, iets groters en ambitieuzers.

Zo is een groot stuk van de affiche ingevuld door muzikanten die enkel door vriendschapsbanden aan Braakland zijn gebonden. Ouderdomsdeken en multitasker Rudy Trouvé – anders niet van het podium te weren – ontbreekt zelfs volledig. Ook was er voor het eerst een editie van Vermaak Na Arbeid buiten Leuven: vorige week in Hasselt in samenwerking met toneelgezelschap De Queeste.

Als u deze week nog buiten mag tussen het blokken door, negeer dan de terrasjes van de Oude Markt en zet koers richting de vaart. U zal het zich niet beklagen. Het hele programma van Vermaak Na Arbeid overlopen zou een extra reader opleveren. Er vanuit gaande dat u geen behoefte heeft aan een extra reader zetten we graag enkele aanraders op een rijtje.

Woensdag speelt Phlitman & Kang om elf uur in het café van OPEK. Dit gezelschap met in zijn rangen cartoonist Kim bedrijft de flauwekul op hoog niveau. In de traditie van Frank Zappa lassen zij muziekgenres die niet samen horen genadeloos aan elkaar om het geheel te larderen met noise en silly teksten. We zagen het gezelschap twee weken geleden op het eindfeest van STUK en de resulterende onnozele grijns is pas afgelopen weekend weggetrokken. Gelieve zich te onthouden indien ernstig.

Donderdag bezet Chantal Acda de Kleine Zaal om negen uur. De chanteuse zal worden begeleid door Isbellsopperhoofd Gaëtan Vandewoude en Amatorskisirene Inne Eysermans. Het repertoire zijn op muziek gezette teksten van de Leuvense dichteres Lotte Dodion. Voor mensen met een klein hart en geen allergie voor kippenvel.

Vrijdag is naar onze onbescheiden mening de uitschieter van Vermaak Na Arbeid. Bijvoorbeeld omdat De Kift om tien uur in de Grote Zaal staat. Deze Nederlands troep combineert punkenergie met zigeunerfingerspitzengefühl. Denk aan Tom Waits die na een spoedcursus Fries speecht op Koninginnedag. Of is dat tegenwoordig Koningsdag? De Kift speelt niet zo vaak in België dus grijp uw kans. U moest uw fez al aan het afstoffen zijn.

Zaterdag is er een namiddagprogramma voor mensen die in het bezit zijn van kinderen. Des avonds echter bent u ook welkom. Om elf uur speelt Few Bits in het café. Dit aardige meisje zingt blonde liedjes. Of omgekeerd. Na een tijdje door België gezworven te hebben als voorprogramma en occasionele achtergrondzangeres van Admiral Freebee bracht ze afgelopen februari haar debuutplaat uit. In de ideale wereld zou Few Bits ons elke ochtend wakker zingen. In die ideale wereld zouden wij nooit nog op de snoozeknop meppen.

Praktisch: Vermaak Na Arbeid in het Openbaar Entrepot voor de Kunsten, Vaartkom 4, 3000 Leuven. Woensdag, donderdag en vrijdag vanaf 19u, zaterdag vanaf 13u. Optredens in het café zijn gratis, de andere kosten twaalf euro voor de hele avond, twee euro korting voor studenten.

Geert Simonis

Donderdag heeft u geen andere keuze dan naar het Slotevent van Faculty Stars in de Universiteitshallen te gaan

preview slotevent faculty stars 2013Donderdag moet u vanaf een uur of vier ’s namiddags in de Universiteitshallen wezen. Daar wordt de tweede editie van Faculty Stars afgesloten met een groots Slotevent. Inclusief de nodige toeters en bellen en het obligatoire vuurwerk. Indien u uit de lucht valt: een Faculty Star is een soort stadsdichter. Zij het dan niet van een stad maar van een faculteit van de KU Leuven. Bovendien ging het niet enkel om poëzie maar om alle mogelijke kunstgenres.

Wij belden al even rond met enkele Faculty Stars om naar hun ervaringen te peilen. Onze gesprekspartners waren: Sam David, zanger-gitarist van de popgroep Audience In The Street (faculteit Letteren), beeldend kunstenares Veerle Haemels (faculteit Geneeskunde), cabaretière Linde Declercq (faculteit Rechtsgeleerdheid) en fotografe Kalina De Blauwe (faculteit Sociale Wetenschappen).

Vooreerst vroegen wij ons af wat het gezelschap in Gods naam had bezield om deel te nemen aan Faculty Stars.

