MEURIS: Meesterlijk Eigenzinnig, Uitermate Ruw, Immer Stevig

De combinatie Monza-Noordkaap. De combinatie experimenteel-commercieel, zonder weg te deinzen van het donkere en duistere. Dat is wat MEURIS brengt. En MEURIS staat niet voor de achternaam die op het paspoort van Stijn staat. Nee, MEURIS staat voor de band achter Meuris. En MEURIS met frontman Stijn Meuris streek vrijdagavond neer in Leuven. Wij passeerden Het Depot en hoorden goeie muziek. Dat we ons allesbehalve hebben beklaagd een kijkje te zijn gaan nemen!

MEURIS @ Het Depot

© JP Daniels

Lees verder

INTERVIEW: Stijn Meuris

Naar aanleiding van zijn nieuwe plaat ‘Vigilant’ die begin februari uitkomt en het bijhorende concert in Het Depot op 28 april had ik een gesprek met de man die zijn volk leerde kussen op de tonen van ‘Ik Hou Van U’. Hieronder leest u een Stijn Meuris die vertelt over politieke hufters, over het spijtige einde van Noordkaap en over de nood aan jonge muzikanten die originele muziek maken met betekenisvolle teksten.

Meuris was in Leuven voor een voorstelling van zijn ‘Tirade’-tour en ik maakte van de gelegenheid gebruik voor een babbel. Na Bart Peeters vorig jaar, nu dus deel 2 in de categorie ‘interview eens een Vlaamse Held’.

meuris-banner-nieuw

Lees verder

Admiral Freebee in Het Depot is beste concert van 2016

Niets dan lovende woorden over Admiral Freebee op donderdagavond 24 november in Het Depot. De show was namelijk compleet. Niet alleen met zware rock ’n roll of zwoele indierock, maar ook met blues, sereniteit en onverwacht diepzinnige levenslessen. Het is natuurlijk subjectief om te zeggen dat het het beste concert van 2016 was, maar dat de hele zaal meer wou dan de -nochtans- XL-versie die we voorgeschoteld kregen, is een feit. 

admiraaal

Lees verder

Support act Felix Pallas overtuigt meer dan hoofdact SX

SX is hot tegenwoordig. Niet alleen hebben ze nieuw album, Alpha genaamd, maar ook zijn ze de laatste tijd prominent op het scherm te zien in onder andere Culture Club op Canvas of op Zender van Studio Brussel. Kwestie van hun album voor te stellen hé. Trouwens, in Het Depot zijn nóóit slechte support acts te zien en dat werd vanavond nog maar weer eens bewezen. Felix Pallas warmde op en was minstens even goed als de main act. Misschien zelfs beter, maar dat is een kwestie van smaak.

bannersx

Lees verder

Een cursus romantiek en melancholie

bvlVoorstelling: Bent Van Looy
Discipline: Muziek
Locatie: Pieter de Somer-aula, Debériotstraat 24
Wanneer: 09/10/2013, 21.00u

Een woensdagavond in Leuven. Enkele honderden studenten zakken af naar de Pieter de Somer-aula; niet omwille van een op een goddeloos uur geplaatst plichtvak, maar voor een les van professor Bent Van Looy, doctor in de romantiek en melancholie.

Zo stelde Belgiës bekendste hipster zich alleszins voor aan zijn studentenpubliek, en he does fit the part, maatpakje en knullig loopje incluis. Men had hem verteld dat de Leuvense studenten redding nodig hadden. Geen idee van wat precies, maar hij kwam graag langs om het culturele jaar te openen met een uitgeklede versie van zijn komende tournee.

Een vleugelpiano en een orgeltje, meer was er niet om naar te kijken, waardoor we ons konden verwachten aan de Grote Bent Van Looy-show. Dat werd het gelukkig niet (voor dergelijke zaken hebben we meneer Van de Veire), want buiten het feit dat er slechts af en toe een extra cellist aan te pas kwam hield Van Looy het ook erg ingetogen. De combinatie van zijn troubadourachtige pianoliedjes en de simpele maar effectieve belichting maakte de aula direct een stuk kleiner; we hadden net zo goed in de Parijse nachtclub kunnen zitten waar Van Looy over vertelde. Zo kregen we ook nog anekdotes te horen over de totstandkoming van zijn plaat en zijn wandelhobby, en hoewel ze compleet ingestudeerd zijn –afgezien van de “komen de slides op Toledo?”-opmerking natuurlijk (u moest erbij zijn om het te begrijpen)-, maakten ze het geheel interessanter om naar te kijken. Maar laten we het eens over de muziek zelf hebben.

Ondergetekende is Bent Van Looy uit het oog verloren ergens rond Das Pop’s laatste plaat, en bij een eerste (en enige) beluistering van zijn solowerk sloeg de vonk niet direct terug over. Het springerige van Das Pop was eraf, het kabbelde met momenten nogal voort en na een tijdje begonnen de nummers vooral erg inwisselbaar te klinken. Dit was tijdens zijn optreden slechts op enkele momenten nog het geval, want vooral bij de sterkhouders van de plaat (‘The Hard Part’, ‘Shadow of a Man’ en ‘Why I’m Leaving’) werd live toch duidelijk dat de man tussen al zijn Slimste Mens-passages en vestimentaire aftastingen niet vergeten is hoe hij een catchy refrein moet schrijven. Hey, een eerste indruk is er om te herzien.

Van Looy zou zo’n professor zijn die studenten zeer snel in zijn verhaal kan meeslepen, en hoewel zijn cursus soms wat ongevaarlijk oogt hebben we toch heel wat bijgeleerd en ons vooral goed vermaakt. Kortom, zo’n prof waarvoor u op het eind van het jaar graag die vervelende evaluties zou invullen. Bij deze.