Even er tussenuit met TERRASFILMS+

STUK, Cinema ZED en KULeuven presenteren: TERRASFILMS! Gedurende de maand juni kunnen studenten, en andere geïnteresseerden uiteraard, gratis naar openluchtfilms komen kijken op het binnenplein van het STUK. De films starten van zodra het donker is (+- 22u30), dus perfect als verhaaltje voor het slapen gaan! Speciaal voor ons stelden zij een geniale selectie van interessante, leuke, grappige en griezelige films samen.

Ben je er nog niet over uit welke film nu jouw avondpauze verdient? Bekijk dan even deze korte doorlichting! Ohja, btw: het is gratis!!

  • BLACKKKLANSMAN 10/06

De eerste topper is een interessante en toch een grappige. Spike Lee komt naar buiten met een verhaal over een zwarte en een joodse politieagent die binnendringen in de KKK. Het verhaal is gebaseerd op waargebeurde feiten en confronteert ons met een ongelooflijk verhaal op hilarische wijze in een classic ’70 jasje.

  • SING STREET 12/06

Voor deze tweede film zappen we 10 jaar verder in de tijd. Sing Street is een film over muziek in de jaren 80. De regisseur, John Carney, neemt ons mee naar het Dublin van zijn jeugd. In plaats van grote Hollywood sterren zien we een heerlijk authentieke cast die stuk voor stuk ook nog eens écht muziek kunnen spelen. Een gezellige film over jeugdig enthousiasme en de beproevingen die daarbij horen.

  • FREE SOLO 14/06

En dan nu: documentaire. Free Solo is een van de meest besproken documentaires van de laatste jaren. Geen fan van docu? Laat je dan toch maar verrassen door dit prachtig werkje. De film volgt de ultieme uitdaging voor free-soloklimmer Alex Hannold: de beklimming van El Capitan, zonder beveiliging uiteraard (!?). 1u 41 minuten pure spanning en prachtige beelden, een must see op groot scherm! BTW, deze won een Oscar…

  • LA LA LAND 17/06

Om even uit te puffen kan je ook gaan genieten van een gezellig avondje musical. Een mooie cast met een hoog knuffelgehalte en dat onder een echte sterrenhemel. Perfect met een wijntje en een dekentje zou ik zo zeggen.

  • BABY DRIVER 19/06

Een jongeman genaamd Baby heeft nog een schuld af te betalen bij Doc. Hij wordt zijn getaway-driver voor bankovervallen en samen met Buddy en Bats … Inderdaad. Baby Driver heeft een hoog Tarantino-gehalte en zal voor fans van geniale dialogen en ranzig misdadige scènes dan ook een topper zijn. Maar Baby Driver heeft meer te bieden! We zien Ansel Elgort (dat is die ene van the fault in our stars) verliefd worden en een mindswitch maken. En dat allemaal in één meesterwerk van Edgar Wright.

  • A QUIET PLACE 21/06

Misschien eentje voor zij die geen examen hebben de dag nadien… A Quiet Place is een stille film. Een stille film omdat elk geluid dodelijk kan zijn. In deze horrorfilm gaat je hart sneller slaan van de spanning wanneer vrouwen bevallen en geen geluid mogen maken, omdat ze mogelijks vermoord kunnen worden. Een interessant concept en een geniale uitvoering, maar dit wordt geen ontspannend avondje uit.

  • SPIDERMAN: INTO THE SPIDER VERSE 24/06

Voor elke fan van Marvel, elke melancholische jongvolwassene die met heimwee naar zijn jeugd terug kijkt of gewoon voor iedereen die nood heeft aan een echte goede animatiefilm. Deze Spiderman won een Oscar, en hoe!

  • CALL ME BY YOUR NAME 26/06

Dé film van 2017 zou wel kunnen gezegd worden. Hoewel Call me by your name een cliché film over ontwakende liefde en seksualiteit onder de Italiaanse zon kan lijken, is het zoveel meer dan dat. Deze film scheen een nieuw licht op homoseksualiteit en vriendschap! Moet hier meer over gezegd worden? Gewoon gaan kijken, ookal heb je hem al 5 keer gezien…

PS: Het kan zomaar even heel erg druk worden, dus wees goed op tijd als je een plaatsje wil 🙂

Advertenties

Swingen in het MTC: de Interfak Big Band doet het voor

De setting is anders, het publiek ook, een vrijdagavond voelt voor een student al wat vreemd en vanvoor speelt een groep muzikanten jazzy en latin nummers die je transporteren naar een jazzbar in de jaren ‘50. De Interfak Big Band is een vreemde eend in de bijt van universitaire ensembles. Ze mogen dan misschien wel één van de minder bekende universitaire ensembles, ze moeten het echter zeker niet tegenover een USO of een LUK afdoen. Vrijdag 17 mei 2019 brachten ze een hele avond lang swingende jazz en smooth latin salsa, die ondanks de zitplaatsen, je heupen doen zwieren. Samen met professioneel saxofonist Bernard Guyot spatte het plezier aan het spel van de muzikanten eraf.

