Liefdeloos maar toch hartverscheurend: Loveless van Andrey Zvyagintsev in cinema ZED

Al sinds de Griekse oudheid gaat men graag naar iets kijken om zich daarna beter te voelen. De catharsis van toen vertaalde zich langzamerhand in de feelgood cinema van nu. Wie wordt nu niet gelukkiger van Hugh Grant z’n brilmontuur in Notting Hill? Andrey Zvyagintsev (ElenaLeviathan) daarentegen, de regisseur van de nieuwe dramafilm Loveless, schrijft feelbad cinema. Met een plot die gerust beschouwd kan worden als een tragedie van het moderne tijdperk stuurt hij de kijker de cinemazaal uit met meer weemoed dan voordien. Maar die weemoed is de kijkervaring meer dan waard.

Loveless 2

 De film speelt zich af in het huidige Moskou. Het is er koud, het is er grijs en het is er bovenal verschrikkelijk liefdeloos. Het is een wereld waarin bedrijven de Russisch-Orthodoxe schijn hoog houden door enkel werknemers met een gezin aan te werven, waardoor liefdeloze huwelijken botvieren en sommige werknemers zelfs een gezin inhuren voor personeelsfeestjes. In deze samenleving zien we Boris (Alexei Rozin) en zijn ex-vrouw in wording Zenhya (Maryana Spivak). Zij hebben wel besloten een einde te maken aan hun apathische huwelijk en zitten hun laatste weken samen uit tot hun appartement verkocht is. De wederzijdse afkeer spat van het scherm. Elk hebben ze al een nieuwe vlam veroverd en in al hun zelfbetrokkenheid verliezen ze hun twaalfjarig zoontje Alyosha (Matvey Novikov) uit het oog. Hij verdwijnt na het horen van een verschrikkelijke ruzie – een verdwijning die, zoals het opmerkzaam oog zal zien, iets wegheeft van die in Antonioni’s L’Avventura. De ouders geven Alyosha op als vermist maar de politie weigert te helpen. Samen met een team van vrijwilligers moeten Boris en Zenhya hun zoontje terugvinden, maar veeleer dan verzoenen vergroot de krampachtige samenwerking enkel de kloof die er al was.

Loveless 3.png

Het is interessant om eens de titel van deze film door de wondermachine te halen die Google translate is. De originele Russische titel (Nelyubov) wordt daar vertaald naar het Nederlandse ‘afkeer’. Deze vertaling samen met de Engelse titel Loveless vormen een goede samenvatting van de film. De personages laveren constant tussen onverschilligheid enerzijds en regelrechte aversie anderzijds. Het is prachtig om te zien op hoeveel niveaus Zvyagintsev deze thematiek doortrekt. De algemene koudheid is niet alleen te voelen in de ruimtelijke setting, maar ook in de constante aanwezigheid van technologie, het harde taalgebruik en in de doordringende muziek die dit geheel begeleidt. Zelfs de radiofragmenten die we als kijker opvangen gaan over het einde van de Maya kalender. Geen enkele diepgaande vorm van liefde valt in dit meesterwerk te bespeuren, zelfs geen moederliefde: “Ik heb nooit van iemand gehouden. Alleen van mijn moeder, als ik een kind was. Ze behandelde me slecht. Gemene eenzame teef.” zegt Zenhya die met deze quote ook de liefde voor haar eigen kind niet bevestigt.

Zvjagintsev schetst met Loveless een prachtig beeld van de huidige tragedie die zich afspeelt in Moskou, die van afkeer en onverschilligheid.

Loveless speelt nog tot eind november in cinema ZED. Voor de programmatie, klik hier, met een cultuurkaart is een ticket slechts 7 euro. 

