LUK’s schitterende muzikale vaarwel voor het Verenigd Koninkrijk

Een nieuwe dirigent, een nieuw geluid. Na vijf jaren Koen Vits staat er een nieuwe, jonge dirigent aan het roer van de groep zingende studenten: Kevin Hendrickx. In tegenstelling tot zijn voorganger, stelde Hendrickx zijn eerste concert niet in het teken van Kerst, maar in het teken van de politieke ontwikkelingen met het Verenigd Koninkrijk. Toevallig of niet, het concert vond plaats op de vooravond van een van de belangrijkste verkiezingen op dit eigenzinnige eiland, dat resoluut koos voor een politieke afscheuring van het Europese vasteland. Hendrickx en het LUK kozen ervoor om de exit van het Verenigd Koninkrijk uit de EU te bezingen als een requiem, als het ten grave dragen van de innige relaties die het VK met het Europese vasteland had.

Het Verenigd Koninkrijk bezit wellicht één van de sterkst uitgebouwde koortradities (denk aan de met kathedralen verbonden Boys’ Choirs, o.a. het Westminster Abbey Choir). Dat blijkt ook uit de brede waaier aan koormuziek die tijdens het concert aan bod kwam. Van Elizabethaanse madrigalen tot hedendaagse, modernistische composities, dirigent Hendrickx koos een aantal bijzonder mooie composities uit het rijke verleden van de Britse koortraditie. In tegenstelling tot zijn voorganger, die een fervent aanhanger was van de quasi-epische koormuziek van onze Belgische Van Nuffel, koos Hendrickx voor een wat ingetogener repertoire, dat niettemin een overweldigende en ontroerende indruk bij het publiek teweeg bracht.

Een goed gevulde Sint-Jan-de-Doperkerk hoorde eerst een bijzonder zacht en zoet Schots volkswijsje, The Gallant Weaver, dat door de Schotse componist James MacMillan voor koor is bewerkt. Sopraanstemmen weven het publiek mee in een magisch en mythisch muzikaal tapijt, kortom: een mooie opener voor de rest van de avond. Vervolgens zingt het LUK enkele mooie, maar minder interessante stukken. Parry’s Songs of Farewell brengt de mythologiserende functie van de Eerste Wereldoorlog binnen, dat direct gevolgd wordt door het bijzonder sterke en sterk opgevoerde stuk Advance Democracy van Groot-Brittanniës bekendste moderne componist, Benjamin Britten. Het lied is zowel in zijn vorm als in zijn tekst een overtuigend strijdlied tegen het in de jaren ‘30 oprukkende fascisme, een lied dat voor onze tijd nog steeds bijzonder interessant is.

Het tweede deel was het mooiste van de twee. Het koor opende met het lied The Lamb van sir John Tavener, een van de bekendste naoorlogse componisten uit het Verenigd Koninkrijk. De tekst van de romantische dichter William Blake geeft op poëtisch inventieve wijze een weergave van de Heilige Drievuldigheid, dat in de hemelse muziek van Tavener weerspiegeld wordt. Het stuk begint vrij dissonant, maar laat als antwoord daarop het publiek baden in een zee van hemelse schoonheid. Het effect wordt alleen maar versterkt door de unieke opstelling van het koor, dat het publiek omringde en insloot. Het werk van Bairstow en Harris dat het LUK op magistrale wijze zingt, wordt op het einde gevolgd door Herbert Howells bijzonder intieme en bekoorlijke requiem. Na het laatste nummer van de keuze van Hendrickx volgde nog een minder geslaagd bisnummer, waarvan de hoogste noten niet altijd even raak waren.

De avond sloten de studenten af met een ‘We Wish You a Merry Christmas’. Inderdaad, een advent zonder de magistrale concerten van het LUK zijn bijna ondenkbaar geworden. Telkens opnieuw blijft de kwaliteit van dit koor het publiek met stomheid verbazen en telkens opnieuw hunker je naar meer hemelse schoonheid. Uitkijken dus naar het volgende concert!