Het stugge en classicistische Maria-Theresiacollege staat in schril contrast met de rebelse ritmes die de Big Band produceert. De Interfak Big band, een dertigtal studenten, oud-studenten en personeelsleden, brachten in de eerste helft de grote namen van de jazzwereld op het podium: van Quincy Jones, Miles Davis tot Thelonious Monk. Speciaal voor de gelegenheid nodigden ze Bernard Guyot uit, die met zijn mellow saxofoon-solo’s de avond opvrolijkte. Ook zangeres Jelena Stupaka zong het publiek in een trance met haar zachte stem en altijd rake noten.

Na de pauze voerden de muzikanten van de Big Band ons van Noord- naar Zuid-Amerika, waar we plots meer salsa en latin kregen. Nummers als Salsa for Norman van La Calle Calliente of het Braziliaanse Chega De Saudade Vinicius de Moraes en Antonio Carlos Jobim werden afgewisseld met Slap that Bass van jazz-grootmeester George Gershwin met de tekst van zijn broer Ira Gershwin. Ook eigen materiaal brachten ze: een compositie van gitarist Karel Goddaer brengt ons naar de hitte in de Congolese provincie Katanga. Afsluiten deden ze met een bisnummer met voortreffelijke solo’s.

Het blijft een mysterie waarom de Interfak Big Band het kleine broertje blijft van alle universitaire ensembles. Het enthousiasme van de muzikanten werkt aanstekelijk, de kwaliteit van de big band staat buiten kijf en alleen al voor de special act zou je een kaartje kopen. Voor alle studenten die houden van de swingende ritmes: blijf volgend jaar eens een vrijdagavond in Leuven en zoek de IBB op! Het zal zich zeker lonen!

IBB Annual Concert featuring Bernard Guyot / vrijdag 17 mei 2019 / tickets aan 7 of 4€, 1€ korting met cultuurkaart

Laudate: jubileumconcert LUK in de overtreffende trap

Laudate, wees geprezen, LUK! Wat een overdonderende muziekpracht! Je kan de loftuitingen over het jubileumconcert van het LUK alleen maar in de overtreffende trap schrijven, zo bijzonder indrukwekkend was het concert in de Sint-Jan-de-Doperkerk op donderdag 16 mei 2019. Voor het jubileumconcert én het laatste concert onder leiding van dirigent Koen Vits, nodigde het LUK een orkestensemble uit met leden van het Brusselse conservatorium en het Leuvense Lemmensinstituut. Samen voerden zij voornamelijk werk van Jules Van Nuffel op, maar ook van William Henry Harris, Guy Weitz, Arnold Bax en de speciaal voor dit concert zelfgemaakte LUK-hymne. Zoals gebruikelijk straalde de performance een ongeziene professionaliteit en kwaliteit uit met een overweldigende passie als resultaat. Het stemmen van de instrumenten begint, het koor komt de gang van de kerk opgewandeld, het concert kan beginnen: sit back, relax and enjoy!

cof

© Inge Clerens

Centraal in de avond stond het werk van de Belgische priester-componist Jules Van Nuffel, de favoriet van dirigent Koen Vits. Van Nuffel is misschien geen household name, zijn werk is echter al meerdere keren door het LUK opgevoerd. Deze vernieuwer bracht met mondjesmaat modernistische effecten in de kerkmuziek, die sinds de motu proprio uit 1903 van paus Pius X terugkeerde naar de gregoriaanse en polyfone roots. Het zijn echter deze vernieuwende kleurrijke akkoorden van het impressionisme of de harde effecten van het expressionisme die het werk van Van Nuffel zijn subtiele veelzijdigheid geven. Met aandacht voor details en een muzikale integratie van de betekenis van de Bijbelse teksten—zo gaat de toon naar omhoog wanneer er over een berg wordt gesproken—maken de muziek van Van Nuffel een paradijs voor het oor.

Het eerste werk, Statuit ei Dominus, overdondert met zijn epische en stemmige geheel, terwijl het rebellerende Super flumina Babylonis een zachtere, maar weemoedige totaliteit representeert. De laatste van de twee was in 1916 een gewaagde tekst over onderdrukking tegen de Duitse bezetting. In vergelijking met Van Nuffels muziek vallen de werken van de andere componisten geboren in 1883, William Henry Harris, Arnold Bax en Guy Weitz, een beetje in het niet, maar toch weet het LUK ze met passie over te brengen. Bovendien verdient de orkestrale ondersteuning onder leiding van concertmeester Ebert Rens een bijzondere vernoeming. Het LUK, weten we van alle vorige opvoeringen, kan best alleen de kerk vullen met krachtige muziek, maar samen met het orkest wordt het niveau nog een tikkeltje hoger opgetild. Wanneer zij samen in harmonie spelen en zingen, word je bijna letterlijk van je stoel geblazen.