 

Advertenties

FILMTIP VAN DE WEEK: ZED STUNT NOG STEEDS IN OKTOBER (part II)

22179836_1826133444093372_5049979099315145409_oCinema ZED, de bioscoop van Leuven, stunt in oktober. Speciaal voor cultuurkaarthouders zetten zij een niet te missen actie op. Kom tot en met 31 oktober genieten van het spetterende kortingstarief in de zalen: 1+1 ticket gratis! (let op: deze actie geldt enkel voor de nieuwe zalen in de Vesaliusite, niet voor de zaal in het STUK)

Ook deze week zet ik voor jullie de niet te missen filmmomenten op een rijtje:

  • Happy End: Een film van de Oostenrijkse regisseur Haneke vertelt het verhaal van een jongedame die het hoofd van een familiebedrijf wordt. De film toont ons de sfeer van een rijke familie en de daarbij horende interne spanningen. We kennen de regisseur van zijn vorig werk dat meermaals werd bekroond. De verwachtingen voor Happy End zijn dus groot!

Happy End – draait heel de week in cinema ZED

http://www.cinemazed.be/node/3743

 

  • Uitreiking Cultuurprijs KULeuven + Cargo: Op woensdag 18 oktober wordt de tweejaarlijkse cultuurprijs van KULeuven uitgereikt. Deze keer gaat Gilles Coulier, de regisseur van Cargo, er mee aan de haal. Cargo is een Vlaamse film over een visser die overlijdt, zijn zonen die het familiebedrijf proberen te redden en heel veel meer.

Kom naar cinema ZED en wees welkom op deze uitreiking gevolgd door een receptie en de vertoning van de film Cargo. Iedereen is welkom, maar de inschrijvingen zijn beperkt.

Uitreiking Cultuurprijs KULeuven + film Cargo – woensdag 18/10 om 20u in cinema ZED

http://www.cinemazed.be/film/uitreiking-cultuurprijs-kuleuven

http://www.cinemazed.be/film/cargo

 

  • A Gentle Creature: Een vrouw krijgt een pakje teruggestuurd . Ze besluit om het zelf aan haar man te gaan bezorgen in de gevangenis van klein Siberisch stadje. A Gentle Creature is een film die via een roadtrip door de bossen deen koele blik op Rusland werpt. De moeite waard om deze klepper een laatste keer te aanschouwen.

A Gentle Creature – donderdag 19/10 om 19u30 in cinema ZED

http://www.cinemazed.be/film/gentle-creature

 

  • Insyriated (let op: deze draait in STUK, hier val je buiten de actie): Insyriated is een film over wat er gaande is in Syrië. Een familie die veilig in hun huis zit, maar daar kunnen ze niet eeuwig blijven. Een heel innemende en aangrijpende film die de actualiteit een extra dimensie aanreikt. Op ‘Filmfest Gent’ werd hij alsopeningsfilm bijzonder goed onthaald. Tijd om deze unieke ervaring met Leuven te delen.

Insyriated – draait heel de week in cinema ZED (STUK)

http://www.cinemazed.be/node/3750

 

  • Blade Runner (Double Bill): Last but not least! Zaterdag krijg je in ZED de kans om één van de meest spraakmakende sci-fi films van de 20e eeuw te kijken, al dan niet in combinatie met zijn opvolger. ‘Blade Runner 2049’ is de spannende zoektocht naar de oude Blade Runner. Een bijzonder goede keuze van de cast zorgt voor een gelijkwaardige filmervaring.

Blade Runner (Double Bill): zaterdag 21/10 om 17u30 ‘Blade Runner: director’s cut’ en om 19u45 ‘Blade Runner 2049’in cinema ZED

 

http://www.cinemazed.be/film/blade-runner-directors-cut

http://www.cinemazed.be/film/blade-runner-2049

TIP: Op zoek naar Ervín Schulhoff

Het scheelde niet veel of dit was een gortdroog inleidend tekstje geworden om het concert van komende woensdag aan te raden. Gecopypastete Wikipedia-info over een zekere Ervín Schulhoff (nog nooit van gehoord), gekruid met wat wervende woorden over Berg/Stravinski/Schönberg en pianist Daan Vandewalle, want dat kan gewoon niet tegenvallen. Maar ik was dus een tekst aan het schrijven over een Schulhoff-concert zonder – hoe kón ik? – naar muziek van Schulhoff te luisteren.