LUK – Requiem for Britain / donderdag 12 december 2019 om 20u30 / Sint-Jan-de-Doperkerk, Groot Begijnhof, Leuven / korting met cultuurkaart

(uitgelichte afbeelding © Henk Van Rensbergen, ontwerp © LUK)

Laudate: jubileumconcert LUK in de overtreffende trap

Laudate, wees geprezen, LUK! Wat een overdonderende muziekpracht! Je kan de loftuitingen over het jubileumconcert van het LUK alleen maar in de overtreffende trap schrijven, zo bijzonder indrukwekkend was het concert in de Sint-Jan-de-Doperkerk op donderdag 16 mei 2019. Voor het jubileumconcert én het laatste concert onder leiding van dirigent Koen Vits, nodigde het LUK een orkestensemble uit met leden van het Brusselse conservatorium en het Leuvense Lemmensinstituut. Samen voerden zij voornamelijk werk van Jules Van Nuffel op, maar ook van William Henry Harris, Guy Weitz, Arnold Bax en de speciaal voor dit concert zelfgemaakte LUK-hymne. Zoals gebruikelijk straalde de performance een ongeziene professionaliteit en kwaliteit uit met een overweldigende passie als resultaat. Het stemmen van de instrumenten begint, het koor komt de gang van de kerk opgewandeld, het concert kan beginnen: sit back, relax and enjoy!

cof

© Inge Clerens

Centraal in de avond stond het werk van de Belgische priester-componist Jules Van Nuffel, de favoriet van dirigent Koen Vits. Van Nuffel is misschien geen household name, zijn werk is echter al meerdere keren door het LUK opgevoerd. Deze vernieuwer bracht met mondjesmaat modernistische effecten in de kerkmuziek, die sinds de motu proprio uit 1903 van paus Pius X terugkeerde naar de gregoriaanse en polyfone roots. Het zijn echter deze vernieuwende kleurrijke akkoorden van het impressionisme of de harde effecten van het expressionisme die het werk van Van Nuffel zijn subtiele veelzijdigheid geven. Met aandacht voor details en een muzikale integratie van de betekenis van de Bijbelse teksten—zo gaat de toon naar omhoog wanneer er over een berg wordt gesproken—maken de muziek van Van Nuffel een paradijs voor het oor.

Het eerste werk, Statuit ei Dominus, overdondert met zijn epische en stemmige geheel, terwijl het rebellerende Super flumina Babylonis een zachtere, maar weemoedige totaliteit representeert. De laatste van de twee was in 1916 een gewaagde tekst over onderdrukking tegen de Duitse bezetting. In vergelijking met Van Nuffels muziek vallen de werken van de andere componisten geboren in 1883, William Henry Harris, Arnold Bax en Guy Weitz, een beetje in het niet, maar toch weet het LUK ze met passie over te brengen. Bovendien verdient de orkestrale ondersteuning onder leiding van concertmeester Ebert Rens een bijzondere vernoeming. Het LUK, weten we van alle vorige opvoeringen, kan best alleen de kerk vullen met krachtige muziek, maar samen met het orkest wordt het niveau nog een tikkeltje hoger opgetild. Wanneer zij samen in harmonie spelen en zingen, word je bijna letterlijk van je stoel geblazen.

Na de pauze brengt het LUK hulde aan Koen Vits, de vijftiende dirigent van het koor sinds zijn oprichting. Het LUK is altijd wel voor een grapje te vinden en ook deze keer zit het concert vol met inside jokes, zoals de mastodont van een dirigeerstok of de selfie met orkest en koor. Dat Koen Vits niet alleen dirigent is, maar ook componist, konden we horen in het speciaal voor dit jubileumconcert gemaakte LUK-hymne. De tekst van Cyril Masai, één van de leden van het koor, brengt hulde aan het LUK als niet zomaar een universitair ensemble, maar bovendien een gezellige studentenvereniging die het ook is.

Na het klassiekere werk van Guy Weitz en de heldere en scherpe noten van Arnold Bax, is het tijd voor het meesterwerk van Van Nuffel: het Te deum. Dit bevrijdings-te deum werd geschreven door Van Nuffel op het einde van de Tweede Wereldoorlog met het vooruitzicht op de bevrijding van het Duitse juk. Terwijl de heiligenbeelden in de kerk meekijken, komen de engelenstemmen van het LUK tot volle bloei in de ‘sanctus, sanctus, sanctus’ in het midden van het stuk. Dit lange en epische werk combineert alle krachten die Van Nuffel, het LUK en het orkestensemble konden brengen en was een prachtige afsluiter van een mooi jubileumconcert.

Een oorverdovend applaus, de nodige traantjes bij Koen Vits en een staande ovatie sluiten de avond in schoonheid af. Laudate vos, LUK, het is jullie weer gelukt om een massa volk met religieuze koormuziek te ontroeren!

