INTERVIEW: Jaguar Jaguar

Smijt 3 leden van Lohaus en elk 1 van Soldier’s Heart en Tamino bij elkaar en je krijgt Jaguar Jaguar. Hoewel ze liever niet zo geïntroduceerd worden. Sorry daarvoor. Hoe dan ook scoorden ze een heuse hit met ‘So Long‘, as we speak al 160.865 hits op Spotify! Wetende dat de band slechts 9 maanden op de rails staat is dat haast ongezien voor een Vlaamse groep. Het leek voorlopig dus nog geen lastige bevalling te zijn voor het zes(!)koppige Jaguar Jaguar, maar wij waren wel eens benieuwd hoe ze terugkijken op de laatste maanden en wat er nog in het verschiet ligt.

Persfoto Jaguar Jaguar - HQkopie

Lees verder

SHHT IS EPIC

Dinsdagavond 27 november 2018 zakte Shht, de opkomende Gentse noisepop band, af naar ons Leuvens Depot. Shht staat bekend om hun gekke stoten en straffe toeren. De show wekte best wat enthousiasme en interesse bij het Leuvense publiek en werd verplaatst van de foyer naar de grote zaal, zodat er extra tickets vrij kwamen.

Als je je op het wereld wijde web baseert en Shht eens googlet, lijkt het wel de meeste geflipte band van België (en verder) te zijn. Een gemiddelde show bestaat dan ook uit hier en daar wat zwevende opblaaspoppen op het podium, meisjes die elkaars haren afscheren, of andere bizarre toestanden. Maar dinsdagavond stelde de band zichzelf toch iets of wat ‘normaler’ op.

Het voorprogramma werd verzorgd door El Yunque en zij boden ons een zweverige en ruige sfeer als een 1+1 verpakking aan. De songs die ze brengen zijn ‘rustig’ en lang, maar even goed met hier en daar een brul of een blote flikker. Een interessante combinatie als je het mij vraagt.

En toen kwam SHHT. De voorste rijen gingen uit de bol, de achterste rijen gingen uit de bol, en op het podium was het al helemaal een feestje. We hoorden J’ai Décidé D’être Heureux/Heureuse en Afrika, Masterpiece was geniaal en we konden proeven van hun cover van het cultstuk Bohemian Rhapsody, wat hen overigens zeer goed af ging. Hoewel de songs uit zinnen bestaan als ‘salami salayou, la vie est fantastique pique-nique’, heeft Shht wel degelijk een boodschap te verkondigen. Ze brengen hun kritiek in een jasje van ironie en zelfspot en zet het publiek in zeker zin, na het gespring en gedans, aan tot denken.

46966510_10157007975301349_440452817509941248_o

(c) Thomas Richard Mertens

Als surprise act zagen we spierbundel (en ‘broer van’) Samuel De Graef net als HUMO-ster Average Rob het podium overnemen in bloot bovenlijf en joggingbroek. Niet de overweldigende crazy en gaga act die we verwachtten, maar zeker een bulderlachje waard.

De jongens sloten de show nog af met een afterparty in de foyer van het Depot, waar ze uiteindelijk toch ook gewoon 5 studenten die met hun vrienden feesten blijken te zijn.

Conclusie van de avond: Shht is Epic, Shht is cool! Maar of ze de meest geflipte band van België zijn, kunnen we op basis van deze show niet besluiten.

Warhaus, of hoe je Het Depot op zijn kop zet

Een concert van Warhaus is altijd een verrassing. Maarten Devoldere slaagt er elke keer opnieuw in om samen met zijn band een performance neer te zetten die iedereen wakker schudt. Want hoeveel concertjes zien we wel niet op een jaar die exact zijn wat we er van verwachten? Warhaus vernieuwt, experimenteert en verrast.

Als voorprogramma zagen we Sylvie Kreusch, vriendin van Maarten en sidekick van de band, die naar eigen zeggen haar eerste solo optreden gaf. Debuutsingle ‘Seedy Tricks’ kwam een week geleden uit en werd vol lof ontvangen. Live mochten we genieten van een intense sfeer met de nodige sensuele en roodkleurige dans- en lichtshow. Of het de sound van het jaar is kunnen we niet zeggen, maar stilstaan was geen optie. Sylvie schreeuwt beweging en seks.

Het tweede album van het soloproject van Maarten Devoldere, frontman van Balthazar, kwam reeds in oktober uit onder de verrassende naam ‘Warhaus’. Afgelopen dinsdag zakte de band af naar het Leuvense Depot. ‘Bedankt aan iedereen die hier is in plaats van in een fakbar’, sprak Devoldere.

Met haar dat net iets langer was dan we gewoon zijn, kwam Maarten het podium geschuifeld. Jasper Maekhelbergh zagen we deze keer niet op het podium, al stond hij wel in de zaal. ‘Well well’ beet de spits af, en hoe. Een afwisseling van nieuwe en oude nummers vormde een spetterende setlist. Naar goede gewoonte bereikte het muzikaal spel een eerste hoogtepunt tijdens de vrije versie van ‘Beaches’ en die lijn van overwelmende sounds werd doorgetrokken. We hoorden onder andere Kreusch, I’m not him, Dangerous op verschillende manieren gebracht en voor je het wist naderde de show het einde.