Toen deed ik wat mijn oorspronkelijke tekst in de vuilbak deed belanden: ik luisterde naar Schulhoffs Fünf Pittoresken op YouTube. Die muziek is zoveel aanstekelijker dan ik verwacht had! Daarom doe ik je een voorstel: zet deze muziek op en lees mijn nieuwe tekst hieronder. Héél traag. Luister eigenlijk vooral naar de muziek, dat is sowieso interessanter (doe maar gewoon je ogen dicht). En op het einde, dat beloof ik je, ben je overtuigd om woensdag naar Schulhoff te komen luisteren, goed? Wie? Schul—?

0:00 I. Zeitmaß [tempo] “Foxtrott”

“Ik hou ongelooflijk veel van dansen in nachtclubs, zoveel zelfs dat er periodes zijn dat ik hele nachten lang met een of andere gastvrouw aan het dansen ben… omdat ik zo van het ritme houd… en van mijn onderbewustzijn, dat zich op zo’n momenten vult met sensueel genot”

Geef toe, zo jazzy had je zijn muziek niet verwacht. Als je Schulhoff voor de eerste keer googelt, krijg je niet meteen een samenhangend beeld van deze zonderlinge componist. Je leest over Praag, over dadaïsme (daarover zo dadelijk meer), maar ook over jazz en swingende melodieën. Op zijn Wikipedia-pagina vond ik dit citaat. Maar ik begrijp het nu pas echt, nu ik zijn muziek al schrijvend hoor.

3:25 II. Zeitmaß “Ragtime”

Iets trager nu, maar nog steeds zo swingend. Hoe kon de geschiedenis deze man vergeten? (Heb je die arpeggio gehoord?) Beeld je een rokerig cafeetje in, zo’n gezellige jazzclub. Het is al laat, iemand zet zich aan de piano en begint deze muziek te spelen. Er klinken wat stemmen op de achtergrond, maar wie in de buurt zit zou zich omdraaien en luisteren.

8:16 Zeitmaß-zeitlos III. In Futurum

Misschien ken je 4’30” van John Cage wel (als je het niet kent, kijk hier dan straks eens naar, of niet, het zijn vier minuten en dertig seconden stilte). En Cage dacht dat hij origineel was?

De jaren na de Eerste Wereldoorlog waren ongelooflijk boeiende jaren voor de kunst. Een grote groep kunstenaars (waaronder de dadaïsten) stond op om komaf te maken met alles waar de kunst tot dan toe voor stond. Ook Schulhoff voelde zich blijkbaar aangetrokken tot die groep kunstenaars. Een nummer stilte tussen jazzy stukjes muziek, wat wil hij ons daarmee vertellen?

“Ik zou toegevingen moeten doen aan de burger?
Dan nog liever mijn uitwerpselen opvreten. –
Mijn devies: leert dada. Geloof me: dada zal zegevieren.”

Dat zegt genoeg.

In Futurum. Stilte. Wist hij niet wat er zou komen en wou hij dat verklanken? Is dit de tabula rasa waar de dadaïsten van droomden?

In elk geval krijgt de stilte wel een wrange bijklank, als je weet de muziek van deze geniale man (van joodse afkomst) verboden zou worden. En dat de nazi’s hem zouden oppakken en uiteindelijk de dood injagen.

9:48 IV. Zeitmaß “One-Step”

In de jaren 20 was de jazz nog jong. Voor Schulhoff was de jazz een manier om los te komen uit het burgerlijke milieu waarin hij was opgegroeid. Op zoek naar vrijheid: “Wij spreken niet in jamben, hexameters, enzovoort, maar in proza, en kunnen daarmee veel meer uitdrukken dan we zelf geloven.” Laat de maatstrepen, laat de strenge voortekening, dans!

13:03 V. Zeitmaß “Maxixe”

Van hoog naar laag en weer terug. Het register van de piano opengooien. Zou de man (hij was ook pianist) zoiets hebben kunnen improviseren?

Hoe kon de geschiedenis deze man vergeten? En met deze stukjes hebben we nog maar één kant van hem gezien. Naar het schijnt schreef hij héél uiteenlopende muziek (maar die ken ik ook niet), van Debussy over Strauss tot de meest experimentele klanken.