Laudate – Jubileumconcert 50 jaar Leuvens Universitair Koor / donderdag 16 mei 2019 om 20u30 / Sint-Jan-de-Doperkerk, Groot Begijnhof, Leuven / korting met cultuurkaart

Kerst en welklinkende stemmen, alleluia!

December lijkt nog maar net ingezet en het Vlaamse koorlandschap kleurt alweer vrolijk rood en groen. Men zingt blijmoedig van ‘Christus natus est’ en menig Latijns vers ontspruit aan de al dan niet welklinkende stembanden van zowel oud als jong. Ook de jeugdige leden van het LUK brachten ons gisterenavond, netjes gehuld in hun zwart-blauwe outfitjes, een werkelijk royaal aanbod aan kerstvreugd en vree. De Sint-Jan-de-Doperkerk is tot aan de nok toe gevuld en trotse familieleden rechten opgetogen de rug in een poging hun zingende verwanten zo efficiënt mogelijk in het vizier te krijgen. Make we joy now in this fest! 

Zoals het het Universitair Koor betaamt, komen de leden, al zingend en ordelijk gerangschikt in een ‘tweerijen-formatie’, het podium op. De teerling is geworpen. Dirigent Koen Vits verzoekt het publiek op ludieke wijze alle technologische apparatuur uit te schakelen. (Tevergeefs uiteraard, want net na de pauze zouden de pijnlijke klanken van een ‘catchy’ ringtone op onverbiddelijke wijze doorheen de kerk weerklinken.) Koorleden Elisabeth Tu en Tiny Pagnaer leiden elk werk in aan de hand van een korte, informatieve introductie. Nummer één op het programma: de vierdelige kerstsuite van de Vlaamse Raymond Schroyens: Christal 

Vier oude kerstliederen worden hierbij aaneengeregen in een hedendaagse bewerking voor gemengd koor, zo informeert het programmaboekje ons. De titel is een samentrekking van de woorden ‘Christus (in de) stal’ en onderstreept zo nog een laatste keer het alom bekende thema van het kerstverhaal. Het koor klinkt jeugdig, licht en sprankelend. De stemmen zijn ongeschoold, maar geven blijk van muzikaliteit, gevoel voor intonatie en een aanstekelijke animo. Petje af voor die liefelijke sopraantjes die helder klinken als kristal (vergeef me deze flauwe woordspeling). Hun hoge noten weergalmen soepel en vlekkeloos geïntoneerd tussen de witte pilaren van de volgeladen kerk en dat doen ze net alsof het niets was.  

Het tweede werk brengt ons vier Duitse motetten: een toonzetting van enkele beroemde passages uit de Bijbel door componist Heinz Werner Zimmerman. En dit ondersteund door de olijke ‘walking bass’ van een warm klinkende contrabas. Bassist Mike Delaere wandelt vrolijk van noot naar noot en alweer halen de sopranen de hoge regionen met veel verve. De compositie zelf balanceert onverschrokken tussen de beeldende sferen van verlossende vreugde aan de ene kant en mystieke vervreemding aan de andere. Zwierige ritmes en wijde intervallen staan hier tegenover lange, uitgerekte melodielijnen die zich wrijvend op elkaar opstapelen. Kyrieleis! 

Nu zou dit studentikoze kerstconcert niet hetzelfde zijn geweest zonder enkele pittige negro spirituals. Wade in the Water is een verborgen boodschap voor vluchtende slaven en Go Tell It on The Mountain een aansporing tot het luid aankondigen van de geboorte van Jezus. Koen Vits verrast het publiek met twee dappere solo’s, die hij stoutmoedig en vol vuur op het podium brengt. Aan enthousiasme geen gebrek! 

Na de pauze valt mij vooral het vierdelige werk van Francis Poulenc op. De Quatre motets pour le temps de Noël zijn allesbehalve simpel. Het werk vergt, vooral voor de sopranen, een buitengewone subtiliteit en beheersing van de stem. De componist laat de hoogste vrouwenstem met een driedubbele piano inzetten op een hoge fa en noteert daarbij het extra verzoek: ‘Bien lié et bien doux’. Een lastige opgave, maar het LUK zou het LUK niet zijn indien het zo’n uitdaging lafhartig uit de weg ging.  