Doorheen de hele show heerste er een energieke, maar familiale sfeer. Nog meer dan we gewoon zijn van de band spatte het plezier er van af en dat reflecteerde op de zaal. Of was het omgekeerd, en putte de band hun energie uit het laaiend enthousiaste publiek -waar Maarten zijn nonkel duidelijk deel van maakte?

Bij de vraag naar een verzoeknummertje klonk er luid en duidelijk ‘Machinery’ uit de zaal, wat uw recensente zeker kon bekoren. Frontman Devoldere bedankte de band, zijn nonkel en de enthousiast dansende fan uit het publiek waarna hij afsloot met, niet geheel onverwacht, Mad World. Nog één keer slagen Maarten en co. er in het publiek helemaal los te krijgen en de boel te laten ontploffen. Uitgelaten en tevreden verlaten ze het podium, maar komen al snel terug. Met ‘een break up song’ deze keer. ‘Fall in love with me’ vervulde de harten van de fans met liefde.

Die liefde sprak Maarten dan ook uit met zijn geheel at random mededeling ‘Love is in the air’. Waarna het publiek elkaar in de armen vloog onder begeleiding van John Paul Young’s meesterhit.

31290112_10156471697561349_776168592604397568_o

© Lotte Torsin – Het Depot

24/04/2018 – Warhaus – Het Depot

 

5 YEARS TNGRM: Alle puzzelstukjes passen

Verjaardagsfeestjes zijn doorgaans nogal triviale bedoeningen. Een avond bowlen, een omhooggevallen voordrink, een daguitstap naar een pretpark op een regenachtige dag, je hebt ze allemaal wel al meegemaakt. Wanneer het echter één van de meest frisse Belgische platenlabels van het moment is die de kaarsjes uitblaast, kan zo’n feestje wel eens uitdraaien op een avond die met recht als lit mag bestempeld worden. Enter Tangram Records, die zaterdag hun Europese tour ter ere van hun vijfde verjaardag kwamen afsluiten in hun heimat Leuven.

IMG_20171118_215753

Aan de line-up te zien beloofde het een nogal gevariëerde avond te worden, met sounds gaande van jazz tot hip-hop, en van ambient tot funk. Voor elk wat wils zou je zeggen, maar dat betekende ook dat de grootste gemene deler van publiek dat het hele gamma kon appreciëren vrij klein was, hetgeen zich vertaalde naar een eerder kalme opkomst in Het Depot die avond. Aan de energie van de avond zou je het echter niet gemerkt hebben, want al vroeg begon de dynamiek zich doorheen de zaal te verspreiden. Het voorprogramma (en enkele intermezzos) werd verzorgd door DTM Funk, een DJ die ervoor zorgt dat je praktisch constant met je smartphone in de weer bent, de ene track na de andere Shazammend. Hij werpt genres en artiesten van over de hele aardbol samen in sets die daar niet van afzien, en vormt zo een mooi abstract voor wat eigenlijk het opzet van de hele avond zal zijn.

Eerste live-act en eerste headliner van de avond kwam in de vorm van de Moses Boyd Exodus, een futuristische jazzband uit het Verenigd Koninkrijk, met aan het roer de titulaire drumstokkentovenaar Moses Boyd zelf. Energetische jazz met duidelijke invloeden van Londense grime was wat de pot schafte, en het publiek verorberde zonder protesteren. Hoewel sommige solo’s iets te lang aansleepten hield Boyd’s knettergekke getimmer alles steeds recht, en de manier hoe hij moeiteloos door ritmewisselingen en drumrolls heen manoeuvreerde deed menig toeschouwer in gegil uitbarsten. Van de elektronisch getinte stijl die de Exodus in hun laatste plaat tentoon stelde was echter niet heel veel te merken: voor één nummer dook Boyd achter de drumcomputer en modulaire synthesizer. Laat dat echter niet als negatieve kritiek klinken, want terwijl het een welkome toets is, was er zeker geen sprake van gebrek aan electronica deze avond.

Laat dat mij brengen bij de tweede hoofdact van de avond, Duits geweld Natureboy Flako. Met veruit de meest gewaagde set van de avond bracht Flako een constante afwisseling tussen cinematische ambient-nummers en loeiharde beats allerhande, van trap tot grime, zelfs enkele footwork-invloeden passeerden de revue. Het audiovisuele schouwspel werd echt compleet toen ik besefte dat we hier niet naar een DJ-set, als wel een live uitgevoerde performance luisterden. Bij nader onderzoek bleek het zelfs dat de meeste melodieën bestonden uit gemoduleerde stemgeluiden, die Flako volledig live opnam en vervormde tot onherkenbare elektronisch klinkende tonen.