Er valt nog zoveel meer over deze man te vertellen, daar ben ik zeker van. Maar ik stop met Schulhoff googelen. Dat hebben anderen mij al voorgedaan, en woensdag komt kunstenaar en dichter Johan Van Cauwenberge dat vertellen. En Daan Vandewalle komt deze jazzy muziek spelen. En muziek van tijdgenoten (Berg/Stravinski/Schönberg), waar Schulhoff mee correspondeerde. Kan niet tegenvallen, lijkt me.

Novecento: Een grote onbekende: Ervín Schulhoff | woensdag, 18 oktober 2017 (20:30) | STUK | € 18 (basis), € 9 (met Cultuurkaart)

schulhoff_1.jpg

 

Omar Souleyman houdt stand ondanks opdringerig publiek

Vrijdag streek de bekendste Syrische bruiloftszanger ter wereld neer in ons eigen Depot voor een uitverkochte show. Het resultaat is een zeer degelijk en vermakelijk feest volgens standaarden die hij zelf gezet heeft, echter helaas maar van korte duur.

20645475_10155715091311349_6736789725531525920_o

Wie zich de laatste 10 jaar op Europese festivals heeft begeven kan de naam onmogelijk gemist hebben: Omar Souleyman. Met zijn toegankelijke versie van de Syrische volksmuzieksoort dabke is en blijft hij een vreemde eend in de bijt tussen de voor deze tijd gebruikelijke programmering van rockbands van stadionformaat en dansende popsterren voor grote LED-schermen. Maar over één ding kunnen we het eens zijn; Omar krijgt ons aan het dansen, keer op keer weer.

Aan zijn verhaal zit echter een tragisch randje. Hier mag hij dan wellicht geliefd zijn onder fervente festivalgangers op Westers grondgebied, maar nergens is hij zo geliefd als in zijn thuisland waar de burgeroorlog nog steeds op volle toeren woedt. Al zes jaar lang kan hij niet terugkeren, al tourend op de vlucht. Als Omar vanavond in het Depot van een toeschouwer een Syrische vlag aanpakt en even omhooghoudt is het moeilijk om zijn pijn niet te voelen.

Wie zich bij een show van de beste man bevindt, weet vaak al wat te verwachten. Omar staat niet bekend om zijn podiumprésence, maar eerder juist om het vrijwel volledige ontbreken van enige ophitserij of enthousiasmering richting het publiek. De snelle vierkwartsbeats doen hun werk terwijl Omar met neutraal gezicht op en neer ijsbeert met microfoon in hand, langzaam meeklapt, of om de minuut een luide “heeeeuuuuu” uitend. En dat is het wel.

22429734_292970374521787_944457011968344064_n

(c) Diederik Craps

Intussen pompt zijn one-man-band zowel de percussie als melodie uit twee boven elkaar gestationeerde Korg-keyboards. Dit doet hij zo snel en moeiteloos dat het vaak genoeg lijkt alsof hij niets aan het doen is, terwijl in werkelijkheid zijn handen heen en weer over de toetsen aan het flitsen zijn.

Zodra de twee mannen opgewarmd zijn is er geen ruimte meer voor uitpuffen en wordt het tempo almaar opgeschroefd. Verscheidene mensen klimmen op elkaars schouders, er wordt met theedoeken gezwaaid en een groep mannen wordt zelfs zo enthousiast dat ze het podium beklimmen om dit enthousiasme aan Omar te tonen. Anderen zien dit moment vervolgens als een excuus om ook het podium op te mogen. In een hoek gedreven door een kudde selfie-hongerige twintigers wordt Omar vervolgens gedwongen om de muziek stop te zetten tot iedereen zijn instagramvoer bemachtigd heeft. Alleen wanneer security na enkele minuten iedereen van het podium probeert te drijven wordt de hint pas begrepen.