Na Poulencs muzikale perikelen volgt een zucht van ontlading. Componist Erik Vinken arrangeerde twee overbekende kerstliederen, waarvan één speciaal voor het LUK zelf, en de opgewekte klanken van Away in a Manger en Sleigh Ride luiden het einde van het concert in. Het bisnummer wenst ons goedmoedig ‘a merry Christmas’ en het publiek antwoordt (terecht!) met een denderend applaus. Tussen het geschal van klappende handen en juichende moeders in valt mijn blik plotsklaps op het donkerbruine doek dat zich onheilspellend, als het zwaard van Damocles, boven de hoofden van de LUK-leden bevindt. Een stervende Jezus hangt spierwit aan het fatale kruis, benen gevouwen, armen vol smart boven zich uit, en blij verrast door deze onmiskenbare paradox, baan ik me voldaan een weg naar de receptie. Make we joy!

LUK Make We Joy 11-12-2018

Make we joy | LUK | dinsdag 11 december 2018, 20:30 | Sint-Jan-de-Doperkerk | niet-studenten: €10; studenten: €5; Cultuurkaart: €4

M-useumnacht: zoveel werelden in één museum

Wie M tijdens de M-useumnacht bezocht, was zeker van een gevulde avond. Drie expo’s, zes concerten en verschillende workshops gaven de ruim duizend bezoekers de kans het museum op een heel andere manier te ontdekken. Enkele hoogtepunten uit het programma.

Sam De Gueldre en Emmanuel van der Beek

M-useumnacht was het perfecte moment om de tentoonstelling rond de Arenbergs in de schijnwerper te zetten. Als student in Leuven heb je vast wel van de naam ‘Arenberg’ gehoord. Het kasteel van Arenberg en de daarbij horende domein huisvesten vandaag onder meer de wetenschapsrichtingen. Dat de adellijke familie, die hun naam aan het domein en bijgevolg de campus hebben ontleend, echter behoorde tot een van de meest invloedrijke families in de geschiedenis van Europa, is een minder bekend feit. En bij een invloedrijke functie, hoort ook een indrukwekkend patrimonium. Het is onder andere dat patrimonium dat je leert kennen in de veelzijdige tentoonstelling in M.

De zeven zalen tellende tentoonstelling herbergt een aantal mooie onbekende schatten. Zo hangt er een fraai portret van een jonge vrouw geschilderd door Rubens, een heel erg kleine Bruegel en een prachtig handschrift versierd met tekeningen van Albrecht Dürer. Het hoogtepunt van de collectie was een enorme bedsprei die het verhaal van Phaëton voorstelde.

De familie komt echter ook nog in andere facetten tot zijn recht. Je leert ze ook zelf kennen door hun familieportretten en hun oorkondes. Zo behoorde de familie tot de exclusieve ridderorde van het Gulden Vlies, een invloedrijke groep in het historische Europa. Indrukwekkend waren de drie stadsgezichten van Antwerpen, Brussel en Amsterdam. Deze levensgrote vogelperspectieven op de grootste steden van de Lage Landen verduidelijkt de band tussen de van oorsprong uit de Duitse Eifel komende geslacht en onze streken.

Andere indrukwekkende zalen bevatten de kledingcollectie vanuit de zeventiende eeuw of hun bibliothecaire collectie, met onder andere een originele partituur van een werk van Vivaldi. Ook bezaten de Arenbergs een collectie archeologische vondsten, met onder andere Egyptische schatten.

Deze prestigieuze expo kon al rekenen op meer dan 10.000 bezoekers in het openingsweekend en de adellijke pracht en praal werd met het bezoek van koningin Mathilde nog verder opgeluisterd. Ondanks de beperkte collectie, schetst de tentoonstelling een gevarieerd beeld van een van de machtigste families uit het oude Europa.

Vormenwereld

De M-useumnacht is het ideale moment om rustig door het hele M te dwalen en dan stoot je ook op heel andere kunst. Wie de tentoonstelling over René Heyvaert binnengaat, komt even in een heel andere wereld terecht. De vormelijke eenvoud van Heyvaert, een Belgische avant-gardekunstenaar uit de vorige eeuw, contrasteert fel met de overdosis ornament van de Arenbergs. Heyvaert haalde, in de voetsporen van de dadaïsten, alledaagse voorwerpen uit hun context en zette ze in een museum.

