Man spricht heut nur noch von Clivia // 13 december 2014

Nu de temperaturen al eens onder nul durven zakken en de eerste sneeuw in de Hoge Venen een feit is probeert men op alle mogelijke manieren warm te blijven. Ondanks de aanlokkelijke bekers glühwein op de Leuvense kerstmarkt besloot ik de warmte te gaan opzoeken in de 30CC/Schouwburg tijdens de operette Clivia.

Door andere verplichtingen was ik genoodzaakt om de namiddagvoorstelling te bezoeken. Mijn eerdere ervaring met voorstellingen in de namiddag heeft me geleerd dat de acteurs dan meestal voor een handvol mensen spelen en ik was dus voorbereid op een quasi lege zaal. Mijn verbazing was echter groot toen ik een stampvolle Leuvense schouwburg binnenwandelde. Met twee cactussen aan elke kant van het podium werd de setting al duidelijk nog voor het doek openging en eens dat gebeurde waanden de aanwezigen zich onmiddellijk in de (fictieve) Zuid-Amerikaanse staat Boliguay, waar Dostals werk zich afspeelt. Een pluim voor de artistieke leiding van Axel Everaert. Ik had duidelijk de juiste keuze gemaakt om warm te blijven.

Zoals het een operette betaamt begon ze met een overweldigende ensemblezang. Hier werd al meteen duidelijk dat de Zuid-Amerikaanse setting niet tot enkel het decor beperkt zou blijven. In Dostals muziek zorgden castagnetten voor een typische zuiderse toets en de veel gebruikte tangoritmes maakten het enorm moeilijk om tijdens de operette de benen stil te houden. In deze eerste scene werd meteen de draak gestoken met de Hollywoodcultuur van de jaren ’30. Na het ensemble stelden componist Dostal en Librettist Amberg ons de verschillende personages voor. De bezitterige magnaat Potterton, de eenzame gaucho Juan en uiteraard steractrice Clivia Gray. Stuk voor stuk waren ze grappiger dan hun tegenhangers op het witte doek in Kinepolis enkele honderden meters verderop.

Dankzij hun degelijke acteerprestaties en geweldige gezangen wist het Brussels operette theater mij in de eerste akte enorm te overtuigen. De acteurs gaven met glans karakter aan hun personages zonder daarbij over the top te gaan acteren. Zeker Emils Kivlenieks wist mij in zijn rol als Lelio Down enorm te entertainen en ook Niels Badenhop werkte zich als Kasulke moeiteloos op tot publiekslieveling. Tijdens de pauze keek ik dan ook vol verwachting uit naar de volgende twee aktes.

Na de pauze was de sfeer van de operette drastisch omgeslagen. De filmcrew, die ondertussen Boliguay binnen geraakt was, begaf zich onder de BCBG van de Bolugayse bevolking. De muziek werd serieuzer en bereikte een hoogtepunt tijdens de aria van Clivia. An de Ridder vertolkte het beklijvende Ich bin Verliebt meesterlijk en zorgde mede dankzij deze aria voor een enorm emotionele derde akt. De amoureuze verhouding tussen de steractrice en de Boliguayse president kreeg zo dat extra tikkeltje geloofwaardigheid. Toch draaiden de laatste twee aktes niet enkel om de liefdesperikelen van de hoofpersonages. Op een meesterlijke wijze heeft Dostal de emotionele stukken afgewisseld met meer humoristische gezangen zoals Schon die alten Chinesen. De acteurs slaagden er keer op keer in om ondanks de emotionele geladenheid van de tweede en de derde akte, toch het humoristische aspect niet uit het oog te verliezen.

Uiteraard waren er ook enkele puntjes van kritiek. Zo overstemde het orkest sommige zangers en stond er een stevige portie haar op het Duits van sommige van de acteurs. Deze minpunten wegen echter niet op tegen alle vooraf aangehaalde positieve punten. Het Brussels operettetheater zorgde voor een zeer aangename uitvoering. Ze verdienen dan ook zonder twijfel deze “Fabelhaften Reportage”.

TIPS: Zeven concerten aan het eind van 2014

Nu de examens voor de deur staan en de belangrijke deadlines plots wel heel dichtbij komen, is het stilaan tijd om afscheid te nemen van de buitenwereld en ons op te sluiten achter bureaus en in bibliotheken. Voor de blok binnenkort in al haar hevigheid losbarst, zijn er echter nog drie weken waarin er nog enorm veel op poten staat in de Leuvense cultuurhuizen. Vergeet dus nog even die gevreesde weken na de kerstperiode en zorg dat je voor de volgende concerten tijd vindt in je planning.