Na enig stil overleg met zijn toetsenist zet Omar zijn set toch voort. Of de eerdere onderbreking eraan bijdraagt dat hij na een luttele drie kwartier speeltijd het podium al verlaat om terug te komen voor een enkele toegift zullen we nooit weten, maar de onbeschofte verstoring lijkt zijn enthousiasme geen goed gedaan te hebben. Uiteindelijk klokt het optreden op een klein uur, nogal kort voor de 20 euro die de gemiddelde bezoeker betaald heeft.

Wat? Omar Souleyman // Wanneer? Vr 13 Oktober 2017 // Waar? Het Depot // Prijs: 20 euro (18 voor cultuurkaart) // Meer info? Klik hier voor de evenementpagina

“Wie heeft er hier allemaal een kater?” Tout Va Bien op het OpeningsUUR KULTUUR

Aan het begin van het academiejaar zit het merendeel van de studenten vol met goede voornemens, zoals notities bijhouden, op tijd gaan slapen en vooral: alle lessen bijwonen. Sommigen onder ons gaan nog een stapje verder en waren zelfs op hun vrije woensdagavond in de Pieter De Someraula te vinden.

© Bart Heleven 11-10-2017 (2)

Foto: Bart Heleven

Het OpeningsUUR KULTUUR vond net als vorig jaar plaats in de PDS en werd dit jaar ingevuld door Tout Va Bien, de Mechelse singer-songwriter Jan-Wouter Van Gestel. Hij nam deel aan de eerste editie van “De Nieuwe Lichting”, een talentenwedstrijd van Studio Brussel en zijn overwinning bracht hem uiteindelijk tot op verschillende podia in Nederland en Vlaanderen, waaronder dat van Rock Werchter.

Hoewel Jan-Wouter nog maar 25 jaar oud is en dus nog niet zo lang op het podium staat, waren zenuwen niet te bespeuren. Hij voelde zich zelfs zo erg op zijn gemak dat hij zich niet geneerde om over zijn kater te praten, waarmee hij het groepsgevoel in de aula bestendigde omdat hij natuurlijk niet de enige was (het is dan ook nog maar de derde week van het academiejaar). Ook zijn danspasjes mogen niet onbesproken blijven: niet altijd even overtuigend, maar zelfvertrouwen kunnen we alleen maar aanmoedigen.

Het meeste indruk maakt hij, zoals je verwacht van een zanger, nog steeds met zijn stem. Geen klassieke popstem, wel eentje met karakter, wat goed past bij zijn muziek die hij zelf omschrijft als “sexy, dansbaar en af en toe een tikkeltje donker”.

© Bart Heleven 11-10-2017 (5)

Foto: Bart Heleven

Van Gestel heeft zelf Geschiedenis gestudeerd, en wel aan de KU Leuven. Hij vertrouwde ons toe dat zijn allereerste nummers vorm kregen aan de piano’s in het MSI op de Faculteit Letteren en kroop daarop zelf weer achter de piano om ons te voorzien van enkele oudere liedjes, zoals ‘Sunshine’. Een leuk intermezzo dat het concert een rustiger en intiemer karakter gaf.

Het jaar is goed ingezet, de goede voornemens worden stukje bij beetje vergeten. Op 8 november kun je gelukkig de opkomende stress weglachen tijdens het nieuwe UUR KULTUUR: stand-upcomedy van Thomas Smith in MTC.

OpeningsUUR KULTUUR: Tout Va Bien | woensdag 11/10/2017 | PDS | Gratis voor cultuurkaarthouders

Filmtip van de week: ZED STUNT IN OKTOBER (part I)

Cinema ZED, de bioscoop van Leuven, stunt in oktober. Speciaal voor cultuurkaarthouders zetten zij een niet te missen actie op. Kom tot en met 31 oktober genieten van het spetterende kortingstarief in de zalen: 1+1 ticket gratis! (let op: deze actie geldt enkel voor de nieuwe zalen in de Vesaliusite, niet voor de zaal in het STUK)

Om deze maand niet onopgemerkt voorbij te laten gaan, schrijf ik jullie elke week de niet te missen films voor. Op het menu voor deze week:

  • Wind River: Voor zij die het graag iets uitdagender hebben draait cinema ZED nog twee dagen de debuutfilm van regisseur Taylor Sherridan. Een verhaal over moord en mysterie binnen de setting van een indianenreservaat. FBI-agenten Jane en haar partner in crime Cory zorgen voor een spannende, maar toch ook innemende avond.

