fABULEUS brengt politiek, liefde, geschiedenis én jong geweld samen

17553504_1296968017059032_2884559162988287500_n

MERLIJN OF HET BARRE LAND

Woensdagavond liep de grote zaal van Opek behoorlijk vol voor de première van Merlijn of het barre land, de nieuwste voorstelling van jongerengezelschap fABULEUS. 2 muzikanten en 14 jonge spelers stonden samen op de scène om een vernieuwende versie te brengen van het beroemde verhaal van Koning Arthur en zijn Ronde Tafel. Vertrekkend vanuit Merlijn oder Das wüste Land (1978-1980) van Tankred Dorst (een stuk dat 12 à 15 uur zou duren om het volledig op te voeren) slaagden Dirk De Lathauwer en Astrid Ogiers erin om 14 jongeren tussen de 13 en 22 jaar oud én de dromerige klanken van Hydrogen Sea het stuk te laten dragen.

Arthur, de zoon van Uther Pendragon en Ygraine, wordt bij zijn geboorte door Merlijn meegenomen en ondergebracht bij een edelman. Uther Pendragon, voormalig heerser van Brittannië, sterft, waardoor er grote onrust onstaat in het rijk. Daarom plaatst Merlijn het zwaard Excalibur in een steen en wie het zwaard eruit kan halen, wordt de nieuwe koning van Brittannië. Wanneer Arthur als schildknaap het zwaard van Sir Kay (zijn adoptiebroer) vergeet en dit moet gaan halen, komt hij het rotsblok met Excalibur tegen en haalt het zwaard zonder enige moeite uit de steen. Arthur wordt koning, trouwt met Guinevere en richt de Ronde Tafel op, waar ridders aan plaatsnemen met een geloof in gelijkheid en zicht op een betere wereld. Eén van die ridders is Lancelot. Wanneer hij verliefd wordt op Guinevere, verschijnt Mordred (de buitenechtelijke zoon van Arthur) aan het hof. Hij zal Guineveres ontrouw veroordelen en mee aan de oorzaak staan van de val van het rijk van koning Arthur.

Lees verder

Ranke vrouwenlijven & rokende haartapijten

Moster

Een (zeer) beknopte introductie tot de Rockposterkunst + TIP: Noorse rockband MØSTER! in jeugdhuis SOJO

Zie daar! Welk onbeschaamd parachronisme tref ik nu aan, hier in ons eigenste kleine studentenstadje! Is dat een Rockposter? Het doet tenminste erg denken aan het kleurrijke fenomeen dat van Amerikaanse bodem hierheen is gewaaid, en het siert alle Leuvense plakpalen en –muren. MØSTER!—staat er, in verticale blokletters die overlappen met het rokende haar van een langhalzige schone. Haar kartelige schouders zijn driemaal bloedrood dooraderd. Ja, zij is onmiskenbaar een vrouwvulkaan. Lees verder

Zet het derde trimester in met een streepje klassiek

De laatste twee weken van april zitten bomvol klassiek. Zet deze concerten zeker in je agenda.

1. De lenteconcerten van het USO

De lenteconcerten van het USO komen eraan. De vijfde symfonie van Sjostakovitsj (aka ‘Sjos Vijf’), een vioolconcerto van Bruch en de Capriccio Italien van Tsjaikovski, da’s drie keer romantische passie zonder weerga. Voor de dorstigen is er de traditionele en welbekende USO-receptie achteraf.

do 27/4, vr 28/4, 20u | Aula Pieter De Somer | €5 (studenten), €4 (Cultuurkaart) | info & tickets

2. Passie van de stemmen

Ooit was Vlaanderen het centrum van meerstemmige muziek, maar ook over het kanaal bestaat een eeuwenlange traditie van koormuziek. Het Britse ensemble The Sixteen brengt Engelse polyfonie naar Leuven. Naast William Byrd hoor je muziek van Arvo Pärt, een eigentijdse Estse componist. Zestien stemmen, mooier wordt het niet.

do 20/4, 20u30 | Abdijkerk Vlierbeek | €16 (-26/Cultuurkaart) | info & tickets

Ook de dagen erna klinkt in de Abdij van Park muziek voor stemmen.

3. Händels Messiah

Toen de dieren nog spraken werd in de schoot van WINA (de kring van fysici en wiskundigen) een studentenkoortje opgericht. Nu, 20 jaar later, brengt Koordinaat de Messiah van Händel. Twee uur feestmuziek. Hallelujah!

za 29/4, 19u30 | Aula Pieter De Somer | €16 (student) | info & tickets

(beeld © USO)

We’re pretty fuckin’ far from okay

De opzet bleek eenvoudig: twee stoelen, twee spots, twee mensen. De thematiek was dat allesbehalve. Met een beklijvende voorstelling haalt Lisbeth Gruwez/Voetvolk de toeschouwers met verrassend weinig moeite uit hun comfortzone.

Muziek komt er niet echt aan te pas,  maar van tijd tot tijd klinken er enkele tonen die harmonieus samengaan met de choreografie. Afgezien daarvan wordt de voorstelling geleid door ademhaling en hoe langer de opvoering duurt, hoe opvallender dat geadem weerklinkt in de schouwburg. Na verloop van tijd lijkt het wel alsof de ademhaling van het publiek mee versnelt en stokt tot op het punt dat rustig ademen niet meer zo vanzelfsprekend is. Lees verder