Na de pauze brengt het LUK hulde aan Koen Vits, de vijftiende dirigent van het koor sinds zijn oprichting. Het LUK is altijd wel voor een grapje te vinden en ook deze keer zit het concert vol met inside jokes, zoals de mastodont van een dirigeerstok of de selfie met orkest en koor. Dat Koen Vits niet alleen dirigent is, maar ook componist, konden we horen in het speciaal voor dit jubileumconcert gemaakte LUK-hymne. De tekst van Cyril Masai, één van de leden van het koor, brengt hulde aan het LUK als niet zomaar een universitair ensemble, maar bovendien een gezellige studentenvereniging die het ook is.

Na het klassiekere werk van Guy Weitz en de heldere en scherpe noten van Arnold Bax, is het tijd voor het meesterwerk van Van Nuffel: het Te deum. Dit bevrijdings-te deum werd geschreven door Van Nuffel op het einde van de Tweede Wereldoorlog met het vooruitzicht op de bevrijding van het Duitse juk. Terwijl de heiligenbeelden in de kerk meekijken, komen de engelenstemmen van het LUK tot volle bloei in de ‘sanctus, sanctus, sanctus’ in het midden van het stuk. Dit lange en epische werk combineert alle krachten die Van Nuffel, het LUK en het orkestensemble konden brengen en was een prachtige afsluiter van een mooi jubileumconcert.

Een oorverdovend applaus, de nodige traantjes bij Koen Vits en een staande ovatie sluiten de avond in schoonheid af. Laudate vos, LUK, het is jullie weer gelukt om een massa volk met religieuze koormuziek te ontroeren!

Laudate – Jubileumconcert 50 jaar Leuvens Universitair Koor / donderdag 16 mei 2019 om 20u30 / Sint-Jan-de-Doperkerk, Groot Begijnhof, Leuven / korting met cultuurkaart

GEZOCHT: Cultuurminnaars met een vlotte pen! / WANTED: passionate culture lovers-writers

Heb je een vlotte pen en een passie voor muziek, dans, film, theater, literatuur of beeldende kunst (of voor alles tegelijk)? Voor CLUB KULTUUR, dé cultuurblog voor en door studenten, zoeken we opnieuw enthousiaste cultuurkaarthouders die graag hun gedacht kwijt willen over allerhande voorstellingen, concerten en expo’s.

Wil je graag je medestudenten tippen over de niet te missen culturele events in Leuven en regelmatig recensies schrijven op de CLUB KULTUURblog in ruil voor gratis tickets? Dan ben jij de m/v die we zoeken.

Stuur voor 30 juni je cv en twee korte stukjes, eentje over jouw culturele passie en eentje over het beste theaterstuk/concert … dat je ooit gezien hebt naar cultuur@kuleuven.be.

_____

Do you enjoy writing and are you passionate about music, dance, film, theatre, literature or the visual arts (or all of the above)? We’re looking for enthusiastic culture card holders for CLUB KULTUUR who would like to discuss and review performances, concerts, exhibitions, etc. for the culture blog by and for students.

Do you want to tip your fellow students about unmissable cultural events in Leuven and regularly write reviews on the CLUB KULTUUR blog in exchange for free tickets? If so, you are the m/f we’re looking for.

Please send your CV and two short writing samples – one about your cultural passion and one about the best play/concert, etc. that you have ever seen – to us at cultuur@kuleuven.be by 30 June.

EPOS: gezellig schuifelen tussen filmmuziek en improvisatietheater

In het kader van hun lenteconcerten presenteerde het Arenbergorkest onder leiding van dirigent Roel Willems een programma waarbij filmmuziek centraal stond. Improvisatiegroep Preparee reeg de muziekstukken aan elkaar met een ludieke act over geiten, een pantoffelheld en een Duitse zeppelin.

De avond ving aan met de muziek van Star Trek Into Darkness (2013) van de Amerikaanse componist Michael Giacchino, dat gekweld werd door een ietwat rommelig begin. Hierna leek het collectief van een negentigtal muzikanten elkaar meer te vinden en Willems hield zijn muzikanten voor de resterende avond strak in het gelid. Vervolgens destilleerden de acteurs van Preparee de bouwstenen voor hun verhaal uit de input van het publiek, wat resulteerde in een fictieve futuristische setting in de Verenigde Staten, waar de stedelijke centra opgedeeld zijn in verschillende secties en iedereen een persoonlijke vliegmachine bezit. De pantoffelheld Norbert heeft zich nog nooit buiten de stad gewaagd, vult zijn dagen met geiten voederen en bloemen plukken, en worstelt, hoe kan het ook anders, met vliegangst en een zwak voor zijn trouwe gezellin Femke.