Wind River – maandag 9/10 en dinsdag 10/10 om 20u in cinema ZED

http://www.cinemazed.be/film/wind-river

  • Le fidèle: Le fidèle is een meeslepende film over het gangsterleven en de liefde. Roskam maakt wederom een filmtopper op formaat. Althans, dat laat de Vlaamse media tot nu toe uitschijnen. Het valt uiteraard niet te ontkennen dat samenwerkingen tussen Roskam en Schoenaerts reeds goed bleken uit te vallen. Voor zij die graag hun eigen zegje over de film willen kunnen doen, zot zijn van rauwe liefde en helemaal in de ban van Schoenaerts zijn, kan je le fidèle gedurende heel oktober op groot scherm komen kijken.

Le fidèle – maandag 9/10 en dinsdag 10/10 om 17u30 in cinema ZED (speelt nog tot 27/10)

http://www.cinemazed.be/film/le-fid%C3%A8le

  • The Big Sick: The Big Sick vertelt het verhaal van een Pakistaanse jongen die verliefd wordt op en een relatie begint met zijn one-night-stand. Van huis uit kan het niet werken, maar wanneer zij in coma geraakt barst alles los. Een grappige en hartverwarmende film: die moeten er ook zijn. Gewoon een avondje lachen en genieten, maar toch kwaliteitsvol en verrassend.

Films die doorheen het jaar goed scoorde, komen in ZED terug onder de noemer ‘Play it again Sam’. Zo ook The Big Sick. Nog slechts twee maal te bekijken in de zalen.

The Big Sick – donderdag 12/10 om 19u30 in cinema ZED

http://www.cinemazed.be/film/big-sick

 

 

 

Muziek in Leuven: een gids voor beginners

Als je als muziekliefhebber naar een nieuwe stad verhuist gaat er altijd veel tijd overheen om uit te zoeken waar je het best aan je trekken kan komen. Waar spelen de lokale bands? Wie organiseert er de interessante feestjes? Of algemener: waar ga ik mijn kostbare tijd aan besteden? Na een jaar lang zelf intensief gezocht te hebben presenteer ik op CLUB KULTUUR een lichtelijk subjectief overzicht van dé “places to be” van de Leuvense muziekscene, gesorteerd op genre, met zowel lokale begrippen als obscure tips.

19023379_1690494404311864_106259871292722952_o

Kalaha tijdens het STUK Feest // (c) STUK

Rock/Folk/Soul

Depot café

Het Depot is het grootste poppodium van Leuven. Met een capaciteit van ruim 800 bezoekers is dit de plek waar de (relatief) grote namen neerstrijken als ze Leuven in hun tourschema betrekken. Naast de grote zaal heeft het Depot ook een kleinere foyer, waar het podium vaak geboden wordt aan lokaal talent. Ze organiseren o.a. meerdere open mics per jaar, maar met regelmaat zijn er ook op maandag, dinsdag of woensdag gratis concerten van opkomende rockbandjes onder de noemer van Depot café. Deze concerten zijn vaste prik voor veel Leuvenaren, waardoor de foyer vaak afgeladen is. Op tijd komen is een must!

Café Commerce/Bilbo Records

Bilbo Records is een grote platenwinkel aan het Ladeuzeplein met een breed scala aan elpees en cd’s verspreid over alle genres. De zaak organiseert echter ook regelmatig albumpresentaties in café Commerce aan het Ladeuzeplein. Grote en kleine helden van Belgische bodem geven een voorproefje of eerste live interpretatie van nieuw werk in een intieme setting. De komende twee weken zijn er om 21.00 op donderdag concerten van Absynthe Minded (6 oktober) en School is Cool (13 oktober) gepland. Plaatsen zijn beperkt en zeer gewild, dus wees op tijd!

