First Contact oftewel over het leven dat soms meevalt maar heel vaak rondom kut kan zijn

first_contact_wide_vercnocke_5

Copyright: Brakke Grond

“Duizenden mensen omringden me en toch heb ik me zelden zo alleen gevoeld,” zo vertelt Stijn Meuris in de rol van de vader in First Contact. Zelf zou ik het niet beter hebben kunnen omschrijven. Ik zat in een overvolle, uitverkochte zaal en het beklemmende gevoel alleen te zijn overviel me. Hoezo dan, hoor ik je denken. Wel, omdat het verhaal zó ijzersterk is dat je continu in de huid kruipt van de personages. En het personage voelde zich eenzaam, jij dus ook. Welkom bij First Contact! 

“Je moeder in alle staten achtergelaten
met een briefje dat ze zich geen zorgen hoeft te maken.”

First contact vertelt het verhaal van een vader wiens leven een puinhoop is. Hij werkt, werkt en werkt. Van luchthaven naar meeting naar luchthaven naar meeting: hij leeft alleen nog om te werken. En tussen al dat werken door voelt hij zich alleen, moederziel alleen. Zijn dokter schrijft hem vakantie voor. Dat doet hem deugd en net als hij besluit zijn leven terug in handen te nemen en ervan te genieten wordt zijn dochter, Sarah, zestien en besluit ze alleen haar eigen pad nog te volgen. Zijn vadergevoel schiet wakker en hij probeert er alles aan te doen om het reilen en zeilen van zijn dochter te weten te komen en haar niet te verliezen.

“Ik neem vakantie. Doktersbevel.”

Het verhaal dat First Contact brengt is een actueel verhaal. Het is een verhaal waarin velen onder ons zich zullen herkennen: jongeren kunnen zich onder andere in stukjes van het verhaal van Sarah herkennen terwijl volwassenen zich mogelijks in fragmenten van de vader zullen herkennen. De werkdruk staat centraal, maar ook de vader-dochterrelatie is een belangrijk aspect.

“Heb ik je trouwens al gezegd dat ik van je hou?”

First Contact is een audio-, strip- en theaterproject van Adriaan Van Aken en een productie van HET NIEUWSTEDELIJK (het stadstheater van Leuven, Hasselt en Genk). First Contact is vernieuwend en hedendaags. Het werkt – nog meer als bij andere theaters – met de som van de delen en 1 + 1 is wel degelijk 3. Zo is er bijvoorbeeld een donker, triestig moment in het verhaal. De striptekeningen die zich in het groot op het scherm vertonen spreken boekdelen, maar de zachter sprekende stemmen waarin de kwelling te horen is, de dramatische muziek en het plotse, volledig zwart schijnen van het podium maakt het tot één geheel.

Doorgaans hou ik binnen theater van eenvoud. Ik zie het liefst voorstellingen die onder de noemer van het gekende, klassieke theater vallen: enkele acteurs, enkele materialen en een ijzersterk verhaal op één podium. Vrijwel eenvoudig – in de positieve betekenis van het woord. Bij First Contact herzie ik mijn voorkeur met plezier eventjes: het vernieuwende en de moderne manier van theater brengen heeft ook iets… intrigerend. Het is een absolute aanrader voor mensen die sceptisch zijn ten opzichte van het klassieke theater – en zo ken ik er toch jammer genoeg een aantal – of mensen die nog minder goed bekend zijn met de theaterwereld. Zo was er bijvoorbeeld een klas van een secundaire school aanwezig in de zaal. Dankzij het visuele aspect van de strips sluit het aan bij de leefwereld van jongeren want nog nooit eerder was beeld zo belangrijk in onze maatschappij. Hetzelfde geldt voor de muziek van Joris Caluwaerts: van muziek die doet denken aan Zita Swoon naar stevige elektronische muziek naar rustige, zweverige stukjes. Sterk! Bovendien is het ook een voorstelling die slechts iets meer dan een uur duurt en voorbij lijkt te vliegen, waardoor het voor mensen die minder bekend zijn met theater niet direct een zwaar theaterstuk over een moeilijk onderwerp is dat ook nog eens erg lang duurt. Als leerkracht Nederlands zou ik mijn leerlingen zonder twijfel ook meenemen naar First Contact. Dus voor zij die nog overtuigd moeten worden dat theater wél cool is: First Contact bewijst dit door net heel cool te zijn!

“Het volwassen leven, het maakte geen deel uit van mijn plan. Plan. Welk plan?”

De striptekeningen komen van illustrator Wide Vercnocke. De tekeningen kunnen mij echter niet bekoren, simpelweg omdat de stijl van de illustraties mij niet ligt en ik de kleurkeuzes erg vreemd vind. Toch werkt het om één of andere reden wel bij het verhaal want het heeft me niet gestoord. Wat ik aan de illustraties wel interessant vind is dat Varcnocke slechts met twee kleuren heeft gewerkt: dat geeft iets extra waardoor de beelden sterker tot hun recht komen. Van het stemmenwerk van Stijn Meuris (in de rol van vader) en Sara Vertongen (in de rol van dochter) ben ik absoluut fan. Beiden vertellen het verhaal zodanig overtuigend alsof ze effectief in de huid van hun personage zitten. Ik zou er uren naar kunnen luisteren dus als zij nog eens verhalen komen voorlezen ben ik zonder twijfel van de partij.

Kortom, First Contact is een absolute aanrader met veel positieve punten en slechts weinig tot zelfs geen negatieve punten. Maar het houdt niet op, want last but not least… First Contact werd ontwikkeld als een digitale audio based strip, te koop als app. En wat schreef ik nu daarnet over dat theater cool is? Wel, ja. Heel cool dus.

 “Ik wil ergens naartoe waar het leven mooier is, rechtvaardiger vooral.
Maar het leven is niet bijzonder mooi, maar doorgaans valt alles wel mee.
Af en toe valt het leven wel mee. Echt? Nee.”

Wat? First Contact – HET NIEUWSTEDELIJK
Wanneer? 18/10, 19/10, 20/10 en 21/11/2017 om 20u
Waar? OPEK (Openbaar Entrepot voor de Kunsten)
Prijzen? 16 euro (cultuurkaart 50% korting)
Meer info? 30CC informatie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s