In het universum van Heyvaert is een luciferdoosje geen luciferdoosje meer, maar een kunstwerkje van vorm en kleur. De luciferdoosjes – ook de dozen waspoeder en het zilveren bestek – gaan tegelijk een dialoog aan met zijn andere werken: geometrische patronen in zachte kleuren. Niet ieder kunstwerk blaast je meteen omver, maar het is aangenaam vertoeven in het rustige universum van Heyvaert. Zijn vormen en kleuren halen je even weg uit de wereld waar de luciferdoosjes vandaan komen.

Iets dichter bij de alledaagse leefwereld staat de tentoonstelling over de Mies van der Rohe Award, een van de belangrijkste Europese architectuurprijzen. De genomineerde gebouwen worden met foto’s, plannen en maquettes aan het publiek voorgesteld. Wie elk gebouw wil leren kennen, moet er een hele avond voor uittrekken, maar ook een snelle blik op de posters is de moeite waard. Alle genomineerde projecten zijn gebouwen die doen dromen. Onze omgeving kan er in de toekomst zoveel mooier uitzien.

Soundtrack

Wat bij de M-useumnacht sinds vorig jaar niet meer kan ontbreken, is de verwelkoming van de bezoekers door het Leuvens Universitair Koor. Twee keer traden de zangers op aan de ingang van het museum, waarbij de bezoekers zich tussen twee rijen naar de ingang van het museum moesten begeven. De schroom bij veel bezoekers om al dat moois te verbreken door erdoorheen te stappen was groot. Toch was het een unieke beleving: je wordt letterlijk in stereo omringd door een koor.

Wat meer verscholen in het museum speelt Ana Schultze drie keer een klein concertje op haar harp. De muziek echoot zacht in meerdere museumzalen, in de muziek resoneren tegelijkertijd de werken die in de zalen hangen. Veel muziek komt uit de periodes waarin ook de kunstwerken zijn gemaakt en dat hoor je. Met de muziek als soundtrack is het heerlijk verdwalen in het bontgekleurde wandtapijt dat achter de harp hangt.

De muziek die aan het einde van de avond in de bar klonk, was iets minder subtiel. Hoewel, wie ver genoeg ging staan om niet omver geblazen te worden door de decibels, merkte dat AliA, artist-in-residence in Het Depot, niet zomaar een dj was. Ze bouwde voor sluitingstijd nog snel een feestje. Muziek met een beat maar met een eigen twist, zo hoort dat in een museum.

M-useumnacht, UUR KULTUUR / woensdag 28 november 2018 / gratis voor cultuurkaarthouders

Magisch kerstconcert van het LUK

Het Leuvens Universitair Koor (LUK) hield 15 december haar kerstconcert ‘O nata lux’ in het Groot Begijnhof. Voor de kerk staat een lange rij fans aan te schuiven, als was het een uitverkocht sportpaleis. Onder leiding van Koen Vits brengt het koor maar liefst 22 werken. Het bijzondere is dat ieder werk als het ware een doppelgänger heeft. Oude koorstukken werden door jongere componisten herwerkt: de tekst werd overgenomen of ze werkten met hetzelfde thema.

12043783_10203846127668693_1227780312_o(foto: http://luk.studentenweb.org/)

Lees verder

Voelbaar ge-LUK

Flauwe woordspeling? Misschien wel, maar exact dat gevoel straalde het Leuvens Universitair Koor uit op hun jaarlijks kerstconcert. Deze opgetogen sfeer was zonder twijfel gerelateerd aan de familiale supporters die de O.L.V. van Troostkerk overvloedig vulden. Ook de toporganisatie zorgde voor een ontspannen stemming. Van helder programmaboekje tot fotografe en camera’s van dienst: alles bleek strak gecoördineerd.

Lees verder

TIPS: Zeven concerten aan het eind van 2014

Nu de examens voor de deur staan en de belangrijke deadlines plots wel heel dichtbij komen, is het stilaan tijd om afscheid te nemen van de buitenwereld en ons op te sluiten achter bureaus en in bibliotheken. Voor de blok binnenkort in al haar hevigheid losbarst, zijn er echter nog drie weken waarin er nog enorm veel op poten staat in de Leuvense cultuurhuizen. Vergeet dus nog even die gevreesde weken na de kerstperiode en zorg dat je voor de volgende concerten tijd vindt in je planning.