 

commerce001.jpg

(c) Café Commerce

Leuven Live

De stad is met haar dunne muren en dichte bebouwing niet altijd de ideale plaats voor de muzikant. Het is bijna onmogelijk om geen geluidsoverlast te veroorzaken voor je buurt- of kotgenoten. Stilletjes oefenen is helaas alleen voor diegene weggelegd die de zeldzame luxe heeft om een garage om te bouwen tot geïsoleerde studio.

Gelukkig zijn er veel initiatieven om voor de muzikant met ruimtegebrek te voorzien. Zo zijn er vrije oefenruimtes als Klank en (in de toekomst) Vloer1, en ook organisaties als Leuven Live. In verscheidene cafés doorheen de stad organiseren ze jamsessies voor bijna elk denkbaar genre, en zo af en toe ook kleinschalige concerten. Uiteraard allemaal gratis, een daarnaast een goede manier om nieuwe muzikale vrienden te ontmoeten of studiestress van je af te spelen.

Jazz 

STUK: jazz op zondag

Al tientallen jaren nodigt STUK elke zondag een jazz-artiest of DJ uit om een gratis concert te geven in het STUK-café. Samen met het Depot Café is dit één van dé plekken om nieuwe muziek te leren kennen, zowel nationaal als internationaal.

15138410_1453207164707257_1798529230789989318_o

Jazz op zondag (c) STUK

De blauwe kater

In een smal pittoresk binnenplaatsje aan de Naamsestraat bevindt zich dit gezellige jazz & blues café, wat helaas binnenkort voorgoed haar deuren zal gaan sluiten. Zolang haar muzikale hart nog klopt zal er voorlopig nog elke maandag om 21.00 een live act op het programma staan, zoals de Leuvenaar de afgelopen jaren gewend is geraakt. Op 15 en 16 December zal er ook een groots eindfestival georganiseerd worden met verschillende van de artiesten die de afgelopen jaren het podium beklommen hebben.

Dance/Electronica

ONKRUID

Mensen die bekend zijn met ONKRUID kennen ze vaak van het tweedaagse, vooruitstrevende muziek- en kunstenfestival HORST, dat nu al meerdere jaren georganiseerd wordt rond het kasteel van Holsbeek. Maar de Leuven-based organisatie doet nog veel meer dan alleen dat. Zo hebben ze bijvoorbeeld in September met het 150-jarig bestaat van de Leuvense schouwburg een clubavond mogen organiseren in de grote zaal van het theater. Ze weten keer op keer de interessantere locaties van de stad te strikken voor hun evenementen, vaak aangevuld met de betere (internationale) meesters der draaitafels.

21122265_1616637711687779_1603474456876609058_o.jpg

(c) ONKRUID

Depot presents: Laat Open

Tweemaal per jaar wordt er in de grote zaal van het Depot een grote clubnacht georganiseerd waar de gebruikelijke openingsuren niet worden gerespecteerd. Al eerder passeerden Dorian Concept en Floating Points de revue, en voor komende donderdag (6 oktober) staat er een nieuwe editie op de planning, deze keer met Waajeed, een vooruitstrevende producer uit Detroit, en de Belgische AliA.

Club STUK

Maandelijkse clubavond in het STUK-café, variërend op een donderdag of zaterdag, met veel lokale DJ-begrippen zoals Bjeor, Poldoore en Klåps. Voor liefhebbers van de betere disco en house zijn dit geen evenementen om aan je voorbij te laten gaan.

Café AperO

Op het plein van de oude markt klinkt vaak voornamelijk de nieuwste en oudste popmuziek, maar er zijn ook enkele locaties die van deze norm durven afwijken. Zo is er café AperO, wat op het eerste gezicht vrij gemiddeld oogt, maar zich juist specialiseert in de genres disco, house en funk. Op vrijdag en zaterdag nodigen ze altijd extern talent uit, maar op bijna elke andere dag van de week staan de gepassioneerde residenten in voor een ander geluid op het ietwat uniforme Leuvense uitgaanscentrum.

Heb je het idee dat ik iets gemist heb in deze lijst? Dan kun je me contacteren op het emailadres panischeproleet@gmail.com. Ik sta altijd open voor suggesties voor toekomstige portretten en recensies.