UHO, Arenbergorkest en LUK

Het LUK gaf eerder dit jaar al het beste van zichzelf op Thousand Voices for Piece en het daarop voorafgaande dubbelconcert met het SKA. Op dinsdag 16 december kan je het Leuvens Universitair Koor opnieuw aan het werk zien op hun Kerstconcert A Boy was Born, waar ze werken zullen brengen van onder andere Mendelssohn en Poulenc. Afspraak om 20.30 in de Sint-Jan-de-Doperkerk. Tickets voor studenten met een cultuurkaart kosten in voorverkoop slechts vier euro.

Ook het Arenbergorkest organiseert in december hun Kerstconcert. In A Midwinter’s Nightmare zal het orkest enerzijds klassieke pareltjes zoals Danse Macabre, het bekende werk van Saint-Saëns, maar ook filmmuziek uit bijvoorbeeld Snow White and The Huntsman of Tim Burtons The Nightmare Before Christmas brengen. Je krijgt twee kansen om het concert mee te pikken, namelijk op zeven en negen december. Ook deze tickets zijn voor studenten met een cultuurkaart vier euro.

Net als voor het LUK is de Sint-Jan-de-Doperkerk ook voor het UHO de locatie van hun najaarsconcert. Op vier december vindt het benefietconcert StapsgeWIJS, ten voordele van het Vertrouwenscentrum Kindermishandeling Vlaams-Brabant plaats. Tickets zijn te verkrijgen via kaarten@uho.be en voor studenten kost een kaartje vijf euro.

Liebrecht Vanbeckevoort

In oktober eerde Boris Giltburg, winnaar van de Koningin Elisabethwedstrijd voor piano, Leuven al met een bezoek. In december is het de beurt aan een finalist van eigen bodem. Op twee december komt Liebrecht Vanbeckevoort samen met het orkest Casco ‘Phil’ naar onze studentenstad om er twee werken van Ludwig van Beethoven uit te voeren. In het kader van Vanbeckevoorts project om alle pianoconcerti van Beethoven uit te voeren, zal in de eerste plaats het vijfde pianoconcerto ten gehore gebracht worden. Daarna brengt Casco ‘Phil’ de derde symfonie, beter bekend als de Eroicasymfonie. Dankzij de last minute deals van 30cc kunnen studenten met een cultuurkaart voor acht euro van dit concert komen genieten.

Clivia

Nico Dostal mag misschien niet meteen een tot de verbeelding sprekende componist zijn, maar met zijn operette Clivia gaf Dostal wel zijn eigen kritische kijk op het pompeuze karakter van de toenmalige Hollywoodcultuur. Typisch voor deze operette zijn de karikaturale personages en de vaak zeer cabareteske muziek. Deze humoristische elementen weet Dostal op een sublieme manier te verweven met dramatische koorwerken en de relatief serieuze thematiek. Het Brussels Operette Theater komt op zaterdag dertien december naar de schouwburg in Leuven, waar Ann De Ridder de rol van Clivia op zich zal nemen. Tickets kosten minstens veertien en maximum twintig euro maar ook hier kan je als cultuurkaarthouder gebruik maken van de last minute deals.

Vlaams Radio Koor

Mocht je na het LUK-concert nog steeds niet genoeg gekregen hebben van vocale muziek, dan komt ook het Vlaams Radio Koor op 21 december naar Leuven. Net als het LUK hebben ook zij met Dreaming of a White Christmas een Kerstprogramma opgesteld. Daarin zullen ze enerzijds enkele van de Vespers van Sergei Rachmaninov uitvoeren maar daarnaast ook verschillende Amerikaanse traditionele kerstliederen. Denk Bing Crosby en Frank Sinatra maar dan in een volledige koorzetting. Zo vlak voor de kerstdagen hoeft het niet altijd even zwaarwichtig te zijn. Het Vlaams Radio Koor brengt dit programma in Abdij Vlierbeek en kost voor studenten (-26) twaalf euro.

Na deze zeven concerten zitten mijn aanraders voor 2014 erop. Treur echter niet, in januari zullen opnieuw de beste uitvoeringen voor jullie samengebracht worden. Loop dus nu al naar de Acco en zorg dat je tegen dan een nieuwe agenda aangeschaft hebt.