UHO, Arenbergorkest en LUK

Het LUK gaf eerder dit jaar al het beste van zichzelf op Thousand Voices for Piece en het daarop voorafgaande dubbelconcert met het SKA. Op dinsdag 16 december kan je het Leuvens Universitair Koor opnieuw aan het werk zien op hun Kerstconcert A Boy was Born, waar ze werken zullen brengen van onder andere Mendelssohn en Poulenc. Afspraak om 20.30 in de Sint-Jan-de-Doperkerk. Tickets voor studenten met een cultuurkaart kosten in voorverkoop slechts vier euro.

Ook het Arenbergorkest organiseert in december hun Kerstconcert. In A Midwinter’s Nightmare zal het orkest enerzijds klassieke pareltjes zoals Danse Macabre, het bekende werk van Saint-Saëns, maar ook filmmuziek uit bijvoorbeeld Snow White and The Huntsman of Tim Burtons The Nightmare Before Christmas brengen. Je krijgt twee kansen om het concert mee te pikken, namelijk op zeven en negen december. Ook deze tickets zijn voor studenten met een cultuurkaart vier euro.

Net als voor het LUK is de Sint-Jan-de-Doperkerk ook voor het UHO de locatie van hun najaarsconcert. Op vier december vindt het benefietconcert StapsgeWIJS, ten voordele van het Vertrouwenscentrum Kindermishandeling Vlaams-Brabant plaats. Tickets zijn te verkrijgen via kaarten@uho.be en voor studenten kost een kaartje vijf euro.

Liebrecht Vanbeckevoort

In oktober eerde Boris Giltburg, winnaar van de Koningin Elisabethwedstrijd voor piano, Leuven al met een bezoek. In december is het de beurt aan een finalist van eigen bodem. Op twee december komt Liebrecht Vanbeckevoort samen met het orkest Casco ‘Phil’ naar onze studentenstad om er twee werken van Ludwig van Beethoven uit te voeren. In het kader van Vanbeckevoorts project om alle pianoconcerti van Beethoven uit te voeren, zal in de eerste plaats het vijfde pianoconcerto ten gehore gebracht worden. Daarna brengt Casco ‘Phil’ de derde symfonie, beter bekend als de Eroicasymfonie. Dankzij de last minute deals van 30cc kunnen studenten met een cultuurkaart voor acht euro van dit concert komen genieten.

Clivia

Nico Dostal mag misschien niet meteen een tot de verbeelding sprekende componist zijn, maar met zijn operette Clivia gaf Dostal wel zijn eigen kritische kijk op het pompeuze karakter van de toenmalige Hollywoodcultuur. Typisch voor deze operette zijn de karikaturale personages en de vaak zeer cabareteske muziek. Deze humoristische elementen weet Dostal op een sublieme manier te verweven met dramatische koorwerken en de relatief serieuze thematiek. Het Brussels Operette Theater komt op zaterdag dertien december naar de schouwburg in Leuven, waar Ann De Ridder de rol van Clivia op zich zal nemen. Tickets kosten minstens veertien en maximum twintig euro maar ook hier kan je als cultuurkaarthouder gebruik maken van de last minute deals.

Vlaams Radio Koor

Mocht je na het LUK-concert nog steeds niet genoeg gekregen hebben van vocale muziek, dan komt ook het Vlaams Radio Koor op 21 december naar Leuven. Net als het LUK hebben ook zij met Dreaming of a White Christmas een Kerstprogramma opgesteld. Daarin zullen ze enerzijds enkele van de Vespers van Sergei Rachmaninov uitvoeren maar daarnaast ook verschillende Amerikaanse traditionele kerstliederen. Denk Bing Crosby en Frank Sinatra maar dan in een volledige koorzetting. Zo vlak voor de kerstdagen hoeft het niet altijd even zwaarwichtig te zijn. Het Vlaams Radio Koor brengt dit programma in Abdij Vlierbeek en kost voor studenten (-26) twaalf euro.

Na deze zeven concerten zitten mijn aanraders voor 2014 erop. Treur echter niet, in januari zullen opnieuw de beste uitvoeringen voor jullie samengebracht worden. Loop dus nu al naar de Acco en zorg dat je tegen dan een nieuwe agenda aangeschaft hebt.

LUK en USO uit de startblokken // 5 & 6 november 2014

Op woensdag vijf november begonnen twee van de universitaire ensembles aan hun concertjaar op Belgische bodem. Niet alleen het Universitair Symfonisch Orkest, maar ook het Leuvens Universitair Koor hadden dan een concert ingepland. Gelukkig voor deze recensent deed het USO hun concert op zes november nog eens over en kon ik dus zonder overlappingen op woensdag afzakken naar de grote aula van het Maria-Theresia College voor het concert van het LUK.