Kalina De Blauwe: “Ik wilde eigenlijk vorig jaar al deelnemen. Op dat moment echter vond ik mijn foto’s nog niet goed genoeg. Dit jaar hebben mij vrienden mij heel hard gepusht om wel deel te nemen. Dus deed ik dat, vlak voor de deadline natuurlijk (lacht).”

Sam David: “Ik zit pas mijn eerste jaar in Leuven. Anke, de drummer van Audience In The street, is er al een jaar langer. Zij kende de Faculty Stars dus al en stelde voor dat we zouden deelnemen.”

Linde Declercq: “Vanuit Rechten was er niet echt een kandidaat. Ik had een paar keer satirische liedjes gezongen op vrije podia en dergelijke. Op die manier was ik bekend bij het praesidium van het VRG. Zij hebben mij toen gevraagd voor de Faculty Stars. Zelfs de decaan heeft contact opgenomen om aan te dringen op mijn deelname. Een hele eer. Uiteindelijk was ik niet de enige kandidaat maar ik heb het wel gehaald. De rest zat meer in de hoek van de beeldende kunst.”

Niet alleen het aantal deelnemers verschilde van faculteit tot faculteit. Ook de bekendheid van Faculty Stars fluctueerde.

Veerle Haemels: “Er waren best veel studenten die de Faculty Stars niet kenden. Ik geloof dat er zelfs deelnemers waren die niet goed wisten wat het precies inhield (lacht). Als ik het dan uitlegde, vond iedereen het wel cool. Och, het is pas de tweede editie, er is nog veel ruimte om bekender te worden.”

Linde: “De bekendheid moet inderdaad nog wat groeien maar het project wordt wel heel goed gestuurd vanuit de universiteit.”

David: “Op Letteren is Faculty Stars al best bekend. Er is ook een hele goede reclamecampagne gevoerd: affiches, latjes, …”

Elke Faculty Star kon rekenen op begeleiding die was aangepast aan zijn of haar bezigheden.

Kalina: “Ik heb een fotosessie gehouden die werd begeleid door fotograaf Rob Stevens van Campuskrant. Bij Bert Stephani ging het dan weer over het gebruik van licht en de flits. Maar ik heb ook de tentoonstelling van Geert Goiris in Museum M kunnen bezoeken om inspiratie op te doen.”

Linde: “Ik heb dankzij Sanne Clerinx van 30CC een aantal voorstellingen in de schouwburg kunnen meepikken. Heel interessant om te zien hoe zoiets wordt opgebouwd en gestructureerd. Met de mannen van Kommil Foo heb ik zelfs een meet and greet gekregen.”

Sam: “Wij werden begeleid door Mike Naert van Het Depot. Hij heeft er onder meer voor gezorgd dat we bij hem konden repeteren. Met Geert Maris van Nona Mez zijn we dan weer heel technisch op de muziek ingegaan. Een aantal oude nummers van ons zijn nu helemaal van vorm veranderd.

Faculty Stars is er duidelijk al in geslaagd zijn finalisten meer kansen te bezorgen om hun werk te tonen.

Veerle: “Binnenkort exposeer ik een paar van mijn werken in de bibliotheek van Biomedische Wetenschappen. Ook heb ik een opdracht gekregen om kinderafdeling van Tandheelkunde op Gasthuisberg op te fleuren.”

Kalina: “Bij ons op de faculteit gaat er ergens een foto van mij komen hangen maar ik weet nog niet precies waar.”

Linde: “Faculty Stars was ook keigoed om te netwerken (lacht). Ik heb al heel veel contacten gelegd. Het probleem is een beetje dat ik volgend jaar in Groot-Brittannië studeer.”

In afwachting van meer moois is er dus donderdag het Slotevent van de Faculty Stars. Wat gaat daar precies te zien zijn?

Sam: “Met Audience In The Street hebben we een set van een kwartier voorbereid die we vier keer zullen spelen.”

Veerle: “Ik heb mijn mini-expositie net samengesteld. Het is een slideshow met wat recent werk maar het ontstaan ervan wordt ook getoond, een beetje de making of dus. Ik ga ook ter plaats werken om te tonen hoe ik een schets precies bewerk met de computer.”

Kalina: “Ik wilde eerst een thematische reeks tonen maar dat is niet echt gelukt. Het is een selectie geworden uit wat ik de afgelopen maanden heb gemaakt.”

Linde: “Ik heb speciaal voor het Slotevent een liedje geschreven. Het heet Faculty Star maar verder wil ik er nog niks over verklappen (lacht).”

Scroll nu terug naar boven. Kijk de twee heren diep in de hogen. Durft u hen echt te zeggen dat u donderdag niet naar het Slotevent van Faculty Stars gaat?

Geert Simonis