Na deze introductie vervolgde het Arenbergorkest met de Bacchanale: Samson and Delilah (1877) van de Franse musicus Camille Saint-Saëns. In de eerste maten voerde de hobo de toon, gevolgd door het gejaagde thema van de strijkers, dat hierna gedubbeld werd door het volledige orkest. Het ensemble vervolgde met het tweede en derde deel van de Capriccio Espagnol (1887) van de Russische componist Rimsky Korsakoff. Deze vijfledige suite heeft als inspiratiebron enkele levendige Spaanse volksmelodieën, wat het muzikale collectief voortreffelijk overbracht naar het publiek. Ondertussen naderden donkere wolken richting Norbert: de antagonist met een zwaar Duits accent en zijn assistente hebben vanuit hun zeppelin een plan gesmeed om de omgeving te verwoesten en er een nieuwe stad te bouwen. Hiervoor vernietigden zij alle bloemen en eigenden zich alle geiten toe, wat aan de hoofdrolspeler geenszins onopgemerkt voorbijging.

Het laatste werk voor de pauze ging ontegensprekelijk met de meeste aandacht lopen: de ouverture van Leichte Kavallerie (1866) van de hand van de Oostenrijkse uitvoerder en componist Franz von Suppé in een Disneyversie. Begeleid door de projectie van oude Mickey Mouse sketches, pastiche koperblazers en knutselig slagwerk toonde het Arenbergorkest zich van haar meest komische kant.

Na de onderbreking hervatte het muzikale collectief met het ingetogen Freischütz Ouverture (1820) van Carl Maria von Weber, dat sterk contrasteerde met het daarop volgende Two Towers van Lord of the Rings (2002) van Howard Shore. Preparee intervenieerde wederom met enkele kluchtige dialogen tussen Norbert, Femke en hun tegenspelers, om tot slot te besluiten met de aloude boodschap dat angsten te overwinnen zijn mits er bevestiging van de liefde in het vooruitzicht staat. Het Arenbergorkest sloot af met de grandioze opvoering van The Curse of the Black Pearl (2003) van Klaus Badelt, wat de overwinning van de pantoffelheld ironisch genoeg nog uitvergrootte.

Lenteconcerten van Arenbergorkest in PDS op 12/05 en 13/05. 

https://arenbergorkest.be/nl/

 

Faces on TV met een powerset in het Depot

Vrijdagavond (3/05) gaf Faces on TV een laatavondconcert in het Depot. De show heette dan ook ‘All Night Funeral’, naar het gelijknamige album ‘Night Funeral’ dat vorig jaar uitkwam. Frontman Jasper Maekelberg maakte van dit soloproject een dansbare plaat met een eigen stempel.

De show begon met Looking Glass, dat al meteen een shot in de roos was. Hoewel hij een gevarieerde band mee had en met vele live klanken speelde, waren de blazers spijtig genoeg enkel op tape te horen… Dancing After All deed het publiek losgaan, en het extreem-dansbaar deuntje van Call Me Up deed daar bijlange niet aan onder.

DSC_0838.jpg

De show werd onderbroken door een intiem momentje, waarbij de band het podium verliet en Maekelberg alleen over bleef om Tell Me te brengen. De show kende hier zeker geen hoogtepunt, maar door het uitrekken van de instrumentale stukken in het nummer bracht hij wel een soort van geheimzinnige en transcendentale sfeer over.

‘The Image of Boy Wonder’ was dan weer wel een van de hoogtepunten in de set. De kwaliteiten van pianiste en duizendpoot Dienne Bogaerts kwamen meer dan eens tot zijn recht. De tweede stem, dwarsfluit, … tilde het nummer naar een hoger niveau en maakte de show eens zo intens. Een meerwaarde voor de liveband!

De show werd alleen maar groter en grootser. Suspicious, een nummer dat wel heel hard aan Warhaus doet denken, werd een groot feest met drie nieuwe gasten. Deze keer hoorden we de blazers wél live. Niemand minder dan de leden van Balthazar zorgden voor deze epische bijdrage. Maarten Devoldere, gekleed in een bontjas over zijn blote borst, Simon Casier en Michiel Balcaen toverden samen met de band het Depot om in een bovenaards dansparadijs.

DSC_0879 (2).jpg

Als bisnummers volgden nog Terminal Cas en Love/Dead, wat beide ongelooflijk sterke nummer zijn. Hoewel het één van de weinig zaalshows van Faces on TV was in Vlaanderen, haalden ze niet het grote publiek naar de zaal. Dat hield Maekelberg en co niet tegen om het beste van zichzelf te geven en een grandioze show neer te zetten. Nog een dikke pluim voor het licht!

DSC_0921.jpg