In het kader van het project 1000 voices for peace had het LUK hun collega’s uit Amsterdam uitgenodigd. Een zeldzame samenwerking waarvan je zou verwachten dat ze wel wat volk trekt. Jammer genoeg was de grote aula bedroevend leeg. Desondanks opende het LUK met hun nieuwe dirigent Koen Vits vol enthousiasme het concert. Om de België-Nederlandrivaliteit te bewaren was het deel voor de pauze voorbehouden voor de Leuvenaars terwijl na de pauze voornamelijk het Studentenkoor Amsterdam aan bod kwam. Het LUK, dat duidelijk in de meerderheid was vergastte ons op een gevarieerd programma. Hoogtepunten waren Beati Quorum Via van Sir Charles Villiers Stanford, waarbij een muzikaal spel tussen de mannelijke en de vrouwelijke helft van het koor gespeeld werd, en het Ave Maria van Anton Bruckner. Early one Morning bleek een aangename afwisseling na het zwaardere programma en kwam op het perfecte moment, net voor de twee stevige werken van Mendelssohn. Petje af voor debutant Vits die bij zijn zangers, zeker op dynamisch vlak, het onderste uit de kan wist te halen.

Na de pauze was het de beurt aan het SKA. Hoewel de Nederlanders in de minderheid waren moesten ze zeker niet onderdoen voor het LUK. Met verve walsten ze door hun repertoire dat rangeerde van meesterlijke klassiekers zoals Richte Mich, Gott van Felix Mendelssohn tot moderne toppers zoals Go, Lovely Rose van Eric Whitacre. Afsluiten deed het SKA met twee Negrospirituals. Zeer amusant, dat zeker, maar na het stevigere repertoire dat het koor daarvoor gebracht had, wist het publiek duidelijk niet goed of ze nu ook zelf mee mochten swingen. Gelukkig staken de leden van het LUK een handje bij om de aanwezigen mee te krijgen. Het was een mooie voorbode voor de laatste twee werken van de avond. Daarbij verbroederden het LUK en het SKA pas volledig en brachten ze Notre Père van Duruflé en An Irish Blessing met de twee koren samen. Afzonderlijk waren ze al geweldig, maar de verbroedering bracht het beste in beide koren naar voren.

De volgende dag was het de beurt aan het Universitair Symfonisch Orkest. Ook zij hadden een vriendje uitgenodigd, maar daarover verder meer. Met de ouverture uit La Forza del Destino opende het USO de avond. Een relatief veilige keuze om de avond mee te beginnen maar daarom niet minder wervelend uitgevoerd. Daarna volgde het Hoornconcerto van Richard Strauss. Met een redelijke dosis humor stelde de presentator (die trouwens heel het concert zeer professioneel aan elkaar gepraat heeft) de solist, Anthony Devriendt voor. De eerste hoornist van het Nationaal orkest van België startte zijn solodeel echter niet volledig oplettend en miste zich al in de allereerste drieklank. Gelukkig stond Devriendt stevig in zijn schoenen en herpakte hij zich daarna. Zowel het USO als de solist groeiden in het stuk en sloten het eerste deel geweldig af.

Na de pauze stond de tweede symfonie van Johannes Brahms nog op het programma. Brahms mag dan niet meteen mijn favoriete componist zijn (understatement van de eeuw), toch wist het USO mij danig te entertainen. Zeker vanaf het derde deel, waarin Brahms begint de spelen met de metriek had het orkest mijn aandacht gegrepen om ze niet meer los te laten tot na het bisnummer Pomp and Circumstance.

Beide universitaire ensembles zijn sterk aan hun concertjaar begonnen en hopelijk kunnen ze dit niveau de rest van het jaar aanhouden. Ook de andere universitaire ensembles kan je binnenkort in actie zien. De eerste kans krijg je op zestien november wanneer het UHO de finalewerken voor compositiewedstrijd VLAMO brengt.