IMG_20171119_004329

Hierna was het tijd voor de eigenlijke gastheren van de avond om zich achter de samplers te scharen, Tangram-oprichters Uphigh Collective. Met een denderende set van de ene originele banger na de andere wisten ze de hele dansvloer in rep en roer te brengen, en het was meer dan duidelijk dat het Leuvense publiek hun elektronische volkshelden gemist had. Zowel nieuw als oud materiaal werd aangedaan, en telkens wanneer één van de meer gekende nummers door de speakers dreunde, zoals bij het nek-brekende Limit Kicks, was er steeds een harde kern van superfans te bespeuren die helemaal wild werd.

Tangram-resident Moodprint volgde op met een funky set van zowel eigen als vreemd materiaal, maar hoewel de sfeer er nog steeds goed inzat begon de vermoeiing toch al enigszins toe te slaan bij enkele feestgangers, en de dynamiek die eerder nog rauw en uitbundig was, leek ondertussen toch ietwat ingetogener.

Als we van dit verjaardagsfeest één ding mogen meenemen is het wel dat de Leuvense electronica-scene niet alleen springlevend is, maar ook veel in petto heeft voor de komende jaren, met artiesten waarvan het duidelijk is dat de golven die ze nu maken nog maar de proloog zijn voor wat komen zal. Hier leeft alvast de hoop dat ik ook voor de volgende verjaardag een uitnodiging in de bus krijg.

 

5 YEARS TNGRM: Moses Boyd Exodus + Natureboy Flako | zaterdag 18 november ’17 | 10 euro (8 euro met Cultuurkaart)

 

SlotUUR KULTUUR: Stikstof x Ertebrekers

Traditiegetrouw ronden we het academiejaar af met een SlotUUR KULTUUR-concert. Dit jaar kregen we dan nog eens twee bands voor de prijs van één. En die prijs bedroeg exact 0 euro. Voor cultuurkaarthouders, natuurlijk. Deze slimme cultuurliefhebbers verzamelden gezapig in Het Depot en waren getuige van twee hiphopgroepen met twee verschillende opvattingen van die stijl. Dat de afwezigen ongelijk hadden!

18449597_10155403269121349_2026004405061506663_o-e1494872958874.jpg

© Jannes Bollen

Lees verder

MEURIS: Meesterlijk Eigenzinnig, Uitermate Ruw, Immer Stevig

De combinatie Monza-Noordkaap. De combinatie experimenteel-commercieel, zonder weg te deinzen van het donkere en duistere. Dat is wat MEURIS brengt. En MEURIS staat niet voor de achternaam die op het paspoort van Stijn staat. Nee, MEURIS staat voor de band achter Meuris. En MEURIS met frontman Stijn Meuris streek vrijdagavond neer in Leuven. Wij passeerden Het Depot en hoorden goeie muziek. Dat we ons allesbehalve hebben beklaagd een kijkje te zijn gaan nemen!

MEURIS @ Het Depot

© JP Daniels

Lees verder

INTERVIEW: Stijn Meuris

Naar aanleiding van zijn nieuwe plaat ‘Vigilant’ die begin februari uitkomt en het bijhorende concert in Het Depot op 28 april had ik een gesprek met de man die zijn volk leerde kussen op de tonen van ‘Ik Hou Van U’. Hieronder leest u een Stijn Meuris die vertelt over politieke hufters, over het spijtige einde van Noordkaap en over de nood aan jonge muzikanten die originele muziek maken met betekenisvolle teksten.

Meuris was in Leuven voor een voorstelling van zijn ‘Tirade’-tour en ik maakte van de gelegenheid gebruik voor een babbel. Na Bart Peeters vorig jaar, nu dus deel 2 in de categorie ‘interview eens een Vlaamse Held’.

meuris-banner-nieuw

Lees verder

Admiral Freebee in Het Depot is beste concert van 2016

Niets dan lovende woorden over Admiral Freebee op donderdagavond 24 november in Het Depot. De show was namelijk compleet. Niet alleen met zware rock ’n roll of zwoele indierock, maar ook met blues, sereniteit en onverwacht diepzinnige levenslessen. Het is natuurlijk subjectief om te zeggen dat het het beste concert van 2016 was, maar dat de hele zaal meer wou dan de -nochtans- XL-versie die we voorgeschoteld kregen, is een feit. 

admiraaal

Lees verder

Support act Felix Pallas overtuigt meer dan hoofdact SX

SX is hot tegenwoordig. Niet alleen hebben ze nieuw album, Alpha genaamd, maar ook zijn ze de laatste tijd prominent op het scherm te zien in onder andere Culture Club op Canvas of op Zender van Studio Brussel. Kwestie van hun album voor te stellen hé. Trouwens, in Het Depot zijn nóóit slechte support acts te zien en dat werd vanavond nog maar weer eens bewezen. Felix Pallas warmde op en was minstens even goed als de main act. Misschien zelfs beter, maar dat is een kwestie van smaak.

bannersx

Lees verder