Vlaggen en Vriendschap tussen Koren en Orkesten

_DSC0270

Deze lente, in uw Sint-Pieterskerk, een samenwerking tussen het Universitair Symfonisch Orkest en het Leuvens Universitair Koor. Een unicum in twintig jaar. Maar waarom nét nu? Toeval? Ik persoonlijk geloof niet in toevalligheden. Dit is het verhaal dat mij werd toegefluisterd…

Er was eens een koor dat naar jaarlijkse gewoonte hun lente concert hield in de PDS. Zoals het de gewoonte was zorgden de bevriende orkesten voor de goede verzorging van het publiek zowel tijdens het concert als op de receptie waar de Leffe’s rijkelijk vloeiden. Op een gegeven moment kreeg één van deze hardwerkende orkestleden de (al dan niet) geweldige ingeving met de vlag te staan zwaaien. Want zoals het hem geleerd was in het leger dienen vlaggen niet zomaar te staan op recepties, nee men kan hiermee vendelzwaaien. En studenten zouden studenten niet zijn, moest deze vlag niet simpelweg gestolen worden. Een helse strijd met losgeld werd uitgevochten, waar niet alleen de Leuvense parken maar zelfs de Franstaligen onder ons de klos door werden, maar het L.U.K. had zijn vlag terug en het U.S.O. een bak zware bieren (of eerder bierflesjes aangezien de inhoud vakkundig werd vervangen door pintjes).

Ik geef toe, dit verhaal kan een éénzijdige kijk op de dingen geven, maar uit de monden van het U.S.O. kwam als reactie enkel: “Geen commentaar”. Naar het motief kan op dit moment enkel gegist worden. Is hier sprake van een familievete, een vlaag van jaloezie of een te hoog alcoholpercentage? Nu, een jaar na het dispuut, is de strijdbijl begraven. Wat men u ook wil wijsmaken, de samenwerking op het lenteconcert komt er dus niet zomaar.

Persoonlijk was ik verrast. Meermaals zat ik met een glimlach op mijn gezicht te luisteren. Kwam dit door de amateuristische manier van giechellachjes en het laten vallen van kaften bij het opkomen van het L.U.K. of door de krakende kerkmicro’s bij het dankwoord? Of kwam het door de galmende engelenstemmen die vanuit het niets leken te komen bij aanvang van het concert? In ieder geval heb ik ervan genoten. Wel zou ik een spiegelrepetitie aanraden. Het is namelijk als grote groep niet makkelijk om jezelf als homogeen geheel te representeren zonder eruit te zien als een statisch leger. Beweging mag, maar hier iemand die zijn buur vraagt op te schuiven omdat hij bijna van het podium valt, daar iemand die in het haar krabt en vanachter nog iemand die zijn kaft in het oog van zijn buurman aan het porren is… Heerlijkheid met gesloten ogen, wanorde met open ogen.

Maar waarom zou u, ja u, nu gaan kijken?
Ik laat het woord aan de mensen op het podium.

“Ten eerste zijn wij, net zoals jullie, gewone studenten die samen iets moois verwezenlijken. En dat met een klassieke repertoire dat toch zeer toegankelijk is. Iedereen kent het Zwanenmeer, de meeste meisjes hebben er al samen met hun Barbie op gedanst. Brahms mag dan onbekender terrein zijn, maar dit is enkel omdat het een zeer grote samenwerking vereist tussen honderden om dit stuk neer te zetten. Een uitgelezen kans eens intellectueel over te komen op uw date of vrienden. Ook is de kans dat u al in de Sint-Pieterskerk bent geweest redelijk klein. En u heeft er nog nooit 163 studenten klassieke muziek horen maken.  En dan nog is er de receptie met Leffe’s à volonté. Als u geluk heeft worden er nog meerstemmige cantusliedjes gezongen of halen de koperblazers hun beste swingmuziek boven. En dit allemaal voor vijf luttele eurootjes.”

I rest my case. Alhoewel, ik kan er ook nog bij vermelden dat de dirigent van het U.S.O. absoluut een extra factor kan zijn. Niet dat u de volgende Abercrombie-boy te zien zal krijgen maar hij draagt wel zo’n zwaluwenkostuum en gaat zo hard op in zijn job dat hij bijna zijn stokje weg zwiert. Klassiek met een glimlach. Voor en door studenten.

Volgende concerten
ma 29 april
vrijdag 3 mei
telkens om 19u in de Sint-Pieterskerk

Tickets:
5€ voor cultuurkaarthouders
6€ voor studenten

Meer info op:
www.usoleuven.be
http://luk.studentenweb.org/

LUK USO